◄ شهر پیاده‌ محور؛ راهی برای بازگرداندن زندگی به خیابان‌ ها

علی بهارلوئی کارشناس حمل و نقل شهری با تأکید بر اینکه توسعه شهری نباید صرفاً بر افزایش سرعت جابجایی متمرکز باشد، گفت: پیاده روی پیش از آنکه یک شیوه حمل و نقل باشد، شیوه ای برای حضور انسان در شهر است و دو ارزش مهم حضور و ارتباط را در جامعه خلق می کند.

به گزارش تین نیوز، این کارشناس شهری با بیان اینکه سال هاست تمام تمرکز بر افزایش سرعت جابجایی بوده است، در شبکه های اجتماعی نوشت: هر روز وسایل نقلیه سریع تر ساخته می شوند، خیابان ها عریض تر می شوند و تلاش می شود زمان سفر کاهش یابد، اما کمتر این پرسش مطرح شده که این شتاب مداوم چه چیزی را از زندگی شهری گرفته است.

بهارلوئی افزود: شاید تصور شود مشکل اصلی کمبود زمان یا طولانی بودن مسیرهاست، اما مسئله اساسی، کم رنگ شدن حضور انسان ها در کنار یکدیگر است.

وی با اشاره به اینکه معمولا هنگام صحبت از پیاده روی، موضوعاتی مانند کاهش آلودگی هوا، سلامت جسم و صرفه جویی در مصرف انرژی مطرح می شود، عنوان کرد: همه این موارد درست است، اما حقیقت پیاده روی به این مزایا محدود نمی شود. پیاده روی، پیش از آنکه شیوه ای برای جابه جایی باشد، شیوه ای برای «حضور» است.

به گفته وی، انسان پیاده تنها از نقطه ای به نقطه دیگر حرکت نمی کند، بلکه در شهر حضور پیدا می کند، شهر را می بیند و خود نیز دیده می شود. همین حضور، به تدریج ارزشی را ایجاد می کند که هیچ فناوری پیشرفته ای قادر به جایگزینی آن نیست و آن «ارتباط» است.

بهارلوئی گفت: ارتباط، سرمایه پنهان هر جامعه است و بسیاری از مسائل زمانی که انسان ها یکدیگر را می بینند، گفت وگو می کنند و از حال هم باخبر هستند، پیش از آنکه به بحران تبدیل شوند، مسیر بهتری پیدا می کنند. جامعه ای که ارتباط در آن زنده باشد، ظرفیت بیشتری برای یادگیری، همکاری، همدلی و اصلاح خواهد داشت.

وی با تأکید بر اینکه خودرو و پیاده روی نباید رقیب یکدیگر تلقی شوند، گفت: هر یک پاسخگوی نیازی متفاوت هستند. خودرو برای جابجایی ساخته شده، اما پیاده روی علاوه بر جابجایی، «حضور» و «ارتباط» را نیز خلق می کند؛ ارزشی که اگر از شهر گرفته شود، هیچ فناوری دیگری قادر به جبران آن نخواهد بود.

این کارشناس اظهار کرد: پاسخ این پرسش که چگونه مردم را به پیاده روی تشویق کنیم، در این است که چگونه شهری بسازیم که در آن، پیاده روی ارزشمندترین انتخاب روزمره باشد؛ انتخابی که هم برای شهروند منفعت شخصی داشته باشد و هم برای جامعه ارزش بیافریند.

به گفته بهارلوئی، توسعه آینده شهرها شاید بیش از احداث خیابان های جدید، به بازگرداندن زندگی به مقیاس پیاده نیاز داشته باشد؛ جایی که مدرسه، خرید، خدمات، کار، گفت وگو و دیدار دوباره در دسترس گام های انسان قرار گیرد.

وی خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی، پیاده روی نه تنها به حفظ سلامت کمک می کند، بلکه به راهی برای زنده نگه داشتن شهر تبدیل خواهد شد.

بهارلوئی با تاکید بر اینکه شهر تنها مجموعه ای از ساختمان ها و خیابان ها نیست، اظهار کرد: شهر جایی است که انسان ها در آن یکدیگر را می بینند، می شناسند و در میان جمع احساس تنهایی نمی کنند. اگر این حضور انسانی از شهر گرفته شود، هرچقدر هم شهر مدرن باشد، چیزی از جان آن کاسته خواهد شد.

وی تاکید کرد: شهر باید با حضور انسان هایش زنده بماند و شاید توسعه واقعی از جایی آغاز شود که انسان دوباره فرصت حضور در شهر را پیدا کند؛ حضوری که از دل آن، ارتباط، اعتماد و امید به آینده متولد می شود.