◄ تبلور نظریه حماقت سازمانی در رفتار ترامپ

عباس قربانعلی بیک: روح بلند پیشوای عزیز ملت ایران، حضرت امام خامنه ای با نوشیدن شهد گوارای شهادت در ماه مبارک رمضان به ملکوت اعلی پیوست و به دست پلید ترین افراد زمین به آرزوی دیرینه خویش رسید و شهد گوارای شهادت را در این ماه مبارک نوش نمود.

بخشی از آخرین بیانات رهبر شهید در دیدار مردم آذربایجان شرقی (14041128): ملت ایران درس های اسلامی و شیعیِ خودش را خوب بلد است؛ می داند که چه کار کند. امام حسین (علیه السّلام) فرمود: مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَ یَزید؛ کسی مثل من، با کسی مثل یزید بیعت نمی کند. ملت ایران در واقع می گویند: ملتی مثل ما، با این فرهنگ، با این سابقه، با این معارف عالی، با سردمدارانی مثل افراد فاسدی که امروز در آمریکا بر سر کارند، بیعت نخواهد کرد. هر چه درباره   فساد اینها شنیده بودیم یک طرف، این قضیه این جزیره بدنام و فاسد هم یک طرف! اینها در واقع نشان دهنده تمدن غرب است.  در مورد فتنه  دی ماه نیز فرمودند: من در یک کلمه به شما بگویم: عزیزان من! آنچه اتفاق افتاد، یک «کودتا» بود که شکست خورد، ... این کودتا زیر پای ملت ایران له شد.

ضمن عرض تسلیت شهادت رهبر فرزانه انقلاب به ملت ایران و آزادگان جهان، به تحلیل رفتار احمقانه ترامپ و دو حزب اصلی آمریکا می پردازیم:

خلاصه کتاب نظریه حماقت سازمانی (A Stupidity-Based Theory of Organizations) که یکی از آثار برجسته و تاثیرگذار در حوزه رفتارسازمانی و مدیریت در دهه اخیراست، در یادداشت (تین 314693) مورخ 14041205 تشریح شد. بخشی از کتاب، مدیریت حماقت (Stupidity Management) را مطرح می کند. این مفهوم بیانگر آن است که مدیران و سیستم های سازمانی نه تنها با حماقت مقابله نمی کنند، بلکه با سرکوب تردیدها و مسدود کردن "کنش ارتباطی" (ارتباطات آزاد و مبتنی بر تفاهم)، به طور فعال آن را مدیریت و نهادینه می سازند. پیامد این فرآیند، فراتر از رفتار بیرونی، به درونی ترین لایه های ذهن افراد نفوذ می کند و گفت و گوهای درونی آنان را شکل می دهد. کارکنان ناخودآگاه می آموزند که حتی در ذهن خود نیز روایت های مثبت و منسجم را برجسته کرده و افکار منفی، مبهم یا پرسش گرانه (لازمه تفکر) را به حاشیه برانند. به این ترتیب، حماقت از یک الزام رفتاری به یک عادت فکری عمیق تبدیل می شود.

• حماقت سازمانی را در ابعاد گسترده تر و در احزاب کشورها و برای نمونه در رویکرد دو حزب اصلی آمریکا در سیاست خارجی هم می توان یافت (درحالی که این دو حزب در واقع مانند دولبه قیچی هستند): رویکرد دوحزب در عرصه بین المللی تفاوت های معناداری را نشان می دهد. حزب دموکرات به طور سنتی و ظاهرا بر چندجانبه گرایی (Multilateralism) تأکید داشته و معتقد است که آمریکا باید از طریق اتحاد با متحدان سنتی خود (مانند ناتو)، دیپلماسی فعال، و مشارکت در نهادهای بین المللی (مانند سازمان ملل) به اهداف خود دست یابد. دموکرات ها معمولاً ترویج دموکراسی و حقوق بشر در جهان را بخشی از منافع ملی آمریکا می دانند و به کمک های خارجی به عنوان ابزاری برای ثبات و نفوذ نگاه مثبت تری دارند. در مقابل، حزب جمهوری خواه (به ویژه اخیرا) رویکردی بعضا یک جانبه گرایانه (Unilateralism) با تاکید بر شعار «آمریکا در اولویت» (America First) اتخاذ کرده است. این دیدگاه بر قدرت نظامی تأکید دارد و نسبت به تعهدات بین المللی که منافع کوتاه مدت آمریکا را محدود می کند، بدبین است.

• تفاوت این دو دیدگاه سبب ناپایداری و سستی پیمان ها و قراردادهای بین المللی این کشور شده و با تغییر روسای جمهور و حزب پیروز، لغو یک طرفه قراردادها، خروج از پیمان ها و زوال اعتبار جهانی آمریکا را درپی دارد که با قدرت نظامی هم قابل جبران نیست.  

• علت تشبیه رفتارهای دو حزب دموکرات و جمهوری خواه آمریکا به حماقت سازمانی چیست: 1) کشور آمریکا درپی تبلور فرصت های اقتصادی بزرگ فقط برای خود بوده (America First) و در این رویکرد برای حقوق ملت های دیگر هیچ ارزشی قائل نیست. 2) بزرگترین خطای سران این کشور در راستای تحقق این خواسته ها استفاده از زر و زور و تزویر (توطئه، تحریم و تهدید) است که سبب کاهش اعتبار سیاسی این کشور نزد سران دیگر کشورها حتی هم پیمانان اروپایی آنها شده است. 3) هرچند دو حزب مذکور رویکردهای به ظاهر متفاوتی دارند ولی در عمل به اصطلاح خودشان مانند هویج و چماق، نقش مکمل یکدیگر را ایفاء مینمایند.

• با ورود رسانه های مجازی با سه ویژگی سرعت، سادگی و هزینه کم، آگاهی مردم و به ویژه نخبگان آمریکا بالا رفته و موج تنفر از دروغ های ایشان در حال تشدید است و رسالت زینبی ما برای تقویت این موج و تسریع سقوط امپراتوری ستمگران، عمل به توصیه رهبر شهید در جهاد تبیین و تشریح آثار رفتارهای ناپایدار و ابلهانه سران آمریکا (به ویژه در پیمان های بین المللی و دوجانبه) است.