تأکید بر هوشمندسازی فرودگاه ها و توسعه درآمدهای غیرهوانوردی برای کاهش هزینه ها

بر اساس این مقاله، افزایش هزینه های نگهداری و بهره برداری، محدودیت منابع مالی، فرسودگی بخشی از زیرساخت ها و وابستگی به درآمدهای حاصل از عملیات پروازی، از جمله چالش های پیش روی فرودگاه های کشور است؛ چالش هایی که ضرورت حرکت به سمت مدیریت هوشمند منابع، به کارگیری فناوری های نوین و ایجاد منابع درآمدی پایدار را دوچندان می کند.

دیجیتال سازی؛ راهکاری برای افزایش بهره وری عملیاتی

در این مقاله، دیجیتال سازی و اتوماسیون فرآیندها از مهم ترین راهکارهای کاهش هزینه های عملیاتی معرفی شده است. استفاده از کیوسک های خودخدمت برای صدور کارت پرواز، سامانه های هوشمند مدیریت صف، اتوماسیون فرآیندهای جابه جایی بار و به کارگیری فناوری های نوین برای مدیریت عملیات فرودگاهی، می تواند به کاهش زمان انتظار مسافران، افزایش سرعت ارائه خدمات و استفاده بهینه از ظرفیت زیرساخت ها کمک کند.

همچنین، استفاده از سامانه های مدیریت مشارکتی تصمیم گیری در فرودگاه (A-CDM)، تحلیل داده های پروازی و پیش بینی میزان تردد مسافران، از دیگر راهکارهای مطرح شده برای کاهش تأخیر پروازها، بهبود هماهنگی میان بخش های عملیاتی و افزایش کارایی باندها و گیت های فرودگاهی است.

مدیریت هوشمند انرژی و نگهداری تجهیزات

بر اساس این مقاله، بهینه سازی مصرف انرژی از دیگر محورهای مؤثر در کاهش هزینه های فرودگاهی است. استفاده از پنل های خورشیدی، سیستم های روشنایی LED، حسگرهای هوشمند و سامانه های کنترل گرمایش و سرمایش می تواند ضمن کاهش مصرف انرژی، به کاهش هزینه های جاری و آثار زیست محیطی فعالیت های فرودگاهی منجر شود.

همچنین، استقرار نظام تعمیر و نگهداری پیشگیرانه و استفاده از حسگرهای هوشمند برای پایش وضعیت تجهیزات، از جمله اقداماتی است که می تواند احتمال خرابی های ناگهانی را کاهش دهد، عمر مفید تجهیزات را افزایش دهد و از تحمیل هزینه های سنگین تعمیرات جلوگیری کند.

توسعه درآمدهای غیرهوانوردی؛ گامی به سوی پایداری مالی

یکی از محورهای اصلی این مقاله، توسعه درآمدهای غیرهوانوردی از طریق بهره برداری اقتصادی از ظرفیت های موجود در فرودگاه هاست. ایجاد مراکز تجاری و لجستیکی، توسعه فضاهای تبلیغاتی دیجیتال، هوشمندسازی پارکینگ ها، اجاره فضا به برندهای معتبر و ایجاد خدمات رفاهی و اقامتی، از جمله ظرفیت هایی هستند که می توانند منابع درآمدی جدیدی برای فرودگاه های کشور ایجاد کنند.

در این رویکرد، استفاده از اراضی غیرعملیاتی فرودگاه ها برای احداث انبارها، مراکز توزیع کالا و سایر فعالیت های تجاری متناسب با ظرفیت هر فرودگاه نیز مورد توجه قرار گرفته است.

مشارکت بخش خصوصی و شرکت های دانش بنیان

در بخش دیگری از مقاله، جذب سرمایه گذاری بخش خصوصی از طریق الگوهایی مانند ساخت، بهره برداری و انتقال (BOT) و مشارکت در درآمد (Revenue Share) به عنوان راهکاری برای توسعه زیرساخت ها و کاهش فشار مالی بر منابع دولتی مطرح شده است.

همچنین، همکاری با شرکت های دانش بنیان داخلی برای طراحی و استقرار سامانه های هوشمند، به جای اتکای صرف به تجهیزات و نرم افزارهای گران قیمت خارجی، می تواند زمینه توسعه فناوری بومی و کاهش هزینه های سرمایه گذاری را فراهم کند.

حرکت به سوی مدیریت داده محور

جمع بندی این مقاله نشان می دهد که افزایش بهره وری و پایداری مالی فرودگاه های ایران، نیازمند حرکت هم زمان در سه محور اصلی شامل دیجیتال سازی و اتوماسیون فرآیندها، مدیریت مبتنی بر داده و هوش مصنوعی، و تنوع بخشی به درآمدهای غیرهوانوردی است.

بر این اساس، بهره گیری از ظرفیت شرکت های دانش بنیان، اصلاح شیوه های بهره برداری از منابع و تسهیل مشارکت بخش خصوصی می تواند زمینه ساز کاهش هزینه های عملیاتی، ارتقای کیفیت خدمات و استفاده مؤثرتر از ظرفیت های اقتصادی فرودگاه های کشور باشد.