چرا اسرائیل به دنبال جنایت جنگی و حمله به راه آهن و خطوط ریلی ایران است؟

اسرائیل روز ۱۸ فروردین (۷ آوریل ۲۰۲۶) در آستانه انقضای ضرب الاجل دونالد ترامپ، صراحتاً اعلام کرد که قصد دارد به شبکه ریلی ایران حمله کند و از شهروندان ایرانی خواست تا از قطارها و ایستگاه های راه آهن دوری کنند.

این تهدید تنها یک اقدام نظامی نبود، بلکه حمله ای سیستماتیک به ستون فقرات لجستیکی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی ایران با اهداف زیر محسوب می شد، زیرا باعث موارد زیر خواهد شد:

۱. تضعیف توان نظامی (آسیب نظامی): هدف اصلی، کاستن از توان «تحرک نظامی» ایران برای جابجایی نیرو و تجهیزات در سطح کشور است. در حالت آرمانی، اسرائیل به دنبال فروپاشی نظام یا وارد کردن ضربه ای است که بازیابی توانایی های نظامی و استفاده ایران از ظرفیت ژئوپلیتیکی خود را دشوار کند. اختلال در حرکت قطارها در ایران در شرایطی که استفاده از هواپیما و هلیکوپتر در کشور در شرایط جنگی با دشواری مواجه است، تمام بار نقل و انتقالات نظامی را به جاده ها منتقل خواهد کرد. این حملات را می توان پیش زمینه و نشانه ای از برنامه آمریکا و اسرائیل برای حمله زمینی به ایران نیز تلقی کرد.

۲. حمله به اقتصاد ایران (آسیب اقتصادی و تجاری): راه آهن شریان حیاتی برای جابجایی کالا، غلات و سوخت است. هدف اسرائیل از بین بردن این شریان ها اعمال فشار بر زندگی روزمره مردم است. مهم تر از همه، هدف قراردادن کریدور شمال-جنوب (INSTC) هم یکی از اهداف این حملات است. این مسیر ۷۲۰۰ کیلومتری که از ایران می گذرد، روسیه را به هند متصل می کند و جایگزینی برای کانال سوئز است. حمله به خطوط ریلی این کریدور را که برای اقتصاد روسیه (برای دور زدن تحریم ها) و هند حیاتی است، تضعیف خواهد کرد. روسیه با نگرانی اعلام کرده که این حملات «بی پروا و غیرمسئولانه» است و نمی خواهد ایران را به عنوان یک شریک تجاری کلیدی از دست بدهد.

۳. افزایش فشار سیاسی و انزوای ایران (آسیب سیاسی): اسرائیل می خواهد با این حملات به جهان نشان دهد ایران قادر به حفاظت از زیرساخت های حیاتی خود نیست و امنیت سرمایه گذاری در این کشور وجود ندارد. این اقدام، بخشی از جنگ روانی گسترده تر صهیونیست ها برای افزایش نارضایتی داخلی و تضعیف مشروعیت نظام هم هست. لذا باید با واکنش دردناکی مواجه شود.