◄ همکاری علمی و فناوری ایران و چین در بخش حمل و نقل و ابتکار کمربند - راه

من ثبت نام کردم اما همه کلک فریب درویی دروغگویی کلاهبرداری هست بیا من مدارکش بزارم که ماشینم از صبح تا شب گرفتن دستکاری کردن و بدون که منبع بزارن تحویل دادن نه پشتیبانی دورستی داره نه قانون دورستی اصلا چرته ‌ماشین‌ میگیرن‌ معلوم نیست‌ دست به‌ کجای‌ ماشین‌ میبرن‌ بعد‌ میگن‌ لوازمش‌ نیامده‌ اگه‌ نیامده‌ چرا‌ ماشین‌ مردم‌‌ میگیرید‌ به‌عنوان‌ نصب‌ منبع‌ دستکاری‌ میکنید‌ نه‌ شرکت‌ نفت‌ جوابگو‌ه ست‌ نه‌ هیچ‌ کس‌ دیگر‌ مراقب‌ ماشین های‌ خودتان‌ با شیو‌ ماشین‌ هم‌ مدل‌ ۹۷‌ بوده‌ و هیچ‌ توجیعی‌ نداشته‌ اما‌ متاسفانه‌ مملکت‌ خراب‌ شده‌ شدن‌ پیمانکار‌ و‌ دست‌ به‌ هرکاری‌ میزنند‌ و‌ هیچ‌ کس‌ هم‌ نیست‌ جلوشون‌ بگیره

متن پاور پوینت رو مطالعه کردم، در مورد تحوه ارتباط شبکه ریلی ایران و چین باید بگویم که همین الان هم از طریق قزاقستان و ترکمنستان و ازبکستان از دو مسیر سرخس و اینچه برون ارتباط وجود دارد ولی این ارتباط در این سالها باعث هیچ تحول اقتصادی شگرف و قابل توجهی نشده است.همچنین در بعد سیاسی هم این کشور ها تحت فشار امریکا ممکن است ارتباط ایران به چین را در اینده قطع کنند یا با محدودیت مواجه بسازند. دوری راه و تفاوت عرض ریلی بین ایران و اسیای میانه و هزینه های ترانزیتی و ... هم مزید بر علت هست. بنظرم مسیری که میتواند تحول افرین باشد و اینده درخشانی هم داشته باشد، مسیر ایران - هرات - بلخ - چین هست

ایران باید بیشترین تمرکز خود را بر فعال سازی و ساخت راه اهن دوخطه ایران-هرات-بلخ-چین بگذارد.خط اهن این مسیر باید با استاندارد عرض ریل ایران و چین ساخته شود تا از صرفه اقتصادی بسیار درخشانی برخوردار شود. همچنین فرض کنید که بخشی از ترافیک این خط را به عبور قطار های باری نفت کش اختصاص بدهیم، در این شرایط بصورت تئوری امکان صادرات حداقل یک میلیون بشکه نفت از طریق این خط ریلی وجود دارد که سوداوری بسیار زیادی برای کشور خواهد داشت و علاوه بر دور زدن تحریم ها، هزینه دلالی کشور های واسطه که صادرات نفت را بصورت قاچاقی انجام میدهند مثل امارات و مالزی و سنگاپور و ... هم در جیب خودمان خواهد ماند.

افغانستان پول ساخت این کریدور ریلی راه ابریشم ایران-هرات-بلخ-چین را ندارد. بنابراین ایران و چین در عوض دریافت حق استخراج برخی معادن افغانستان میتوانند ساخت این خط آهن را بر عهده بگیرند که این بسیار معامله ی خوب و پر سودی برای ایران و افغانستان خواهد بود. الان خیلی ها به نادرستی فکر میکنند که امکان عبور کردن از دالان واخان و اتصال به چین نیست، ولی این تصوری اشتباه هست. من خودم این مسیر را دقیق بررسی کردم، عمده مسیر از اشکاشم در بدخشان تا نقطه صفر مرزی چین و افغانستان (گذرگاه واخجیر) مسیری کاملا قابل عبور دارد. حتی نسبت به مسیر کریدور ادعایی ( سی پک) چین به پاکستان هم مسیر صاف تر و بهتری دارد.

کشور باید بسراغ ساخت کریدور ها و شبکه های ریلی تحول افرین برود.هدف دور زدن تحریم ها و ایجاد درامد اقتصادی قابل توجه برای کشور ، افزایش صادرات و افزایش گردشگر برای کشور باشد. یادمان باشد که مطابق با پیش بینی های بین المللی جمعیت افغانستان و تاجیکستان در 20 سال بعد در سال 2045 بسرعت افزایش می یابد و بترتیب به 70 میلیون و 15میلیون نفر می رسد و ساخت خط اهن ایران- هرات- مزارشریف فواید بسیار فراوانی داشته و همچنین منجر به دست گرفتن بازار اقتصادی این کشور ها و افزایش چشمگیر صادرات به این دو کشور خواهد شد. بنابراین این خط اهن از هر لحاظ، خیلی زودتر از بقیه ی خطوط، پولی که صرف ساختن اش شده را بر می گرداند

بنابراین ساخت خط اهن ایران- هرات- بلخ - چین باید در اولویت اول ایران برای احداث قرار بگیرد. این خط بیشترین پتانسیل سود اوری ارزی و اقتصادی را برای کشور دارد. مشکل امنیتی هم وجود ندارد. ظرفیتی که ایران در شمال افغانستان دارد میتواند مانع از ایجاد مشکلات امنیتی بشود. کشور چین از لحاظ امنیتی چندان مایل به بازگشایی کریدور واخان بسمت ایران نیست. اما دولت ایران و افغانستان باید با رایزنی های گسترده با دولت چین از نظر امنیتی و خطرات مربوط به تروریسم و امنیت بارهای عبوری از چین به ایران و از ایران به چین تعهد بدهند که این تضمین خود باعث ترغیب شدن چین برای سرمایه گذاری در این خط خواهد شد.

پیام 6= گزینه بعدی که اولویت بالایی برای ساخت دارد خط اهن زاهدان به بیرجند به سرخس هست که تکمیل کننده کریدور شرق هست. و البته همزمان با این مسیر باید خط اهن زاهدان- زابل به میلک هم ساخته شود. نکته اینجاست که این خط اهن پس از عبور از میلک باید به مقدار 15 کیلومتر در داخل خاک افغانستان ادامه مسیر داده و یک ایستگاه راه اهن در جوار بیمارستان ولایتی نیمروز شهر زرنج ساخته شود تا شهر زرنج هم تحت پوشش راه اهن قرار گرفته و سود اوری این خط اهن بیشتر بشود. این خط اهن در برهه فعلی و در کوتاه مدت تا شهر زرنج ادامه پیدا کند کافیست. اما خط اهن ایران هرات به بلخ باید حتما ساخت اش تا مرز چین ادامه پیدا کند.

پیام 7= پس از ساخت خط اهن چین - بلخ - هرات -ایران این مسیر میتواند از طریق خط اهن به بافق به اقلید متصل شود. از اقلید هم بایستی خط آهن اقلید - یاسوج - گچساران- بهبهان-امیدیه - دارخوین - شلمچه ساخته شده و از انجا به عراق متصل شود و از عراق این کریدور میتواند وارد کشور عربستان شده و به شهر تبوک و از انجا به مصر و قاهره متصل شود. این میتواند سرآغاز کریدور چین به آفریقا باشد که از ایران عبور میکند. یا مسیر راحت تر هم مسیر چین - بلخ- هرات - نیشابور- گرمسار- قم - کرمانشاه - خسروی- بغداد- نجف و از انجا به تبوک عربستان و مصر هست. البته از قم باید به ایستگاه ابردژ ورامین خط اهن ساخته شود تا راه کوتاه شود

پیام 8- خط اهن اولویت دار بعدی هم خط اهن شلمچه به بصره هست که من در عجبم چرا دولت نمیتواند روی عراق فشار بیاورد تا این خط اهن را سریعتر بسازد و راه اهن ایران به عراق وصل بشود. دولت باید هر چه سریعتر به عراق فشار بیاورد تا شبکه ریلی ایران به عراق وصل بشود. مگر عراق متحد ما نیست؟ پس برای چه اینقدر داریم تعلل میکنیم؟ دولت عراق را هم میتوان تشویق کرد تا به کریدور چین - افغانستان - ایران -عراق - عربستان - افریقا بپیوندد. اتفاقا بدین صورت دولت عراق بیشتر مشتاق میشود تا در این طرح شرکت کند.

پیام 9 = خط اهن بعدی که اولویت بالایی دارد خط اهن تبریز - ورزقان - ارمنستان - ایروان - گرجستان- دریای سیاه هست. این خط بسیار از لحاظ سیاسی و ژئوپلیتیکی اهمیت دارد و مانع از خفه شدن ایران از سمت شمالغرب میشود. با توجه به اینکه دولت باکو و ترکیه با همکاری امریکا بسرعت در حال ساخت کریدور و خط اهن زنگزور هستند و خطر احتمالی قطع شدن مرز ایران به ارمنستان و خطر تغییر ژئوپلیتیک منطقه بسیار بالاست. بنابراین شایسته هست که بطور اضطراری و دو فوریتی خط اهن نوردوز به شهر مغری ارمنستان بطول 11 کیلومتر توسط ایران ساخته شود تا از قطع شدن مرز جلوگیری شود. در اینده میتوان بقیه مسیر را سرفرصت تکمیل کرد.

پیام 10= در زمینه خط اهن رشت- استارا بنظر نمیرسد که چندان سود دهی بالایی این خط داشته باشد. مقاله ای با نام امید واهی به ساخت راه اهن رشت - استارا در همین تین نیوز منتشر شده که خواندن اش خالی از لطف نیست. بنابراین اولویت این خط چندان بالا نیست. در زمینه خط اهن دو خطه ایران - هرات - بلخ- چین هم. خط اهن میتواند مستقیما از اشکاشم بدخشان به باز گنبد و از انجا بطور مستقیم وارد کوتل واخجیر و چین بشود. اما در صورت لزوم میتوان یک تونل 7 تا 8 کیلومتری زیر دالان واخجیر ساخت تا خط اهن از انجا عبور کند و همچنین اینگونه اعتماد چین از لحاظ امنیتی هم جلب بشود.

11- اگر بخواهیم یک جمع بندی بکنیم. اولویت دولت بترتیب باید بدین صورت باشد.
1- خط اهن نوردوز به مغری ( اقدام فوریتی)
2- خط اهن دوخطه ایران - هرات - بلخ -چین (این خط اهن مهمترین و سوداور ترین خط اهن هست که بازگشت سرمایه خرج شده بسرعت انجام میپذیرد. ساخت خط اهن با تامین مالی ایران و چین انجام شده و در ازای آن امتیاز استخراج برخی معادن در افغانستان گرفته میشود)
3- خط اهن شلمچه- بصره
4- خط اهن زاهدان- بیرجند- یونسی
5- خط اهن زاهدان- میلک- زرنج.
6- خط اهن رشت- استارا.
7- خط اهن کرمانشاه- خسروی. ساخت این خطوط (از لحاظ افزایش صادرات و تاثیرات اقتصادی تحول ساز) بترتیب اولویت رده بندی شده اند. و من الله توفیق

ما کریدور و راه اهن میسازیم برای اینکه درامد نصیب کشور شود و همچنین صادرات مان بیشتر شود. چند روز قبل خبرگزاری ایلنا مطلبی منتشر کرد با این عنوان (نفت روی آب، وعده وزیر روی کاغذ؛ خطای بزرگ در گزارش مجلس) در این مطلب به وضوح نوشته شده که برخلاف شایعات وضعیت صادرات نفت بصورت دریایی بسیار وضعیت وخیمی پیدا کرده. همچنین مقدار بسیار زیادی از درامد نفت را هم دلال های سایر کشور ها میخورند. ما باید راه اهنی به چین بسازیم که بتوانیم بصورت مستقیم و کوتاه از طریق زمینی و ریلی به چین وضل شده ومقداری از نفت و پتروشیمی خود را به این کشور ارسال کنیم. این یک انتخاب نیست بلکه شاید تنها راه زنده ماندن کشور باشد

آقا من هم پیشنهاد بدم.خط قطار حومه ای تهران به پیشوای ورامین همین الان باهزینه فراوان چهار خطه شده. دو خط اش مربوط به راه آهن تهران.مشهده و دو خط هم از تهران تا پیشوا برای مترو ورامین تکمیل شده،متاسفانه ۴ ماه پیش توقفگاه بسیار پرمسافر باقراباد رو بطرز شک برانگیزی غیرفعال کردن.باید بگم اگر میخاید مترو ورامین موفق بشه وبه سرنوشت متروی ورشکسته مهستان.هشتگرد تبدیل نشه باید دو ایستگاه باقرآباد قرچک و دیگری در خیرآباد ورامین هم برای مسافرگیری ساخته و فعال بشه.مسوولان بطرز عجیبی دارند به کُندی در منطقه پرت،بدرد نخور وبدون مسافر طلاییه قرچک ایستگاه میسازند که باید فورا تا دیرنشده جلوی اینکار گرفته بشه

با توجه به اینکه راه اهن مشهد.بجنورد.گرگان در دستور ساخت هست. بعنوان یک پیشنهاد میتوان ابتدا ساخت راه اهن مشهد به قوچان و بعد اتصال خط راه اهن قوچان به عشق آباد پایتخت ترکمنستان را پیگیری نمود. لازم به ذکر هست که عشق اباد پایتخت و بزرگترین و پرجمعیت ترین منطقه ترکمنستان فقط ۳۰ کیلومتر تا مرز خراسان رضوی فاصله دارد و براحتی و در زودترین فرصت میتوان پایتخت ترکمنستان را به شبکه سراسری راه آهن کشور و کریدور شمال به جنوب وصل کرد. بدین صورت از عشق اباد تا چابهار بصورت کاملا مستقیم متصل میشود و این یعنی کریدور شمال به جنوب به معنای واقعی کلمه.

خبر ها رو که میخواندم متوجه شدم که بین پاکستان و افغانستان اختلافات شدیدی ایجاد شده و حتی مرز های پاکستان و افغانستان بسته شده. این طلایی ترین و بهترین فرصت برای بدست گرفتن ترانزیت افغانستان هست. ولی حیف و صد حیف که ما از این فرصت استفاده نمی کنیم. پول و بودجه 1405 را صرف پروژه های غیر اقتصادی و یا پروژه هایی که اولویت ندارند میکنیم.... الان در وضعیت فعلی باید اولویت و فوریت بودجه 1405 راه اهن زاهدان - زابل -مرز میلک به شهر زرنج باشد. این خط آهن براحتی میتواند کل بار جنوب افغانستان را بسمت بندر چابهار هدایت کند و حجم ترانزیت را بالا ببرد.مسوولین محترم این فرصت طلایی رو از دست ندهید.