◄ هزینه ناوگان، شبکه و کارکنان در گزارش سال ۲۰۰۸ انجمن راه آهن های آمریکا (AAR)
عباس قربانعلی بیک با بررسی گزارش انجمن راه آهن های آمریکا، ضمن تحلیل درآمدهای ۵۴ میلیارد دلاری و هزینه های عملیاتی سال ۲۰۰۷، بهره وری شبکه و نقش کلیدی نیروی انسانی در موفقیت این صنعت را تبیین کرده و آمارهای دقیق ناوگان و عملکرد ریلی را ارائه می دهد.
گزارش سال ۲۰۰۸ انجمن راه آهن های آمریکا (AAR) درباره عملکرد سال ۲۰۰۷ نشان می دهد صنعت راه آهن باری کلاس I آمریکا با وجود کاهش جزئی ترافیک، دومین حجم بالای تاریخ خود را تجربه کرد و از نظر مالی نیز عملکردی نزدیک به سال ۲۰۰۶ داشت. کل درآمد این راه آهن ها ۵۴.۶ میلیارد دلار بود که ۵۲.۹ میلیارد آن از حمل بار ،با تعرفه 2.9، به دست آمد (ص 11).
کل هزینه های عملیاتی به ۴۲.۷ میلیارد دلار رسید و سود خالص عملیاتی راه آهن ۷.8 میلیارد دلار، بازده سرمایه گذاری ۹.۹% و بازده حقوق صاحبان سهام ۱۱.۵% بود که نشان می دهد راه آهن باری آمریکا سرمایه بر، پرهزینه و با این حال سودآور و بهره ور است.
هزینه های عملیاتی در چهار دسته اصلی تقسیم می شوند (ص 15): بزرگترین بخش، هزینه بهره برداری و حمل و نقل با ۲۲.۴ میلیارد دلار معادل ۵۲.۵% کل هزینه هاست که عمدتاً شامل دستمزد خدمه قطار و سوخت می شود. پس از آن، هزینه ناوگان و تجهیزات با ۸.۶ میلیارد دلار معادل ۲۰.۲% قرار دارد که شامل تعمیرات و مواد مصرفی لوکوموتیوها و واگن هاست. هزینه شبکه و زیرساخت با ۷.2 میلیارد دلار معادل ۱۶.۷% و هزینه های عمومی و اداری با ۴.۵ میلیارد دلار معادل ۱۰.۶% در رتبه های بعدی قرار میگیرند. هزینه سوخت دیزل لوکوموتیو به تنهایی ۸.۹ میلیارد دلار بود که ۲۰.۹% کل هزینه های عملیاتی را تشکیل می داد.
این در حالی است که یک دهه قبل سهم سوخت کمتر از ۹ درصد بود. کل مصرف سوخت ۴ میلیارد و 62 میلیون گالن (15.4 میلیارد لیتر) بود که نشان می دهد میانگین قیمت هر گالن سوخت در ۲۰۰۷ برابر 2.2 دلار بوده (58 سنت برلیتر). لذا با احتساب ۲۴,۱۴۳ لوکوموتیو گرم (ص 50)، میانگین سوخت مصرفی هر لوکوموتیو گرم 638 هزارلیتر و هزینه سالانه ۳۶۹,۵۰۰ دلار می شود.

هزینه نیروی انسانی نیز نقش مهمی دارد. حقوق نیروی کار 11.6 میلیارد دلار بود (ص 57) به اضافه ۱.۹ میلیارد دلار بهداشت، درمان و بازنشستگی و ۲.۲ میلیارد دلار مالیات حقوق و دستمزد. تعداد کارکنان راه آهن های کلاس I در سال ۲۰۰۷ برابر ۱۶۷,۲۱۶ نفر بود. بنابراین میانگین دستمزد مستقیم هر کارمند ۶۹,۳۶۷ دلار در سال به دست می آید. این هزینه در همه بخش های بهره برداری، ناوگان، شبکه و اداری توزیع شده است و نشان دهنده سهم بالای نیروی انسانی در هزینه های جاری صنعت است.

راه آهن های کلاس I در ۲۰۰۷ مالک ۹۴,۴۴۰ مایل شبکه و ۱۶۱,۱۱۴ مایل خط (152 و 259 هزار کیلومتر) بودند، غیر از خطوط فرعی ایستگاهها (ص 45). با تقسیم هزینه شبکه ۷.۱۵۵ میلیارد دلاری بر طول مسیر، هزینه نگهداری هر کیلومتر شبکه ۴۷,۰۸۰ دلار و هرکیلومتر خط ۲۷,۶۰۰ دلار (که شامل نگهداری ریل، تراورس، پل ها، علائم و ساختمان های مرتبط با خطوط نیز) می شود.

در بخش ناوگان، ۲۴,۱۴۳ لوکوموتیو در سرویس و کل ناوگان واگن باری آمریکا شامل مالکان خصوصی ۱,۳۸۵,۷۰۹ دستگاه بود. کل هزینه تجهیزات ۸.۶ میلیارد دلار بود لذا با فرض هزینه سالانه نگهداری هر لوکوموتیو باری حدود ۱2۵ هزار دلار، کل هزینه لوکوموتیوها حدود ۳ میلیارد دلار می شود که ظاهرا با احتساب خرید 902 دستگاه لوکوموتیو جدید به 5 میلیارد دلار بالغ می گردد.
با کسر این مبلغ از کل هزینه تجهیزات، حدود 3.6 میلیارد دلار برای واگن ها می ماند که با خرید 63156 واگن حدود 2.5 میلیارد دلار کسر شده و با تقسیم 1.1 میلیارد دلار بر واگنهای آمریکا، هزینه نگهداری سالانه هر واگن 846 دلار برآورد می گردد.

از نظر بار حمل شده، کل تناژ ۱.۹۴ میلیارد تن برابر1746 تن متریک (ص 28)، کل تن-مایل درآمدی ۱.۷۷ تریلیون برابر 2565 تن-کیلومتر و کل بارنامه ها ۳۱,۴۵۸,۹۳۱ بود. با تقسیم این ارقام بر ناوگان و شبکه، سهم هر لوکوموتیو گرم (شامل انواع مانوری) به طور متوسط سالانه 106 میلیون تن-کیلومتر و برای هر لوکوموتیو اصلی بیش از 140 میلیون تن کیلومتر و ۱,۳۰۳ بارنامه است.

اگر کل ناوگان ۱.۳۸ میلیون دستگاهی واگن باری مبنا باشد، هر واگن باری سالانه ۱,265 تن، ۱.86 میلیون تن-کیلومتر بار را با ۲۲.۷ بارنامه جابجا مینماید (با دوره گردش 16 روزه) و ۳۸,۲۰۰ دلار درآمد کسب می کند یعنی نصف قیمت یک واگن (ص 54).
هر کیلومتر شبکه راه آهن باری آمریکا نیز سالانه زمینه عبور حدود 16.9 میلیون تن خالص را فراهم نموده و در کسب 355 هزاردلار درآمد سهم داشته است. میانگین طول سفر بار 1470 کیلومتر و بار قطار 2947 تن و هرواگن 56 تن متریک بود.
سال 2007 سهم راه آهن از کل بار آمریکا به 43% رسید درحالی که سهم جاده 30% و خط لوله 14% و آبی 13% بود (ص 32).