◄ انتقاد رانندگان تاکسی از طرح جایگزینی تاکسی های فرسوده با سون پلاس؛ وام فریب انگیز با اقساط سنگین 5 ساله
رانندگان تاکسی این پرسش را مطرح می کنند که چرا دولت برای نوسازی تاکسی های فرسوده به جای وام های سنگین، کمک و یارانه بلاعوض نمی دهد؟
کانال انجمن صدای تاکسیران در مطلبی انتقادی، طرح جایگزینی تاکسی های فرسوده مصوب سازمان تاکسیرانی و شورای شهر را مورد بررسی قرار داده و آن را فریب انگیز و ناکارآمد برشمرده است. در این مطلب آمده است: با توجه به تغییرات سریع در اخبار نوسازی (توقف برقی ها و تمرکز بر سورن پلاس)، انجمن وظیفه خود می داند واقعیتِ پشتِ طرحِ «بدون آورده نقدی» را با اعداد دقیق خدمت شما ارائه دهد تا فریب ظاهرِ جذابِ این طرح را نخورید!
تحلیل اقتصادی نوسازی سورن پلاس دوگانه سوز (بهمن ۱۴۰۴)
۱. قیمت خودرو: ۱ میلیارد و ۲۴۵ میلیون تومان.
۲. ارزش اسقاط تاکسی شما: بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان (این مبلغ به عنوان پیش پرداخت محاسبه می شود).
۳. باقی مانده بدهی: بیش از ۱ میلیارد تومان.
حقیقتِ «بدون آورده اولیه»:
اگر سازمان می گوید آورده نقدی نیاز نیست، یعنی باید برای آن ۱ میلیارد تومان و اندی باقی مانده، وام بگیرید. اقساط این وام به شرح زیر است:
- اگر وام بدون سود (قرض الحسنه) باشد: قسط ماهانه حدود ۱۷ میلیون تومان.
- اگر وام با سود (حتی کم بهره) باشد: قسط ماهانه به ۲۰ میلیون تومان نزدیک می شود.
بنابراین «بدون آورده» یعنی «با اقساط کمرشکن»!
شما با ثبت نام در این طرح، خود را به مدت ۵ سال متعهد به پرداختِ ماهیانه ۲۰ میلیون تومان به بانک می کنید. سوال اینجاست: آیا با ترافیک تهران و کرایه های دستوری، درآمد خالص شما پس از کسر مخارج روزمره، اجازه می دهد ماهی ۲۰ میلیون فقط بابت قسط بدهید. توصیه ما این است که تا زمانی که دولت یارانه بلاعوض (نه وام) برای پوشش هزینه خودرو پرداخت نکند، زیر بار این بدهی های سنگین نروید.
این انجمن در مطلب مرتبط دیگری نیز نوشته است:«چرا دولت به جای وام های سنگین، کمک بلاعوض نمی دهد؟» و اصلاً منظور از این کمک چیست؟
منطقِ «یارانه بلاعوض» چیست؟
طبق ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید، وقتی شما تاکسی فرسوده را از رده خارج می کنید و خودروی نو (کم مصرف) می گیرید، در واقع دارید به جیب دولت کمک می کنید! چون مصرف بنزین شما نصف می شود.
دولت موظف است این «سود حاصل از صرفه جویی سوخت» را محاسبه کرده و بخشی از آن را به صورت پول نقدِ غیرقابل برگشت (بلاعوض) برای خرید خودرو به راننده پرداخت کند ، نه اینکه همان را هم در قالب وام با منت به ما بدهد و قسطش را بگیرد!
در دنیا چه خبر است؟
در کشورهای توسعه یافته، نوسازی ناوگان یک معامله تجاری با راننده نیست، بلکه وظیفه حاکمیت است:
- در چین: دولت مستقیماً ۳۰ تا ۵۰ درصد قیمت تاکسی های برقی را به صورت بلاعوض پرداخت می کند تا راننده زیر بار بدهی نرود.
- در اروپا: به جای وام های کمرشکن، «پاداش زیست محیطی» به راننده می دهند که بخشی از قیمت خودرو را کلاً حذف می کند.
مشکل طرح فعلی در تهران:
در طرحی که امروز به ما پیشنهاد می دهند، تمام بارِ نوسازی روی دوش راننده است. وقتی می گویند «بدون آورده»، یعنی تمام قیمت خودرو را وام می دهند و شما باید ۵ سال تمام، شبانه روز بدوید تا فقط قسط بانک را بدهید.
نوسازی واقعی یعنی:
۱. کسر ارزش اسقاط (که حق مالک است).
۲. پرداخت یارانه بلاعوض دولت (از محل صرفه جویی بنزین).
۳. پرداخت باقی مانده به صورت وام کم بهره.
اگر دولت سهم خود را به صورت بلاعوض (مثلاً ۵۰۰ میلیون تومان) پرداخت کند، قسط ماهانه ما از ۲۰ میلیون به زیر ۱۰ میلیون تومان می رسد که برای یک راننده قابل تحمل است.
این انجمن در پایان مطلب خود نوشته است: ما خواهان اجرای واقعی ماده ۱۲ قانون هستیم.
