◄ پیش بینی آینده ای روشن برای صنعت طراحی و ساخت هواپیمای کشور

یکی از کارشناسان حمل و نقل در شبکه های اجتماعی شرحی بر آنچه بر کارخانه آنتپنف گذشته را منتشر کرد.

به گزارش تین نیوز، این کارشناس نوشت: کارخانه آنتونوف همواره یک مجوعه کاملا وابسته به تکنولوژی و طراحی روسی و  تا پیش از ۲۰۱۴ روابط بین روسیه و اوکراین بسیار تنگاتنگ و از سطح مشارکت بالایی برخوردار بوده است.

به گفته وی، اختلافات بین دو کشور نیز از حمله سال ۲۰۲۲ شروع نشده بلکه این اختلافات از ۲۰۱۴ و با کاهش نفوذ روس ها و تقویت جریان های غربی در اوکراین شروع شد که کارخانه آنتونوف و Motor sich را نیز از همان ۱۲ سال پیش تحت تاثیر خود قرار داد.

این کارشناس ادامه داد: از همان موقع، با توجه به ریشه های فناوری روسی هواپیماهای آنتونوف، An-140 به طور کامل در روسیه و توسط کارخانه Aviakor تولید شده و حتی مجموعه Voronezh Aircraft Production Association به تولید کاملا بومی نسخه جت An-148 در روسیه پرداخت.

این کارشناس خاطرنشان کرد: در  روزهای آغازین ۲۰۲۲ کارخانه اصلی آنتونوف مورد اصابت شدید قرار گیرفت که عملا زیرساخت های اصلی خود را از دست داد، البته بعدا اقداماتی برای فعالیت آن در حد سرویس هواپیماها صورت گرفت که بسیار با عملکرد درخشان گذشته اش به دور است.

وی ادامه داد: مجموعه motor sich هم که تولید کننده موتورهای An-140 در زاپوریژیا اوکراین بود به دفعات مورد حمله قرار گرفته و تقریبا زیرساخت های خود را به طور کامل از دست داد.

به گفته وی، در خصوص An-140 تولید داخل اما در همان زمان برای تولید ۱۰۰ فروند برنامه ریزی صورت گرفته  بود. اوج تولید به سالی ۱۳ فروند می رسید که شامل نسخه های تجاری، گشت دریایی، گشت مرزی و ترابری بودند و بخشی از قطعات در همان سال ها به صورت CKD به داخل کشور منقل شده است.

وی افزود: بعد از سانحه تاسف بار پرواز تهران طبس و قطع ارتباط کارخانه مادر در اوکراین با ایران در همان سال ها که طرف قرارداد ایران بود ، این پروژه به طور کامل زمینگیر شد.

وی در پاسخ به انتقادات موجود درباره نحوه تامین قطعات و پرهزینه بودن این پروژه خاطرنشان کرد:  قرار به تامین قطعه از اوکراین نیست و اصلا کارخانه های مادر، فعالیت آنچنانی دیگر همان طور که اشاره شد امروزه ندارند. در خصوص تامین قطعات هم برای تولید تعداد محدود از همان سال های قبل موجود بوده و هم تمام قطعات مشابه بعد از ۲۰۱۴ در روسیه تولید شده اند و نیازی به مراجعه به اوکراین برای تولید تعداد محدود وجود ندارد.

این کارشناس ابراز کرد: همچنین پروژه سیمرغ  با توجه به انتقال بخشی از دانش ساخت و طراحی پلتفرم اصلی، بسیار بسیار مقرون به صرفه تر از ارزیابی های تقریبی اظهار شده است.

وی تاکید کرد: هم سیمرغ، هم یاسین و هم پروژه کوثر کمک بسیار زیادی به انتقال دانش طراحی و ساخت و خصوصا محاسبات آیرودینامیکی و سنجش پایداری به متخصصان داخلی و خصوصا دانش آموخته های تحصیلات تکمیلی هوافضای ما کرده که به امید خدا ثمره این انتقال دانش و کسب تجربه را نه در این پروژه های آغازین بلکه در پروژه های سال های آتی باید در صنعت طراحی و ساخت هواپیمای کشور ببینیم.