◄ یک بوس کوچولو برای خبرنگاران!
کاش می شد، پیامک تبریک آن مدیرانی که مدتهاست درخواست مصاحبه ها را بعد از کلی صغرا کبرا چیدن و ارسال محور سوالات، بی جواب گذاشته اند، تبدیل به یک کیک خامه ای بزرگ کرد و آن کیک را در این روز به صورتشان مالید و به چهره خامه ای بهت زده شان خندید!
یک بار دیگر روز خبرنگار از راه رسیده است و موبایل ما اهالی رسانه پر شده از پیام های تبریک. کاش می شد پیام های تبریک را اَلَک کنیم و آنهایی را که مدیران فراری از پاسخگویی ارسال کرده اند، تبدیل به سنگ کنیم و شیشه دفاترشان را با این سنگ ها بشکنیم!
کاش می شد، پیامک تبریک آن مدیرانی که مدتهاست درخواست مصاحبه ها را بعد از کلی صغرا کبرا چیدن و ارسال محور سوالات، بی جواب گذاشته اند، تبدیل به یک کیک خامه ای بزرگ کرد و آن کیک را در این روز به صورتشان مالید و به چهره خامه ای بهت زده شان خندید!
طنز تلخیست که مدیری که در طول سال حتی حاضر نیست پنج دقیقه پای تلفن با خبرنگار صحبت کند، روز خبرنگار که میرسد، ناگهان به مدافع سرسخت رسانه و خبرنگار تبدیل میشود! همان مدیری که برای یک گفتوگوی ساده، خبرنگار را بین دفتر خودش، روابط عمومی، مسئول دفتر، معاون مربوطه و گاهی حتی نگهبانی سرگردان میکند، در پیام تبریکش از نقش بیبدیل رسانهها در پاسخگویی و شفافیت مینویسد!
آیا مدیرانی که در این روز پیامک تبریک می دهند هزینه های مالی حفظ نیروهای تحریریه ها را می دانند؟ حقیقتا، مدیری که زیر فاکتور هزینه های چند صد میلیونی و حتی چند میلیونی که صرف اطلاعرسانیهای کم اثر شده را بیمعطلی امضا می کند و با تاکید پاراف می کند فوری پرداخت شود، با چه رویی روز خبرنگار در چشم اهالی رسانه نگاه می کند و به آنها هدایایی در حد خرید یک کیلو گوشت می دهد؟! چطور از ما توقع دارید این دردی را که از ریاکاری شما می کشیم با بوس کوچولوی روز خبرنگارتان فراموش کنیم؟
سازمان بورس اخیرا از شرکت های بزرگ حاضر در این بازار خواسته است جزئیات هزینه کرد بودجه مسئولیت اجتماعی خود را افشا کنند. چه خوب بود اگر بعضی وزارتخانه ها و سازمان های زیرمجموعه هم موظف می شدند ریز هزینه کرد بودجه حوزه روابط عمومی و اطلاع رسانی خود را سالی یک بار به مناسبت روز خبرنگار افشا کنند. شاید آن وقت معلوم میشد چه میزان از بودجه اطلاعرسانی واقعاً صرف اطلاعرسانی شده و چه میزانش خرج مراسم، بنر، هدیه، پذیرایی و تولید محتواهای سفارشی و کلیشه ای و بی مزه شده است!
روی سخن ما با مدیرانی است که در این روز با تبریک های خود روی اعصاب ما مانور می دهند. عزیزان! اگر قرار بود با یک شاخه گل، یک کارت هدیه یا یک بوس کوچولو مشکلات رسانه حل شود، سالها پیش این اتفاق افتاده بود. خبرنگار احترام میخواهد و رسانه، خصوصا رسانه تخصصی، مدیرانی می خواهد که فهم رسانه داشته باشند و ارزش اطلاع رسانی را درک کنند.
سخن پایانی این که ما از شما حمایتی ندیدیم و عادت کرده ایم که به هر جان کندنی شده سرپا بمانیم، پس لطف کنید در این روز، «بوس کوچولو» یتان را برای خودتان نگه دارید!
انتهای پیام
