◄ انتقاد اتاق تهران از تکرار وعدههای بهره برداری از محور سرخس
عضو هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران از احتمال تکرار تأخیر در بهرهبرداری از محور مشهد-سرخس خبر داد و تأکید کرد که توسعه این کریدور زمینی برای مقابله با ریسکهای تحریم در مسیرهای دریایی، یک ضرورت اقتصادی است.
در حالی که مسئولان وعده بهره برداری از محور راهبردی مشهد - سرخس را تا پایان سال ۱۴۰۵ تعیین کرده اند، کارشناسان اتاق تهران با اشاره به سوابق تکرار تأخیر در این پروژه، نسبت به تحقق این وعده هشدار می دهند. با توجه به پیشرفت ۶۰ درصدی پروژه و چالش های جدی در تأمین اعتبار و نهاده های ساختمانی، تحقق این کریدور زمینی بدون تصمیمات ویژه در سطح ملی، با تردید جدی روبرو است.
به گزارش تین نیوز، سهیل آل رسول، عضو هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران در گفتگو با ایسنا در ارزیابی وضعیت این پروژه تأکید کرد که تکرار وعده های بهره برداری در سال های گذشته (از ۱۳۹۶ تاکنون) نشان می دهد که تعیین تاریخ های فرضی بدون پشتوانه اجرایی، تنها باعث بی اعتمادی شده است. وی با اشاره به اینکه متوسط پیشرفت بخش های مختلف این پروژه در حدود ۶۰ درصد است، افزود: «افزایش شدید قیمت مصالح، مشکلات اعتباری و معارضات تأسیساتی، همگی از موانع اصلی هستند که تحقق هدف ۱۴۰۵ را با چالش جدی مواجه کرده اند.»
کریدور زمینی؛ ابزار تاب آوری در برابر تحریم
آل رسول با تغییر زاویه دید از یک پروژه راه سازی ساده به یک ضرورت ملی، تصریح کرد که محور مشهد - سرخس نباید صرفاً یک پروژه استانی تلقی شود. از نظر وی، در شرایطی که تحریم های بین المللی، ریسک و هزینه های حمل ونقل دریایی، بیمه و دسترسی به مسیرهای سنتی را افزایش داده است، توسعه کریدورهای زمینی به یک «ضرورت راهبردی» برای حفظ تاب آوری اقتصاد ایران تبدیل شده است. وی افزود: «ما نباید به تعداد محدودی از دروازه های تجاری وابسته باشیم؛ هر کریدور زمینی جدید، قدرت انتخاب و امنیت زنجیره تأمین کشور را افزایش می دهد.»
نیاز به تصمیم گیری در سطح کلان
عضو هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران در پایان، برای عملیاتی شدن واقعی این پروژه، سه اقدام فوری را پیشنهاد کرد: «۱. تأمین و تخصیص پایدار منابع مالی، ۲. تعیین تکلیف قراردادها با توجه به تورم مصالح، و ۳. رفع فوری معارضات تأسیساتی.» وی تأکید کرد که بخش خصوصی نیز با باز کردن حساب های ویژه روی این کریدور، منتظر هماهنگی و حمایت های دولتی است تا این مسیر بتواند نقش خود را در اتصال ایران به آسیای مرکزی و چین ایفا کند.