◄ دارا خسروشاهی، از میراث صنعتی مینو تا مدیریت اوبر غول حمل و نقل جهان
دارا خسروشاهی، مدیرعامل اوبر، یکی از مشهورترین چهره های خانواده خسروشاهی است؛ در حالی که نسل پیشین خسروشاهی ها، با توسعه صنایع مینو و سرمایه گذاری در تولید، نقش مهمی در صنعت ایران داشتند او به عنوان مدیرعامل بزرگترین شرکت تاکسی های اینترنتی در جهان فعالیت می کند.
خانواده خسروشاهی از شناخته شده ترین خاندان های کارآفرین در اقتصاد معاصر ایران است؛ خانواده ای که از تجارت و صنعت غذا و دارو در ایران آغاز کرد و نسل های بعدی آن به عرصه فناوری و حمل و نقل جهانی رسیدند.
به گزارش تین نیوز، دارا خسروشاهی، مدیرعامل اوبر، یکی از مشهورترین چهره های این خانواده است؛ در حالی که نسل پیشین خسروشاهی ها، از جمله علی و حسن خسروشاهی، با توسعه صنایع مینو و سرمایه گذاری در تولید، نقش مهمی در صنعت ایران داشتند او به عنوان مدیرعامل بزرگترین شرکت تاکسی های اینترنتی در جهان فعالیت می کند.
داستان مصادره صنایع این خانواده پس از انقلاب، مهاجرت آنها به کانادا و موفقیت دوباره حسن خسروشاهی، فراز و فرود کارآفرینی ایرانی و مسیری است که در نهایت به حضور نسل جدید خسروشاهی ها در شرکت های بزرگ فناوری و حمل ونقل آنلاین جهان رسید.
این روایت که در شبکه های اجتماعی نقل شده است را بخوانید:
از نسل عجایب صنعت این سرزمین که طی دو دهه ۴۰ و ۵۰ شمسی، چهره اقتصاد ایران را عوض کردند، یک و دو نفری بیشتر زنده نمانده اند؛ یکی از آن ها حسن خسروشاهی مدیرعامل صنایع غذایی «مینو» است که با حدود ۸۵ سال سن، هم اکنون در کانادا زندگی می کند. او را باید آخرین بازمانده نسل اول کارآفرینان بزرگ در ایران دانست. نخست وزیر بریتیش کلمبیا در سال ۲۰۰۳ او را سخاوتمندترین خیر و حامی مردم معرفی کرد.
به گزارش تین نیوز، نام خسروشاهی ها، این روزها با «دارا خسروشاهی» مدیر عامل «اوبر» به عنوان بزرگترین شرکت تاکسی های اینترنتی در جهان بر سر زبان ها افتاده است که اسنپ و تپسی و غیره از روی کار آن الگو برداری کرده اند.اما خانواده خسروشاهی از دوره قاجاریه در حوزه اقتصاد و تجارت ایران فعال بودند و جد آنها یعنی حسن خسروشاهی بزرگ از پایه گذاران اتاق بازرگانی تبریز بود.
حسن خسروشاهی ۶ پسر داشت. علی خسروشاهی در اواخر دهه ۳۰ شمسی گروه صنعتی مینو را راه اندازی کرد و کاظم خسروشاهی در زمینه صنایع دارویی و بهداشتی فعال بود و شرکت های «تولید دارو» و «تولی پرس» را تاسیس کرد و در دولت جمشید آموزگار مدتی وزیر بازرگانی شد.
علی خسروشاهی، به مرور امورات کارخانه مینو را به فرزند جوانش حسن خسروشاهی (هم نام پدرش) سپرد و حسن شرکت مینو را تبدیل به بزرگترین و مشهورترین شرکت تولید صنایع خوراکی در ایران مثل بیسکویت، ویفر، شکلات، تافی، پفک و غیره کرد. مردم ایران برای نخستین بار شکلات را با مینو شناختند و هنوز هم برای بسیاری ازمردم، شکلات مترادف با مینو است.
با وقوع انقلاب اسلامی، اموال خسروشاهی ها مصادره شد. در کیفرخواست مصادره اموال علی و حسن خسروشاهی که سَر و سِری در سیاست نداشتند، آمده بود:«تغییر ذائقه مردم و ترویج فرهنگ آرایشی غرب از طریق تولید پفک، شیرخشک و لوازم آرایشی بهداشتی»!
این پدر و پسر بعد از مدتی دوندگی برای بازپس گیری اموال، نهایتا با ناامیدی کشور را ترک کردند و به کانادا رفتند. علی خسروشاهی در دهه ۷۰ درگذشت و حسن در کانادا فروشگاهی با عنوان «فیوچر شاپ» را تاسیس کرد که در زمینه فروش قطعات الکترونیکی فعالیت داشت.
خسروشاهی با هوش و کوشش خود، به زودی این فروشگاه را به بزرگترین فروشگاه زنجیره ای کانادا با ۹۰ شعبه و حدود ۸۰۰۰ کارمند تبدیل کرد و تبدیل به یکی از بزرگترین سرمایه داران آن کشور شد.در عوض، شرکت مصادره شده و دولتی شده مینو، هر روز عقب تر رفت تا از رونق افتاد و ساختمان آن در جاده شهریار تبدیل به انبار خودروهای اسقاطی شد.
خسرو شاهی ثابت کرد که در بیرون از ایران هم کارآفرین بزرگی است و استعدادی که اکنون در خدمت جامعه مرفه کاناداست چه بسا می توانست، مشکلی از جامعه گرفتار ایران حل کند.
تعدادی از نوادگان خسروشاهی ها مثل علی و هادی پرتو در فیسبوک، دراپ باکس، زاپوش، ایر بی.ان.بی و دیگر استارتاپ ها سرمایه گذاری کرده و غولی در این صنعت شدند.
