|
کد خبر
۱۰۹۹۰۴
کپی شد
مشکلات شناورسازان بیآغاز و انجام
تین نیوز| اکرم امینی*: میانگین عمر کشتیهای تجاری و باری کشور به حدود ۲۵سال رسیده است. وزیر راه و شهرسازی میگوید مدتهاست سرمایهگذاری جدیدی برای نوسازی ناوگان دریایی انجام نشده که یکی از دلایل اصلی آن، بهصرفه نبودن نوسازی برای شرکتهای کشتیرانی است.
در این زمینه وزیر راه و شهرسازی پیشنهاد راهاندازی لیزینگ و اجاره شناور و کشتی را داده است. اگرچه این پیشنهاد، قابل تامل است اما آنچه در کنار این مسئله نباید فراموش شود، بحث داخلیسازی و این موضوع است که چقدر از نیاز کشور قرار است از شناورهای داخلی تامین شود.
تنگناهای مالی یکی از مشکلات اصلی شناورسازان در سالهای گذشته بوده و مانع از بهرهبرداری کامل از ظرفیت آنها شده است. در کنار کمبودهای مالی، مشکلات داخلی نیز به نوعی تبلیغات منفی برای شناورسازی تبدیل و موجب کاهش سفارشها در این بخش شده است. آنطور که کارشناسان میگویند در حالی که توان بالایی در ساخت کشتی و شناور در ایران وجود دارد، همچنان سفارشهای ساخت به خارج از کشور داده میشود و وقتی از سفارشدهندگان درباره علت این کار میپرسیم، پای تاخیر داخلیها در تحویل سفارشها را پیش میکشند. اینجاست که به نظر میرسد شناورسازی در مشکلاتی اسیر شده که آغاز و انتهایشان مشخص نیست. از یک سو کمبودهای مالی، نفس این بخش را بند آورده و موجب تاخیر شناورسازان در تحویل سفارشهای دریافتی شده و از سوی دیگر کاهش سفارشهای داخلی و افزایش سفارش ساخت به خارج، موجب کند شدن روند پر کردن چالههای مالی شرکتها و کارگاههای کشتیسازی داخلی شده است. به این مشکلات باید مسائلی همچون نوسان نرخ ارز، مالیات بر دارایی، مالیات ارزشافزوده و تامین دشوار قطعات لازم از خارج را نیز اضافه کنید که موجب شده بخشی از کارخانههای شناورسازی با بخشی اندک از ظرفیت خود کار کنند. در راستای کاهش این مشکلات شاید اعطای وامهای کمبهره به شناورسازان راهکاری مناسب باشد که در این زمینه صندوق توسعه صنایع دریایی وارد عمل شده و قرار است تا پایان سال ۲ هزار میلیارد ریال تسهیلات به شناور سازان تخصیص دهد. البته نکته مهمی که در این میان نباید فراموش کرد بحث آورده است. دستاندرکاران شناورسازی میگویند در حال حاضر دریافت وام شناورسازی نیازمند آوردههای بالایی است و این آورده باید کاهش یابد.
به نظر میرسد شاید تعامل مطلوبتر بانکها با دستاندرکاران شناورسازی بتواند یکی از حلقههای گمشده ابتدا یا انتهای مشکلات شناورسازان را سرجای خود قرار دهد. در چنین شرایطی شاید شناورسازان نیز خوشقولتر شوند و با تحویل به موقع سفارشها، عرصه را بر سفارشهای خارجی تنگ کنند.
*روزنامهنگار
تنگناهای مالی یکی از مشکلات اصلی شناورسازان در سالهای گذشته بوده و مانع از بهرهبرداری کامل از ظرفیت آنها شده است. در کنار کمبودهای مالی، مشکلات داخلی نیز به نوعی تبلیغات منفی برای شناورسازی تبدیل و موجب کاهش سفارشها در این بخش شده است. آنطور که کارشناسان میگویند در حالی که توان بالایی در ساخت کشتی و شناور در ایران وجود دارد، همچنان سفارشهای ساخت به خارج از کشور داده میشود و وقتی از سفارشدهندگان درباره علت این کار میپرسیم، پای تاخیر داخلیها در تحویل سفارشها را پیش میکشند. اینجاست که به نظر میرسد شناورسازی در مشکلاتی اسیر شده که آغاز و انتهایشان مشخص نیست. از یک سو کمبودهای مالی، نفس این بخش را بند آورده و موجب تاخیر شناورسازان در تحویل سفارشهای دریافتی شده و از سوی دیگر کاهش سفارشهای داخلی و افزایش سفارش ساخت به خارج، موجب کند شدن روند پر کردن چالههای مالی شرکتها و کارگاههای کشتیسازی داخلی شده است. به این مشکلات باید مسائلی همچون نوسان نرخ ارز، مالیات بر دارایی، مالیات ارزشافزوده و تامین دشوار قطعات لازم از خارج را نیز اضافه کنید که موجب شده بخشی از کارخانههای شناورسازی با بخشی اندک از ظرفیت خود کار کنند. در راستای کاهش این مشکلات شاید اعطای وامهای کمبهره به شناورسازان راهکاری مناسب باشد که در این زمینه صندوق توسعه صنایع دریایی وارد عمل شده و قرار است تا پایان سال ۲ هزار میلیارد ریال تسهیلات به شناور سازان تخصیص دهد. البته نکته مهمی که در این میان نباید فراموش کرد بحث آورده است. دستاندرکاران شناورسازی میگویند در حال حاضر دریافت وام شناورسازی نیازمند آوردههای بالایی است و این آورده باید کاهش یابد.
به نظر میرسد شاید تعامل مطلوبتر بانکها با دستاندرکاران شناورسازی بتواند یکی از حلقههای گمشده ابتدا یا انتهای مشکلات شناورسازان را سرجای خود قرار دهد. در چنین شرایطی شاید شناورسازان نیز خوشقولتر شوند و با تحویل به موقع سفارشها، عرصه را بر سفارشهای خارجی تنگ کنند.
*روزنامهنگار