◄ مدیریت باید کارنامه ارائه دهد، نه فهرست مشکلات / آقای مدیرعامل هما! اگر قرار بود فقط مشکلات را روایت کنید، چرا این صندلی را گرفتید؟
حمید نجف در یادداشت خود با انتقاد از عملکرد مدیرعامل هما در ارائه مداوم فهرست بدهی ها و مشکلات گذشته به جای ارائه کارنامه عملیاتی، خواستار ارائه برنامه ای شفاف برای اصلاح ساختار، مهار هزینه ها و احیای ظرفیت های درآمدزایی شد.
مدیران بسیاری پیش از رسیدن به صندلی مدیریت، از اصلاح ساختار، تحول سازمانی و نجات مجموعه سخن می گویند؛ اما به محض نشستن بر صندلی، به جای ارائه کارنامه، پشت مشکلات گذشته پنهان می شوند و در نشست های خبری فهرستی از بدهی ها، کمبودها و نارسایی ها را بازگو می کنند؛ گویی مأموریتشان توضیح بحران است، نه حل آن!
جناب آقای کاپیتان طاهر عبدالحی، مدیرعامل هما! مشکلات این شرکت بر کسی پوشیده نیست. زمین گیری هواپیماها، انباشت بدهی ها، افزایش هزینه ها، دشواری تأمین قطعات و فرسودگی ساختار، واقعیت هایی هستند که پیش از حضور شما هم وجود داشته اند. اما شما نزدیک به یک سال است که سکان مدیریت هما را در دست گرفته اید. در این مدت، انتظار می رفت دست کم نشانه های روشن و قابل اندازه گیری از اصلاح امور دیده شود؛ نه اینکه بار دیگر همان مشکلات برای افکار عمومی روایت شوند.
پرسش ساده است: در این نزدیک به یک سال، چه چیزی را تغییر داده اید؟ چند گره از مشکلات عملیاتی باز شده؟ چه اقدام موثری برای کاهش هزینه ها و ساماندهی بدهی ها انجام شده؟ چه منابع درآمدی تازه ای ایجاد شده و کدام بخش از ساختار ناکارآمد در مسیر اصلاح قرار گرفته است؟ مدیرعامل باید با کارنامه اش پاسخ بدهد، نه با فهرست مشکلاتی که همه از وجودشان خبر دارند.
نکته مهم تر اینکه هما صرفاً مجموعه ای از هواپیماهای زمین گیر و بدهی های انباشته نیست؛ این شرکت ظرفیت های اقتصادی و دارایی های ارزشمندی دارد که می توانند در صورت مدیریت حرفه ای، به منابع درآمدی تبدیل شوند. از توسعه آموزش های تخصصی و خدمات کترینگ گرفته تا تقویت خدمات فنی و مهندسی، تعمیر و نگهداری، هندلینگ و بازپس گیری سهم هما از بازار واردات بار هوایی خارجی؛ از شناسایی و فروش حرفه ای ظرفیت های تبلیغاتی شرکت تا بهره برداری اقتصادی از برند معتبر و شناخته شده هما. این ها تنها چند نمونه از مسیرهایی هستند که باید با مطالعه اقتصادی، برنامه اجرایی و هدف گذاری روشن دنبال شوند.
البته تحریم ها، محدودیت های بین المللی، کمبود قطعات و بدهی های گذشته موانع واقعی اند؛ اما مدیریت دقیقاً برای عبور از همین موانع معنا پیدا می کند. هیچ کس انتظار ندارد یک مدیر در یک سال تمام مشکلات چند دهه را حل کند؛ اما انتظار می رود پس از یک سال، برنامه ای روشن، اقداماتی قابل ارزیابی و نتایجی متناسب با امکانات موجود ارائه دهد. آنچه پذیرفتنی نیست، تبدیل مشکلات به سپری برای مصون ماندن از پرسش درباره عملکرد است.
جناب آقای مدیرعامل! مدیریت جایگاه تشریفاتی برای برگزاری نشست خبری و شرح دشواری ها نیست. این جایگاه مسئولیت دارد و مسئولیت، کارنامه می خواهد. اگر برنامه ای برای اصلاح ساختار، احیای ناوگان، مهار هزینه ها و فعال کردن ظرفیت های درآمدزای هما دارید، آن را شفاف، با زمان بندی و شاخص های قابل سنجش اعلام کنید تا کارکنان و افکار عمومی بتوانند عملکرد شما را ارزیابی کنند.
اما اگر پس از نزدیک به یک سال، دستاورد قابل دفاعی برای عرضه ندارید و همچنان قرار است مشکلات را به گذشته نسبت دهید، باید صریح گفت: صندلی مدیریت برای توجیه وضع موجود نیست؛ برای تغییر آن است. اگر توان و برنامه لازم برای انجام این مسئولیت را ندارید، کنار بروید و فرصت را به کسی بسپارید که بتواند کاری از پیش ببرد.
هما به مدیر بحران خوان نیاز ندارد؛ به مدیری نیاز دارد که از دل بحران راه نجات بسازد. صنعت هوانوردی کشور دیگر تاب مدیریت هایی را ندارد که در آغاز وعده تحول می دهند و در ادامه، به روایت مشکلات بسنده می کنند. اکنون زمان ارائه کارنامه است؛ نه تکرار صورت مسئله.