◄ کشتیسازی جای رویاپردازی نیست
تیننیوزبرای پاسخ به این سوال، گفتگویی را با کاپیتان حسن تیمورتاش دبیر اتحادیه مالکان کشتی انجام داده است. دبیر اتحادیه مالکان کشتی ایدههای قابل تاملی را درباره سیاستهای کلی صنعت کشتیسازی مطرح میکند ...
برای پاسخ به این سوال باید اول به بخش تامین اعتبارات صنعت کشتی نگاهی بیندازیم. ما سه منبع مالی در صنعت کشتیسازی داریم. یکی وجوه اداره شده است که در اختیار سازمان بنادر قرار دارد. صندوق توسعه صنایع که در اختیار وزارت صنایع و معادن است و صندوق توسعه ملی. کسانی که در این صنعت نیازی به حمایت مالی داشته باشند میتوانند از این سه منبع استفاده کنند.
البته اگر ما هولدینگهای بزرگ داشتیم نیازی به همکاریهای فاینانیس نداشتیم. میتوانیم در زمینه مشارکت خط تولید شناورهای شخصی با همکاری شرکتهای بزرگ مانند دِوو، سامسونگ یا هیوندایی نیاز داریم که در کنار آنها کسب تجربه و برند سازی کنیم. در حال حاضر حدود 30 درصد سفارشات دست کرهجنوبی است
پس در شرایط کنونی راه چاره برای صنعت کشتیسازی چیست؟
اگر بتوانیم کارهای دیگری بکنیم قطعا بهتر نتیجه خواهیم گرفت. کارهایی مثل تعمیرات کشتی. میتوانند کشتیهای خط پاناماکس را روی یارد بیاورند و با بهترین کیفیت رنگآمیزی کنند. پاکسازی کنند و در مدت 1 ماه آن را پایین بفرستند. این کار یک برند است. در زمان تحریم، سفارشات خوبی در مورد رنگآمیزی، قطعات، تعمیرات ایجاد شد و همین امر باعث شد که ما بخشی از کار را در ایران بتوانیم انجام دهیم. این کار بزرگی است. کار کمی نیست.
ما بیاییم در این مبحث ورود کنیم و جلسه مشترکی را با کشتیسازان و نمایندگان مجلس و استاندارها برگزار کنیم. چون الان همه درباره کشتیسازی صحبت میکنند اما آگاهی لازم را ندارند که اساس کشتیسازی چه معانی یا معنایی میتواند داشته باشد. بعضا صحبتهایی میکنند که به دلیل عدم اطلاع است.
در حال حاضر ما چند یارد فعال در کشور داریم؟
ما در حال حاضر 35 یارد فعال داریم که شاید بزرگترینهایشان ایزوایکو بندرعباس، صدرا در بوشهر و اروندان در آبادان است. اینها شرکتهای قوی هستند. اما باید توجه داشته باشیم که در حال حاضر صنعت کشتیسازی در جهان با رکود مواجه شده است. سال قبل ما 7 میلیارد دلار کاهش سفارش ساخت کشتی در عرصه جهانی داشتیم. اینها نکاتی است که ما باید مد نظر قرار بدهیم.
پس تکلیف این شرکتهای کشتیسازی چه میشود؟
واقعیت این است که ما در بحثهای رقابتی فضا را در صنعت کشتیسازی از دست دادهایم و در نتیجه باید معقولانه رفتار کنیم. ما میتوانیم برخی قطعات را تامین کنیم یا یدککشهای خوبی بسازیم. چرا باید اینها را از خارج وارد کنیم. باید روی یک حوزه متمرکز شویم و یک برند برای خودمان بسازیم. و برند را دنبال کنیم. آنوقت بگوییم ما در بخش تعمیرات یا کشتیهای کوچک صاحبنظر هستیم.
منظورتان این است که از کلیگرایی فاصلهبگیریم؟
بله! کشتیسازی یک پازل است و ما باید بدانیم که ما کجای این پازل را میخواهیم حل کنیم. باید بتوانیم از اعتبارات بانکی استفاده صحیح کنیم. بانکهای ملت، صنعت و معدن از بانکهایی هستند که میتوانند وارد این حوزه شوند. امروزه کشتیسازیها از متدولوژی خاص پیروی میکنند. آنها به کل پازل عمل میکنند و هر بخشی از این پازل توسط بخشی از کشتیسازی شکل میگیرد. آنها مثل حلقههای زنجیر به هم پیوستهاند. نباید رویاپردازی کنیم. باید بپذیریم که همه قطعات توسط ما تهیه نمیشود. به این ترتیب زمانی میتوانیم بگوییم کشتیساز هستیم که در این
چرخه حضور داشته باشیم.
با این تفاسیر، با ایده «از خارج کشور کشتی سفارش ندهید» چه کنیم؟
نمیتوانیم بگوییم کشتی سفارش ندهید تا از خارج کشتی نیاورند و داخل بسازیم. به نظر من این افتخار نیست. نباید ممنوع کنیم. باید مدبرانه عمل کنیم. از طرف دیگر در حال حاضر با رفع تحریمها شرایط تغییر خواهد کرد. کشتیهای بزرگ خواهند آمد و کشتیهای کوچک ما چه اتفاقی برایشان رخ خواهد داد؟ باید فکر کنیم. نباید صاحبان کالا یا ایجنتها بروند کشتیهای بزرگ بیاورند. نباید مثلا سازمان بنادر به فکر خودش باشد چراکه قطعا یک کشتی بزرگ را ترخیص کند به مراتب راحتتر خواهد بود تا چهار کشتی کوچک. اما اگر به صورت کلان ببینیم به این فکر میافتیم که آنها که زمان تحریم
حملونقل دریایی ما را رونق میدادند، باید بیرونشان کنیم؟! این کشتیهای خارجی را بیاوریم؟ این هم دور از جوانمردی است.
به مسئله اعتبارات اشاره کردید. شما برای تامین اعتبارات یا شاید تسهیل اعتبار و سرمایهگذاری طرح خاصی دارید؟
ما الان پیگیر این هستیم که در سطح کشور بانک دریایی درست کنیم. قطعا شرایط بهتر خواهد بود تا با بانکهای متفرقه کار کنیم. موضوع اینجاست که ما اعتماد را دست دادیم. ما الان با چند بانک کار میکنیم اما مالکان نتوانستند تعهدات خودشان را به موقع پرداخت کنند و بانکها هم حق دارند زیرا به پولشان نیاز دارند. از سوی دیگر مالکان هم حق دارند زیرا کالایی نبوده و اینها کار نکردند.
ما طرحهای مختلفی داشتیم که برای همه میتوانست خوب و مفید باشد. اما ما را درگیر مسائلی کردند تا نگذارند مسائل اصلی را پیگیری کنیم. الان مالکان نمیدانند باید چه کار کنند. کشتیها دارند هر کاری میکنند، خودشان را به آب و آتش میزنند تا فرصتی برایشان ایجاد شود. این وسط سودش را تاجر، دلال و بازرگان میبرد.
یعنی الان مالکان کشتی شرایط خوبی ندارند؟
به هیچ وجه! مالکان الان در سختترین شرایط هستند. ما تدابیری اندیشیدهایم و داریم پیگیری میکنیم. مسائلی مثل اینکه مالکان تثبیت قیمتها را رعایت کنند، زیر قیمت کار نکنند، اگر خودشان عمل کنند شاید بتوانند این دوره رکود را تحمل کنند تا از آن گذر کنیم وگرنه منجر به شکست آنها خواهد شد.