◄ بهسازی کریدورهای ده گانه جاده ای؛ ضرورت تمرکز بر کیفیت اجرا و نگهداری پیشگیرانه
سازمان راهداری با اجرای طرح بهسازی کریدورهای ده گانه و پوشش ۲۰ هزار کیلومتر از مسیرهای شریانی، تمرکز خود را بر ارتقای کیفیت اجرا، نظارت فنی دقیق و گذار از تعمیرات واکنشی به سوی نگهداری پیشگیرانه راه های کشور معطوف کرده است.
کریدورهای ده گانه جاده ای کشور در سال جاری به یکی از مهم ترین محورهای برنامه های نگهداری و بهسازی راه ها تبدیل شده اند؛ طرحی که روکش آسفالت، ایمن سازی، رفع خرابی های روسازی و ساماندهی تجهیزات ایمنی را در مسیرهای پرتردد و ترانزیتی دنبال می کند.
به گزارش تین نیوز، اهمیت بهسازی کریدورهای ده گانه را باید فراتر از عملیات معمول لکه گیری و روکش آسفالت دید. کریدورهای اصلی کشور شریان هایی هستند که بنادر، پایانه های مرزی، مراکز تولید، شهرهای بزرگ و بازارهای مصرف را به یکدیگر متصل می کنند و بخش قابل توجهی از تردد ناوگان باری و مسافری در همین مسیرها انجام می شود.
کریدورهای ده گانه کشور کدامند؟
بر اساس اعلام مسئولان سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای، کریدورهای ده گانه کشور شامل محورهایی همچون تهران مشهد، تهران بازرگان، تهران بندرعباس، تهران بوشهر، تهران خسروی، اردبیل مشهد، تهران بندر امام(ره)، مشهد چابهار و خرمشهر چابهار هستند.
این محورها ستون فقرات جابه جایی کالا، ترانزیت، مسافر و حتی تردد زائران اربعین محسوب می شوند.
در همین زمینه چندی پیش رضا اکبری، معاون وزیر راه و شهرسازی و رئیس سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای، با اشاره به افزایش قابل توجه طول شبکه راه های کشور طی سال های اخیر، تاکید کرد که این شبکه یک سرمایه بزرگ ملی و بین نسلی به شمار می رود و باید با مدیریت بهینه منابع، در شرایطی مناسب به نسل های آینده منتقل شود.
به گفته وی، کریدورهای ده گانه با طولی در حدود ۲۰ هزار کیلومتر از محورهای رفت و برگشت شریانی کشور، بیش از ۸۰ درصد جابه جایی کالا و مسافر را بر عهده دارند و به همین دلیل در اولویت برنامه های نگهداری قرار گرفته اند.
بهسازی کریدورهای جاده ای وارد مرحله اجرا شد
بررسی روند پروژه های در حال اجرا در نقاط مختلف کشور نشان می دهد که بهسازی کریدورها از مرحله یک برنامه کلی عبور کرده و در برخی محورهای مهم به عملیات اجرایی رسیده است.
اما یکی از مهم ترین موضوعات در اجرای طرح بهسازی کریدورهای ده گانه، نحوه نظارت بر پروژه هاست. هرچه مسیر مهم تر و پرترددتر باشد، حساسیت کنترل کیفیت نیز باید افزایش پیدا کند.
کنترل مصالح مصرفی، دانه بندی آسفالت، ضخامت لایه ها، کیفیت زیرسازی، تراکم، شرایط اجرای روکش و کنترل ناهمواری سطح راه، از جمله مواردی هستند که می توانند تفاوت میان یک پروژه کوتاه مدت و یک پروژه ماندگار را رقم بزنند.
بنابراین، انتظار می رود ارزیابی پروژه های کریدوری تنها بر میزان آسفالت مصرف شده یا طول مسیر بهسازی شده متمرکز نباشد و شاخص هایی مانند دوام روکش، کاهش خرابی های تکرارشونده، وضعیت ایمنی و کیفیت بهره برداری نیز مورد توجه قرار گیرد.
همچنین با توجه به این که کریدورهای ده گانه از نظر اقلیم، نوع ترافیک، میزان بار محوری، وضعیت روسازی و حتی شرایط زمین شناسی یکسان نیستند، اجرای یک الگوی واحد برای تمام مسیرها به بهترین نتیجه منجر نمی شود. به همین دلیل، رویکرد کریدورمحور زمانی موفق می شود که اولویت بندی پروژه ها بر اساس داده های فنی و وضعیت واقعی راه انجام شود و منابع محدود به نقاطی اختصاص یابد که بیشترین اثر را بر ایمنی و عملکرد شبکه دارند.
بهسازی کریدورها؛ فرصتی برای نگهداری پیشگیرانه
اجرای طرح بهسازی کریدورهای ده گانه می تواند فرصتی برای تغییر نگاه به نگهداری راه ها باشد؛ از واکنش به خرابی پس از وقوع، به سمت نگهداری پیشگیرانه و برنامه ریزی شده.
اگر این رویکرد به شکل مستمر دنبال شود، نتیجه فقط جاده ای با آسفالت تازه نخواهد بود؛ بلکه می تواند به شکل گیری شبکه ای منجر شود که در آن خرابی ها زودتر شناسایی شوند، نقاط پرریسک سریع تر اصلاح شوند و هزینه های نگهداری در بلندمدت کاهش پیدا کند.
از سوی دیگر، فعالیت کارگاه های متعدد در مسیرهای پرتردد برای کاربران جاده ای نیز محدودیت هایی ایجاد می کند. به همین دلیل، مدیریت ترافیک کارگاهی، نصب علائم مناسب، اطلاع رسانی به رانندگان و رعایت الزامات ایمنی در زمان اجرای پروژه، به اندازه خود عملیات عمرانی اهمیت دارد.
ضرورت تمرکز بر محورهای پرتردد و کیفیت اجرا
بهسازی کریدورهای ده گانه اتفاقی مثبت برای شبکه جاده ای کشور است؛ به ویژه اگر تمرکز بر محورهای پرتردد و ترانزیتی موجب شود منابع به نقاطی اختصاص یابد که بیشترین نیاز را دارند.
همچنین طرح بهسازی کریدورهای ده گانه می تواند نقطه شروع یک دوره جدی تر در نگهداری راه های کشور باشد؛ مشروط بر آنکه کیفیت اجرا، نظارت فنی، نگهداری مستمر و ارزیابی ماندگاری پروژه ها در کنار سرعت اجرای عملیات قرار گیرد.
