◄ جایگاه استراتژیک محور سقز-بوکان در پازل کریدور غرب

این کریدور بین المللی که اکنون به پیشرفت فیزیکی بالای ۸۵ درصدی رسیده، کوتاه ترین مسیر دسترسی بنادر جنوب غربی به مرزهای تجاری ترکیه و قفقاز است. در این میان، بخش ۲۲ کیلومتری محدوده سقز–بوکان به دلیل توپوگرافی کوهستانی، شیب های طولی و تلاقی با گره های جمعیتی روستایی، همواره یکی از پرحادثه ترین و حساس ترین مقاطع ترافیکی منطقه بوده که ارتقای آن به استاندارد چهارخطه بزرگراهی، ظرفیت ایمنی و سرعت سیر بار و مسافر را به طور تصاعدی افزایش می دهد.

کالبدشکافی فازهای اجرایی؛ از قیرپاشی تا اجرای لایه بیندر و توپکا

به گزارش سرویس لجستیک و ترانزیت تین نیوز، بررسی داده های فنی و مهندسی پروژه در بازدید اخیر امیر قادری، مدیرکل راه و شهرسازی استان کردستان از کارگاه شرکت پیمانکاری «لقمان کار»، حاکی از تفکیک مهندسی قطعه یک–الف به مقاطع اجرایی معین است.

بر اساس گزارش سرپرست کارگاه، فرآیند اجرای سازه راه در این قطعه به صورت چندمرحله ای پیش رفته است؛ به طوری که در کیلومتر ۱ تا ۲ از سمت بوکان به سمت سقز، آماده سازی بستر و پاشش قیر (پریم کوت) تکمیل شده، در کیلومتر ۲ تا ۳.۲ عملیات تثبیت و اجرای لایه اساس (Base) استقرار یافته، محدوده ۳.۲ تا ۶.۲ لایه دوم آسفالت (بیندر/توپکا) را دریافت کرده و در کیلومتر ۶.۲ تا ۹ نیز ابنیه فنی، کالورت ها و دیوارهای حائل به سرانجام رسیده است. این اقدامات فنی، پیش زمینه بازگشایی قطعی ۹ کیلومتر از این مسیر تا پایان مهرماه امسال را تضمین می کند.

مثلث چالش ها؛ مطالبات پیمانکاری، تملک اراضی و نوسانات زنجیره قیر

توسعه زیرساخت های جاده ای در پهنه زاگرس همواره با تنگناهای بودجه ای و مهندسی مواجه بوده است. آن طور که متولیان راه و شهرسازی استان تصریح می کنند، اجرای ۲۳۵ کیلومتر روکش آسفالت در محورهای کردستان با صرف اعتباری بالغ بر ۷۰۰ میلیارد تومان طی سال جاری انجام گرفته، اما تامین مستمر قیر یارانه ای و نقدینگی موردنیاز پیمانکاران، پاشنه آشیل پروژه هاست.

علاوه بر این، در مقطع کیلومتر ۹ تا ۱۷.۵ این محور، با وجود تعیین پیمانکار، مسائل ناظر بر آزادسازی اراضی، استملاک حریم راه و جابه جایی تاسیسات زیربنایی (نظیر فیبر نوری و خطوط انتقال)، تسریع در عملیات خاکی را نیازمند تخصیص بهنگام اسناد خزانه و اعتبارات ملی کرده است. با این حال، پیشرفت فیزیکی در کیلومتر ۱۷.۵ تا ۱۹.۵ و آماده سازی آن برای قیرپاشی، نشان دهنده اراده مهندسی برای مسدود نشدن شریان توسعه در این کریدور ترانزیتی است.