◄ کامیون‌ داران؛ سربازان خط مقدم اقتصاد در شرایط جنگی/ رانندگان چه می خواهند؟

در دل شب های ناآرام و در مسیرهای پرالتهاب، آنجا که سایه جنگ بر سر جاده ها سنگینی می کند و هر کیلومتر عبور، نبردی است میان بیم و امید، صدای بمِ موتورهایی به گوش می رسد که نبض زندگی را در رگ های کشور جاری نگه داشته اند. این صدای کامیون دارانی است که در سکوت جاده های ناامن، بار سنگین اقتصاد ملی را بر دوش می کشند؛ سربازانی بی سنگر که نه بمباران مانع حرکت شان شده و نه هراس از جاده های مرزی. آن ها با «غیرت» خود، اجازه ندادند سفره های مردم در روزهای سخت بحران خالی بماند و با «تعهد» خود، زنجیره تأمین کالا را از گسستن نجات دادند.

اما این سکه روی دیگری نیز دارد؛ پشت غبار جاده ها و در ورای چهره های آفتاب سوخته رانندگان، «گلایه ای» عمیق نهفته است. گلایه ای که نه از خطر جنگ، بلکه از بی مهری ها و وعده های بر زمین مانده ریشه می گیرد. در حالی که جلال موسوی، نایب رئیس کانون کامیون داران، از ایستادگی فداکارانه رانندگان در خط مقدم لجستیک سخن می گوید، آمارهای تلخ از حواله های گم شده سوخت، کمیسیون های ناعادلانه و سفره های خالیِ رانندگانی حکایت دارد که کرایه شان در هزارتوی شرکت های حمل ونقل جا مانده است.

در شرایطی که کشور با پیامدهای جنگ و فشارهای اقتصادی ناشی از آن روبه روست، یکی از مهم ترین ارکان حفظ پایداری زنجیره تأمین کالا، کامیون داران و رانندگانی هستند که با وجود همه سختی ها، همچنان در جاده ها حضور دارند. جلال موسوی، نایب رئیس کانون کامیون داران در این باره در گفتگو با رسانه ها تأکید می کند که رانندگان با روحیه مسئولیت پذیری و تعهد ملی، اجازه نداده اند روند تخلیه و بارگیری کالا متوقف شود. او می گوید: «با وجود شرایط جنگی، رانندگان به دلیل تعصبی که به این آب و خاک دارند، همچنان پای کار هستند و بار جابه جا می کنند. اما این در حالی است که بسیاری از وعده های مسئولان در قبال رانندگان عملی نشده است.»

موسوی با اشاره به اینکه عملیات حمل کالا بدون وقفه ادامه دارد، به برخی چالش ها و مطالبات رانندگان در این شرایط اشاره می کند:

• حواله ۳۰۰ لیتر گازوئیل تشویقی که قرار بود به رانندگان مأموریت های چابهار تعلق بگیرد، تحویل نشده است.
• کمیسیون های اضافی شرکت های حمل ونقل فشار مضاعفی بر رانندگان وارد کرده است؛ در حالی که همین رانندگان با خطرات جانی و مالی در مسیرهای ناامن تردد می کنند.
• عدم نظارت کافی بر شرکت ها باعث شده تخلفات تکرار شود و رانندگان نیز جرأت شکایت نداشته باشند، چون در صورت اعتراض، شرکت دیگر به آن ها بار نمی دهد.
• با وجود اعلام وزارت راه مبنی بر اینکه کرایه رانندگان باید نقد و طی ۲۴ ساعت تسویه شود، این وعده نیز به طور گسترده اجرا نشده است.

او تأکید می کند: «مشخص نیست چرا این خلف وعده ها اتفاق می افتد. نظارت جدی لازم است. نمی شود تک تک مشکلات رانندگان را دنبال کرد، بلکه باید برخورد قاطع با تخلفات صورت گیرد.»

فشارهای جنگ و نیازهای فوری رانندگان

در شرایط جنگی، فشارهای اقتصادی و عملیاتی بر دوش رانندگان و ناوگان حمل ونقل جاده ای چندین برابر می شود. کمبود قطعات یدکی، گرانی لاستیک و لوازم مصرفی، رفت وآمد در مسیرهای ناامن که احتمال آسیب به خودروها را افزایش می دهد، بالا رفتن هزینه های بیمه و کاهش خدمات پشتیبانی، و همچنین افت درآمد ناشی از محدودیت های تردد یا اولویت حمل کالاهای غیرتجاری، همگی بار مضاعفی بر فعالیت رانندگان وارد می کند. مجموعه این مشکلات ضرورت حمایت فوری و مؤثر دولت از رانندگان را دوچندان کرده است تا امکان ادامه جریان پایدار تأمین کالا در کشور فراهم بماند.

 رانندگان چه می خواهند؟

رانندگان برای آنکه بتوانند بدون وقفه جریان تأمین کالا را حفظ کنند و ناوگان حمل ونقل جاده ای با حداکثر توان در خدمت کشور باقی بماند، مجموعه ای از مطالبات فوری از نهادهای مسئول دارند. مهم ترین این درخواست ها شامل اختصاص سهمیه ویژه سوخت برای مأموریت های حساس، نظارت قاطع بر کمیسیون گیری های غیرقانونی شرکت های حمل ونقل، پرداخت نقدی و ۲۴ ساعته کرایه ها مطابق مصوبات، و توزیع اولویت دار لاستیک، قطعات یدکی و لوازم مصرفی است. رانندگان همچنین خواستار ایجاد مسیرهای امن با هماهنگی نیروهای عملیاتی، ارائه تسهیلات و تخفیف های بیمه ای، حمایت از رانندگان آسیب دیده و خانواده های آنان، و پیگیری جدی وعده هایی هستند که در جلسات رسمی اعلام شده اما هنوز عملی نشده است. این مطالبات، پیش شرط ادامه کار ناوگان در شرایط سخت و جنگی است.

آنچه به وضوح در جنگ رمضان حس کردیم پای کار بودن کامیون داران برای  انتقال تامین ماحتاج مردم در سرتاسر کشور بود. رانندگان با وجود بی مهری ها و بدعهدی ها، همچنان برای کشور فداکارانه تلاش می کنند؛ اما تداوم این تلاش، بدون حمایت جدی و نظارت واقعی از سوی سازمان راهداری و وزارت راه، ممکن نخواهد بود.

رانندگان این روزها بیش از هر زمان دیگری انتظار دارند که زحمات شان دیده شود و وعده ها به طور عملی محقق گردد؛ زیرا توقف آن ها، یعنی توقف جریان کالا و حرکت اقتصادی کشور.