◄ چگونه هر بخاری گازی اکسیژن چندین هکتار جنگل را نابود می کند
سید حسین میرافضلی در تحلیل بحران اکسیژن، جایگزینی سوخت های فسیلی با انرژی های پاک و توسعه نیروگاه های اکسی فیول را راه نجات محیط زیست می داند. برقی سازی حمل و نقل و بازچرخانی گاز سنتز، مسیر آینده ای پایدار و بدون آلودگی را برای بشر رقم می زند.
سالانه چهل میلیارد تن co2 در جو کره زمین منتشر می شود آلاینده های دیگری از جمله SO و N و NO و CO در هوا منتشر می شوند که با باران و شستشو جذب زمین می شوند و میزانشان نیز بسیار کمتر از CO2 است اما باران و شستشو مقدار کمی از CO2 را جذب می کند و این عامل گرمایش کره زمین هر سال روی هم انباشه می شود و زمین را در مسیر نابودی پیش می برد.
هر بخار گازی در شبانه روز 20 متر مکعب گاز را می سوزاند که منجر به از بین رفتن 70 کیلوگرم اکسیژن موجود در هوای پیرامونی می شود اکسیژن سوخته شده به اسید کربنیک co2 تبدیل می شود که عامل اصلی گرمایش کره زمین و انواع بیماری ها است. در زمستان 1404 روزانه 100هزار تن گاز متان بابت گرمایش خانه ها درتهران سوزانده شد و روزانه 400 هزار تن اکسیژن موجود در هوای تهران را سوزانده به 270 هزار تن گاز co2 تبدیل نمود. برای تولید و جایگزینی 400 هزار تن اکسیژن نیاز به 20 میلیون هکتار درخت است یعنی می بایست زمینی به طول هزار کیلومتر و عرض 200 کیلومتر جنگل کاری شود تا بتواند اکسیژن ناشی از سوزاندان یک روز گاز متان در استان تهران را جایگزین نماید.
سرعت نابوده اکسیژن موجود در هوا و تولید co2 آنچنان زیاد است که کره زمین را با سرعت به سمت نابودی سوق می دهد و بشر می بایست بهر طریق ممکن جلوی این مسیر ویران کننده را بگیرد نه اینکه خودمان آتشی باشیم بر خرمنی که دود آن به چشم خودمان و فرزندان و نوادگانمان فرو خواهد رفت و انواع بیماری های جسمی و روحی و روانی سوغات ما برای نسل های آینده خواهد بود.
جهان مجبور است به سمت انرژی های پاک حرکت کند حتی اگر از اکنون چنین مسیری در پیش گرفته شود چند دهه طول می کشد تا بخش قابل توجهی از انرژی های فسیلی با انرژی های پاک جایگزین شوند.
در حال حاضر سالانه 15 میلیارد تن نفت و گاز و ذغال سنگ در جهان می سوزند و برای سوختن آنها حدود 55 میلیارد تن اکسیژن موجود در جو زمین را می سوزانند و نزدیک به 40 میلیارد تن CO2 ناشی از آن تولید و درفضای تنفس بشر و سایر موجودات زنده منتشر می شود و این بزرگترین فاجعه ای که حیات موجودات زنده در این کره زیبا را تهدید می نماید. جالب است بدانید یک جنگل ۱۰۰۰ هکتاری سالانه کمتراز ده هزار تن اکسیژن تولید می کند.
شرایط ایران در صورت تداوم وضع کنونی تا 30 سال آینده چگونه خواهد شد:
شدت گرما هر سال بیشتر از سال قبل می شود.
بسیاری از مناطق ایران در تابستان غیر قابل سکونت خواهند شد.
بیماری های ناشی از آلودگی هوا سال به سال بیشتر خواهند شد.
میانگین عمر و امید به زندگی کاهش خواهد یافت.
بارندگی کاهش می یابد و تولید محصولات کشاورزی و باغی کاهش خواهند یافت.
هزینه های زندگی افزایش خواهد یافت.
افسردگی و بیماری های روحی بیشر و نشاط کمتر خواهد شد.
راه حل های نجات از بحران:
توسعه نیروگاه های خورشیدی
برقی کردن خودروهای سبک و سنگین و قطارها
توسعه نیروگاه های اکسی فیول
توسعه نیروگاه های تلمبه ای ذخیره ای
الکترولیز و تجزیه co2 جهت تامین اکسیژن نیروگاه های اکسی فیول
نظر به مطالب فوق Co2 احتمالا نقش مهمی در اقتصاد آینده جهان ایفا خواهد نمود. تولید آن در نیروگاه ها و مراکز قابل مدیریت متمرکز خواهد شد و سیستم حمل و نقل برقی خواهد شد. co2 به co و اکسیژن تجزیه خواهد شد و اکسیژن آم جایگزین هوای ورودی به محفظه سوخت نیروگاه ها می شود و خروجی دودکش نیروگاه ها متناسب با نیاز صنعت تنظیم خواهد شد و احتمالا عمدتا خروجی شامل هیدروژن H وco یا co2 خواهد بود. co بعلاوه H همان گاز سنتز است که ماده پایه تولید انواع محصولات شیمیایی و پتروشیمیایی و پالایشی می باشد. همچنین وقتی CO با بخار آب واکنش می دهد به اندازه الکترولایزرهای آب، هیدروژن تولید می کند و CO2 خالص آزاد می کند که پس از تجزیه به CO+O مجدد مورد استفاده قرار می گیرد و این زنجیره بسیار گسترده تداوم می یابد.
سه عامل اصلی آلودگی هوای ایران عبارتند از:
بخاری های گاز(در ماه های سرد سال)
نیروگاه ها
خودروها
هیچ راهی جز جایگزینی وسایل گرمایش برقی با بخاری های گازی وجود ندارد. می بایست طی برنامه 5 ساله حداقل نیمی از بخاری های گازی کنار گذاشته شوند و سیستم گرمایش برقی جایگزین شوند و طی ده سال آینده نقش بخاری های گازی در گرمایش خانه ها به صفر درصد نزدیک شود. سیستم حمل و نقل جهان به سمت برقی شدن حرکت می کند چین و برخی کشورهای پیشرو اروپایی بسرعت به این سمت حرکت می کنند ایران نیز چاره ای جز برقی سازی سیستم حمل و نقل ندارد قطارها، اتوبوس و کامیون ها و خودروهای شخصی باید طی برنامه ده ساله برقی شوند. نیروگاه ها نیز شاهد تحول خواهند شد و احتمالا نیروگاه های اکسی فیول نقش مهمی در تامین برق جهان خواهند داشت نیروگاه هایی که بجای هوا اکسیژن مصرف می کنند و اکسیژن مورد نیاز از طریق تجزیه CO2 دودکش نیروگاه تامین خواهد شد. نیروگاه ها و پتروشیمی ها همکاری های ارزشمندی را در تولید محصولات مشترک تجربه خواهند نمود. با افزایش سرمایه گذاری در نیروگاه های خورشیدی، بادی و تلمبه ای ذخیره ای احتمالا تا 20 تا 30 سال آینده نقش نیروگاه های فسیلی در تولید برق کاهش چشمگیری خواهد یافت و عمده co2 در واحدهای صنعتی تولید خواهد شد.
با پیگیری مسیرهای ذکر شده جهان آینده بسیار زیبا و جذاب و امید بخش خواهد شد و بشر می تواند با نشاط و امید و همکاری و هم افزایی مسیر رشد و تعالی را در پیش بگیرد.
