◄ بازطراحی لجستیک در شرایط پیش از بحران

جنگ فقط میدان نظامی نیست. بیش و پیش از این، شاید نشانه های جنگ در میدان مدیریت منابع، زمان و تصمیم گیری ظاهر می شود. اگر لجستیک یک کشور پیش از بحران، با مدل های انعطاف پذیر، داده محور و مشارکتی بازطراحی نشود، کشور دچار غافلگیری خواهد شد.

به گزارش تین نیوز به نقل از روابط عمومی هلدینگ دکا، اقدامات لجستیکی در بحران، فعالیت هایی مانند تأمین تجهیزات، انبارداری و نگهداری، مدیریت ناوگان، مدیریت ابزار و مواد و حمل ونقل افراد، مدیریت دارایی، مدیریت تأسیسات، امنیت و … را شامل می شود. در اینجا مهم ترین استراتژی لجستیکی کشورها را در شرایط جنگ مرور می کنیم.

طراحی مسیرهای جایگزین و تاب آور

یک اشتباه استراتژیک در لجستیک، اتکا به مسیرهای همیشگی و اصلی است. طراحی سناریو و مسیرهای سفر و نقشه راه، یک تخصص در صنعت لجستیک است.

در شرایط جنگ، راه ها می توانند به دلایل نظامی، تروریستی، تحریمی یا حتی آب وهوایی مسدود شوند. یک سیستم لجستیکی مؤثر باید:

حداقل دو مسیر جایگزین برای هر مقصد بحرانی تعریف کند.

با استفاده از نقشه ها و داده ها، مسیرها را از نظر امنیت، سرعت و پایداری ارزیابی کند.

الگوریتم هایی برای انتخاب خودکار بهترین مسیر در لحظه اجرا، داشته باشد.

تجربه برخی کشورها در جنگ نشان داده که تأخیر در تعریف مسیرهای جایگزین، منجر به فلج شدن تأمین مناطق حساس شده و تبعات جبران ناپذیری به دنبال داشته است.

اولویت بندی منابع حیاتی بر اساس نرخ بقا و نرخ مصرف

در شرایط جنگی، همه منابع مهم اند، اما همه منابع به یک اندازه حیاتی نیستند! ظرفیت محدود ناوگان، مسیرهای ناامن و محدودیت زمانی ما را وادار می کند که بین بد و بدتر انتخاب کنیم. راه حل پیشنهادی، طراحی یک ماتریس تصمیم بر اساس دو شاخص کلیدی است که یک سیستم لجستیکی مؤثر باید بر آن اشراف داشته باشد:

نرخ بقا: این کالا چقدر برای تداوم زندگی یا عملکرد، حیاتی است؟

نرخ مصرف : این کالا با چه سرعتی مصرف می شود و کی دوباره باید تأمین شود؟

از این طریق می توان منابع را اولویت بندی کرد و ارسال منابعی که بیشترین اثرگذاری در حفظ جان و عملکرد شبکه دارند را در اولویت قرار داد.

همچنین تشخیص گلوگاه های لجستیکی پیش از وقوع بحران، تحلیل داده های گذشته برای پیش بینی الگوی مصرف در بحران و پیشنهاد سناریوهای جایگزین و اولویت های توزیع در لحظه، ابزارهای بسیار مؤثری برای مدیریت شرایط فعلی است؛ آنچه معمولاً پس از بحران فراموش می کنیم یا از اساس به آن بی توجه هستیم.

از دیگر مواردی که با درنظر گرفتن آن می توان تاب آوری لجستیک را در شرایط فعلی افزایش داد، حمایت اقتصادی از بنگاه های فعال در زنجیره تأمین، انبارداری و تولید کالاهای اساسی برای جلوگیری از اختلال در گردش کالا و خدمات، در نظر گرفتن مشوق های ویژه برای رانندگان حمل ونقل جاده ای و بهبود وضعیت کرایه ها برای تضمین استمرار حمل و حذف مقررات زائد (تجربه روسیه و اوکراین) برای تسریع در تأمین کالا است.