◄ خلاصه استاندارد 4-430 برای مبادله واگن ها در خطوط 1435 و 1520

استاندارد UIC 430-4 با عنوان «واگن ها. تردد بین شبکه های با عرض ریل ۱۴۳۵ میلی متر و ۱۵۲۰ میلی متر» که در مه ۲۰۰۴ منتشر شده، به بررسی الزامات طراحی، ساخت، آزمایش و تأیید واگن های باری جدید می پردازد که بدون تخلیه و بارگیری مجدد بین دو سیستم ریلی با عرض های متفاوت تردد کنند. هدف، ایجاد چارچوبی برای تضمین ایمنی، کارایی و قابلیت بهره برداریست. 

در بخش مقررات عمومی، واگن ها باید از نظر استحکام همزمان با استانداردهای شبکه ۱۵۲۰ میلی متری و دستورالعمل های اتحادیه بین المللی راه آهن (UIC) مطابقت داشته باشند و هرکدام که سخت گیرانه تر است، مقدم خواهد بود. استفاده از قطعات یکسان و مبادله پذیر تشویق شده و تمام واگن ها باید از نوع بوژی دار باشند. برای تغییر عرض ریل، سه روش تعویض چرخ ومحور، تعویض بوژی ها یا استفاده از بوژی عرض متغییر مجاز است. بازه دمایی کاری برای شبکه ۱۵۲۰ از ۴۵- تا ۵۰+ درجه سانتی گراد تعیین شده، اما قطعات اصلی باید در دامنه ۵۵- تا ۵۵+ درجه کار کنند، محدوده دمایی در کشورهای اروپایی با عرض 1520 بین ۴0- تا 4۰+ تعیین شده است. سرعت بیشینه طراحی حداقل ۱۲۰ کیلومتربرساعت برای واگن های خالی و باردار الزامی است.

مشخصات فنی شامل گنجایش بار دینامیکی بر اساس دستورالعمل مشترک UIC/OSJD محاسبه می شود و برای واگن های مختلف، سه نمایه گنجایش بار ارائه شده است. قابلیت حرکت در قوس های با شعاع ۶۰ متر برای تک واگن و نیز مسیرهای ترکیبی با شعاع های مشخص برای شبکه های ۱۴۳۵ و ۱۵۲۰ الزامی است. همچنین واگن ها باید از فراز (سربالایی های) تپه مانوری و رمپ های کشتی های ریلی (رورو-RORO) با زاویه ۲٫۵ درجه و پیچش ۵ درجه در طول ۲۴ متر عبور کنند. قلابهای اتوماتیک این واگنها باید در شرایط مختلف (خط مستقیم، قوس ها) بدون کمک و در برخی با کمک دستی قابلیت اتصال داشته باشند.

برای حمل در کشتی های ریلی (رورو)، هر واگن باید حداقل چهار حلقه مهار زردرنگ در هر طرف داشته باشد و حلقه های انتهایی حداکثر ۲۰۰۰ میلی متر از انتهای شاسی فاصله داشته باشند. بوژی ها باید دارای بار محوری نظری ۲۲٫۵ تن، فاصله محورهای ۱۸۰۰ تا ۲۴۰۰ میلی متر و بلبرینگ های غلتکی باشند. سیستم تعلیق دوطبقه برای جلوگیری از خروج از ریل در مسیرهای تاب دار و دمپر (میراگرهای نوسانی) برای کاهش ارتعاشات پیش بینی شده است. قابلیت تعویض بوژی بین دو عرض ریل با طراحی مناسب یا استفاده از بوژی های ویژه در ایستگاه های مرزی تضمین می شود. برای سهولت تعویض، کوپلر سریع برای میله های کششی توصیه شده و بوژی ها باید دارای سیستم ایمنی برای جلوگیری از ریزش قطعات به روی ریل باشند.

در حوزه تجهیزات ضربه گیر و کشش، سه پیکربندی مجاز است: (الف) قلاب اتوماتیک در هر دو سر، (ب) قلاب اتوماتیک به همراه تامپون (بافرهای) جانبی و قلاب ترکیبی کششی (هیبرید) که امکان اتصال به قلاب پیچی را نیز فراهم می کند، و (ج) قلاب اتوماتیک با تامپون های دوحالته (جمع شده و کشیده) که امکان اتصال با قلاب پیچی و هیبرید را دارد. ارتفاع مرکز قلاب از سطح ریل برای واگن خالی جدید بین ۱۰۴۰ تا ۱۰۶۰ میلی متر و ارتفاع مرکز تامپون حداکثر ۱۰۶۵ میلی متر تعیین شده است. 

قلابSA-3  باید بتواند در محل تیپلر واگن کار کند. دستگاه بازکننده کوپلر باید امکان بازکردن بدون ورود به فضای بین دو واگن را فراهم کند. کوپلر هیبرید فقط نیروی کششی را منتقل کرده و نیروی فشاری توسط تامپون جذب می شود؛ استحکام شکست آن حداقل ۱۰۰۰ کیلونیوتن (به جز نقطه شکست طراحی شده با ۸۵۰ کیلونیوتن) است و باید قابلیت اتصال کوتاه وبلند را داشته باشد.

سیستم ترمز باید الزامات هر دو شبکه را برآورده کند و تعویض بین دو سیستم با حداقل زمان و تلاش ممکن در ایستگاه تغییر عرض انجام شود. دو گزینه برای توزیع کننده ترمز وجود دارد: نصب دو توزیع کننده مجزا یکی مطابق UIC و دیگری نوع ۴۸۳ شبکه ۱۵۲۰ با دستگاه تغییردهنده، یا نصب یک توزیع کننده استاندارد ترکیبی که هر دو رژیم ترمزی را پوشش دهد. 

دستگاه تغییردهنده باید به طور مطمئن در موقعیت نهایی قفل شود و سیستم انتخاب شده به وضوح نشان داده شود. 

ترمز خودکار باید فاصله کفش ها را جبران کند. لوله ترمز اصلی قطر ۴.۵ اینچ با شیرهای قطع و اتصالات در دو سر واگن الزامی است و شیرهای قطع به رنگ قرمز رنگ آمیزی می شوند. ترمز دستی باید بتواند واگن بارگیری شده را در شیب ۳۰ درهزار نگاه دارد.