◄ اما و اگرهای کشتیسازی در ایران
تیننیوز| اگرچه صنعت کشتی سازی از قدمت طولانی برخوردار است اما سهم ایران علی رغم داشتن ۳ هزار کیلومتر ساحل آبی به دلایل مختلف، از این صنعت بسیار ناچیز است.
به گزارش تیننیوز، صنعت کشتیسازی همچون صنعت خودروسازی جزو صنایع مادر شناخته میشود و هرگونه پیشرفت در این صنعت میتواند همزمان صنایع وابسته در کشور از قبیل صنعت فولاد، ساخت تجهیزات و ماشینآلات و سازندگان قطعات را فعال کند و ضمن ایجاد اشتغال، زمینهساز پیشرفت و ورود تکنولوژیهای نوین در صنایع دریایی میشود.
تاریخ صنعت کشتیسازی در داخل ایران به زمانی برمیگردد که هنوز کشورهایی مانند امارات، کویت و... در حوزه دریایی و بندری اقدامی نکرده بودند. به طور کلی می توان گفت از دو سال قبل از انقلاب، کارگاههای کوچک تعمیرات در کشور ایجاد شد و از همان زمان موضوع سرمایهگذاری در خلیجفارس همزمان با "دوو" آغاز شد و همچنان نیز ادامه دارد. این سرمایهگذاری در بخش هایی به نتیجه رسیده و کشتیهای سایز متوسط کانتینربر در کشور ساخته میشود اما برای ساخت کشتیهای بزرگ امکانات لازم وجود ندارد و به دلیل کمبود منابع مالی به نتیجه نرسیده است.
به گفته پیمان مسعودزاده، رییس کمیته کشتیسازی انجمن مهندسی دریایی، صنعت کشتیسازی بی پناه است و متولی خاصی ندارد به همین دلیل باید از صنعت کشتی سازی حمایت شود به طوری که هم تولیدکننده و هم خریدار راضی باشند.
نباید از صنعت کشتیسازی غافل شد
یکی از چالشهای صنعت کشتیسازی این است که نسبت به سایر فعالیتها سود محدودی دارد. در همین رابطه غلامعباس حافظپور مدیرعامل یک شرکت کشتیسازی درباره صنعت کشتیسازی به تیننیوز میگوید اساسا کشتیسازی در جهان توجیه اقتصادی ندارد این در حالی است که کشتیسازی صنعت مادر است كه باعث توسعه صنعتي و اقتصادي هر كشور و زمينه اي براي رشد ديگر صنايع به ويژه صنايع بالادستي خود میشود، به این ترتیب نباید از آن غافل شد.
به گفته حافظپور در صورتیکه صنعت کشتیسازی به شیوه صیحیح مدیریت شود به سود مطلوب خواهد رسید. پیشرفت در صنعت کشتیسازی ضمن ایجاد اشتغال، زمینهساز پیشرفت و ورود تکنولوژیهای نوین در صنایع دریایی میشود.
کارشناسان معتقدند با توجه به نقش ژئوپلتيكي ايران و مرزهاي آبي مناسب در شمال و جنوب و همچنین بحث شاهراههاي ارتباطي ايران با آسياي جنوب شرقي، كشورهاي عربي و اروپايي كه ميتوان با استفاده از مزيتهاي آبي درآمدهاي ترانزيتي را افزايش داد، لزوم توجه به ساخت كشتيهاي تجاري و حتي تفريحي بيش از پيش احساس میشود.
ساخت کشتیهای اقیانوسپیما در داخل توجیه اقتصادی ندارد
این موضوع درحالی مطرح میشود که برخی از کارشناسان معتقدند ساخت کشتیهای اقیانوسپیما در داخل توجیه اقتصادی ندارد. در این راستا ملکرضا ملکپور عضو انجمن توسعه دریامحور نیز درباره ساخت کشتیهای اقیانوس پیما و مورد نیاز ناوگان کشتیرانی کشور در داخل میگوید باید ابتدا ببینیم از لحاظ فنی، صنایع داخلی توان ساخت شناور تا چه اندازه و با چه تناژی را دارد که با توجه به کارنامه فعلی کشتیسازان داخلی، واضح و مبرهن است که فقط توان ساخت شناورهای خدماتی و کوچک با ظرفیتهای زیر 2000 تن را دارند که البته آن را هم دیرتر از موعد مقرر تحویل میدهند.
به گفته وی برای همه روشن است که شرکتهای ایران توان ساخت کشتیهای تانکر و کانتینربر اقیانوسپیما را ندارد بنابراین کشتیسازیهای داخلی نمیتوانند در این شرایط انتظار داشته باشند که به آنها سفارش ساخت داده شود.
ایران به عنوان کشوری با مرزهای آبی گسترده باید از توان دریایی تجاری، نظامی بالایی برخوردار باشد اما سوال اینجاست که آیا باید خود سازنده این ناوگان حداقل در بخش تجاری باشد یا خیر؟