◄ تاکسی را از حمل و نقل عمومی حذف نکنید!
انجمن صدای تاکسیران با انتشار بیانیه این پرسش را مطرح کرده است که چرا هرگاه سخن از توسعه حملونقل عمومی به میان میآید، تاکسی بهکلی از دایره تعریف و برنامه ریزی شما حذف می شود؟ آیا تاکسی از نظر قانون، حملونقل خصوصی است؟
در این بیانیه آمده است؛ در اظهارات اخیر جنابعالی درباره مهم ترین اتفاق محقق نشده دوره ششم شورای شهر، تنها از «حمل ونقل عمومی» در قالب مترو و اتوبوس سخن گفتید و از تأمین هزاران دستگاه اتوبوس و واگن مترو سخن به میان آوردید.
سؤال ما این است: چرا هرگاه سخن از توسعه حمل ونقل عمومی به میان می آید، تاکسی به کلی از دایره تعریف و برنامه ریزی شما حذف می شود؟ آیا تاکسی از نظر قانون، حمل ونقل خصوصی است؟ پاسخ قانون کاملاً روشن است: طبق ماده ۳ آیین نامه اجرایی قانون الحاق یک تبصره به ماده واحده قانون راجع به تمرکز امور مربوط به تاکسیرانی (مصوب ۱۳۷۴)، «تمرکز امور مربوط به تاکسیرانی، همچنین کلیه امور مربوط به حمل ونقل عمومی مسافر در درون شهر، در حیطه نظارت و مسئولیت شهرداری است.» همچنین طبق تبصره ماده ۷ قانون توسعه حمل ونقل عمومی و مدیریت مصرف سوخت (مصوب ۱۳۸۶)، سهم تاکسیرانی به عنوان یکی از ارکان حمل ونقل عمومی درون شهری تهران به طور صریح و قانونی تعیین شده است (تا ۲۰ درصد).
آیین نامه مدیریت حمل ونقل بار و مسافر در شهر و حومه نیز صراحتاً «انواع تاکسی» را در زمره سامانه های حمل ونقل عمومی مسافر قرار داده و مدیریت و نظارت بر آن را بر عهده سازمان های تابع شهرداری گذاشته است.
تاکسی دارای پلاک ویژه، نرخ مصوب شورای شهر، سهمیه سوخت عمومی، معافیت از برخی محدودیت های ترافیکی و پروانه «حمل ونقل عمومی مسافر درون شهری» است. این ها ویژگی های وسیله نقلیه خصوصی نیست. نادیده گرفتن ناوگان تاکسی در برنامه های توسعه حمل ونقل عمومی، نه تنها مغایر با قوانین فوق است، بلکه به معنای نادیده گرفتن بخش قابل توجهی از جابه جایی روزانه شهروندان تهرانی و هزاران تاکسیرانی است که سال هاست بدون یارانه سنگین و با هزینه شخصی، بار اصلی حمل ونقل انعطاف پذیر شهر را به دوش می کشند.
«انجمن صدای تاکسیران» انتظار دارد شورای اسلامی شهر تهران و جنابعالی به عنوان رئیس آن، در سیاست گذاری و برنامه ریزی حمل ونقل عمومی، تاکسی را نه به عنوان بخش حاشیه ای یا خصوصی، بلکه به عنوان یکی از ارکان قانونی و عملیاتی این نظام به رسمیت بشناسید و در برنامه های تأمین، نوسازی و حمایت، جایگاه واقعی آن را لحاظ کنید. تا زمانی که تعریف قانونی حمل ونقل عمومی را به مترو و اتوبوس محدود کنید، نه برنامه های شما کامل است و نه عدالت در حق تاکسیرانان و شهروندان رعایت شده است.
