◄ ویژگی های سیمولاتور ترنست زیمنس

سیمولاتور ترنست DMU طراحی شده برای قطار Siemens DH4‑1 PARADISE یک سامانه آموزشی پیشرفته است که با هدف شبیه سازی شرایط واقعی رانندگی قطار و ارتقای مهارت های عملی رانندگان ایجاد شده است. این سامانه به گونه ای طراحی شده که محیط کاری راننده، رفتار دینامیکی قطار و شرایط عملیاتی شبکه ریلی را تا حد امکان به واقعیت نزدیک کند. به همین دلیل کارآموزان می توانند بدون ایجاد خطر برای تجهیزات واقعی یا مسافران، انواع سناریوهای عملیاتی، شرایط غیرعادی و وضعیت های پیچیده بهره برداری را تجربه و تمرین کنند. ساختار کلی سیمولاتور بر پایه ترکیب هماهنگ سخت افزار، نرم افزار شبیه سازی و تجهیزات کنترلی شکل گرفته و اجزای مختلف آن به صورت یک سیستم یکپارچه با یکدیگر تعامل دارند.

هسته اصلی این سامانه کابین سیمولاتور است که از نظر ابعاد، چیدمان و تجهیزات تا حد زیادی مشابه کابین واقعی قطار DH4‑1 PARADISE ساخته شده است. در این کابین، صندلی راننده و کمک راننده در همان موقعیت های استاندارد قطار واقعی قرار دارند و میز راننده یا کنسول کنترل نیز با همان آرایش و ارگونومی طراحی شده است. بسیاری از قطعات و تجهیزات نصب شده در کابین از نوع اصلی یا کاملاً مشابه تجهیزات واقعی هستند تا حس واقعی کار با قطار برای کارآموز ایجاد شود. این سازه برای حضور دائمی دو نفر در کابین طراحی شده و امکان حضور چندنفر نیز وجود دارد. در بخش پشتی کابین نیز کابینت ها و تجهیزات جانبی نصب شده اند که شامل برخی کلیدها، قطع کننده های مدار و بخش هایی برای دسترسی فنی و آموزشی است.

در زیر کابین سیمولاتور، سامانه حرکتی یا Motion System قرار دارد. این سامانه وظیفه ایجاد حرکات فیزیکی مشابه حرکت واقعی قطار را بر عهده دارد. هنگام شتاب گیری، ترمز، تغییر سرعت یا عبور از مسیرهای مختلف، با ایجاد حرکات کنترل شده باعث می شود راننده احساس واقعی تری از حرکت قطار داشته باشد. این سامانه نقش مهمی در افزایش واقع گرایی آموزش دارد، زیرا در رانندگی قطار بخشی از درک وضعیت وسیله نقلیه از طریق حس حرکت و شتاب به راننده منتقل می شود. سیستم با سایر بخش های شبیه ساز، به ویژه تصویر، صدا و نرم افزار شبیه سازی، هماهنگ است تا به صورت هم زمان و دقیق نمایش داده شوند.

یکی دیگر از اجزای اصلی سامانه، سیستم نمایش یا Projection System است. این سیستم وظیفه نمایش محیط مسیر، علائم ریلی، وضعیت خط، ایستگاه ها و سایر عناصر محیطی را بر عهده دارد. تصاویر تولیدشده توسط نرم افزار شبیه سازی بر روی نمایشگرها یا پرده های مخصوص نمایش داده می شوند تا راننده بتواند همانند شرایط واقعی مسیر پیش رو را مشاهده کند. هماهنگی میان تصویر نمایش داده شده، حرکت کابین و واکنش های سیستم باعث می شود راننده تجربه ای نزدیک به رانندگی واقعی داشته باشد. این ویژگی در آموزش واکنش به علائم، رعایت سرعت مجاز و مدیریت شرایط اضطراری اهمیت زیادی دارد.

برای مدیریت و کنترل فرآیند آموزش، ایستگاه مربی یا Instructor Station در نظر گرفته شده است. این ایستگاه به مربی امکان می دهد سناریوهای آموزشی مختلف را طراحی، اجرا و کنترل کند. مربی می تواند شرایط گوناگونی مانند تغییرات آب وهوایی، خرابی تجهیزات، شرایط اضطراری یا تغییرات در وضعیت بهره برداری را در شبیه سازی ایجاد کند تا واکنش راننده ارزیابی شود. همچنین عملکرد کارآموز در طول تمرین قابل مشاهده و ثبت است و پس از پایان تمرین می توان آن را برای تحلیل آموزشی و ارائه بازخورد بررسی کرد. وجود این ایستگاه باعث می شود فرآیند آموزش ساختارمندتر و قابل ارزیابی باشد.

در کنار ایستگاه مربی، یک ایستگاه ناظر یا Observer Station نیز طراحی شده است که امکان مشاهده تمرین توسط گروهی از کارآموزان دیگر را فراهم می کند. این بخش معمولاً برای حدود ده نفر در نظر گرفته شده است. کارآموزانی که در حال رانندگی نیستند می توانند از طریق این ایستگاه روند تمرین و واکنش های راننده را مشاهده کنند و از آن برای یادگیری استفاده نمایند.

یکی دیگر از اجزای مهم سامانه، بخش Part Task Trainer است که برای آموزش و تمرین وظایف خاص یا سیستم های مشخص طراحی شده است. در برخی موارد لازم نیست کل کابین یا سامانه حرکتی فعال شود و می توان تنها یک بخش از فرآیند عملیاتی را تمرین کرد. این بخش این امکان را فراهم می کند که کارآموزان برای تسلط به صورت متمرکز بر یک مهارت تمرین کنند.