◄ اهمیت راهبردی کریدورهای زمینی و ریلی در تجارت ایران
در شرایطی که تهدید محاصره دریایی علیه ایران مطرح شده، توجه به ظرفیت های لجستیکی جایگزین بیش از گذشته در کانون سیاست گذاری اقتصادی قرار گرفته است.
کارشناسان حوزه حمل ونقل و تجارت خارجی معتقدند کریدورهای زمینی و ریلی منطقه می توانند نقش مهمی در تداوم جریان تجارت کشور ایفا کنند؛ ظرفیتی که در سال های اخیر کمتر از توان واقعی آن مورد استفاده قرار گرفته است.
به گزارش تین نیوز، مسعود پل مه، رئیس انجمن کشتیرانی و خدمات وابسته ایران، با اشاره به موقعیت ژئوپلیتیکی کشور در گفتگو با ایسنا می گوید ایران از طریق مرزهای زمینی و دریایی با ۱۲ کشور همسایه در ارتباط است و این ظرفیت می تواند بخش مهمی از نیازهای وارداتی و صادراتی کشور را پوشش دهد. به گفته او، بیش از ۶ هزار کیلومتر مرز زمینی با هفت کشور و همچنین مرزهای دریایی در شمال کشور امکان توسعه ارتباطات تجاری از طریق شبکه های جاده ای و ریلی با کشورهایی مانند روسیه، ترکیه، پاکستان و کشورهای آسیای میانه را فراهم کرده است. او تأکید می کند که در شرایط فشارهای خارجی، استفاده حداکثری از کریدورهای منطقه ای از جمله مسیرهای شمال–جنوب و شرق–غرب می تواند تجارت خارجی ایران را در مسیر پایدارتری قرار دهد.
همزمان، سیاست گذاران اقتصادی نیز بر فعال سازی این مسیرها تأکید دارند. سیدعلی مدنی زاده، وزیر امور اقتصادی و دارایی، اعلام کرده است که دولت برای مدیریت بازار و تأمین کالاهای مورد نیاز کشور برنامه هایی برای تسهیل واردات از طریق مرزهای زمینی و کریدورهای شمالی در دستور کار قرار داده است.
به گفته او، با کاهش موانع مقرراتی و تسریع فرآیندهای گمرکی، امکان ورود سریع تر کالا به کشور فراهم می شود؛ به طوری که زمان ترخیص کالاهای اساسی که اکنون حدود ۹ روز است، هدف گذاری شده تا به حدود سه روز کاهش یابد.
کارشناسان معتقدند مجموعه این اقدامات نشان می دهد کریدورهای زمینی و ریلی در شرایط جدید به یکی از محورهای اصلی پشتیبانی اقتصاد کشور تبدیل شده اند. با این حال بهره برداری کامل از این ظرفیت ها مستلزم رفع برخی چالش ها در زیرساخت های حمل ونقل، هماهنگی میان دستگاه های اجرایی، توسعه پایانه های مرزی و تسهیل مقررات تجاری است.
در چنین شرایطی، هم افزایی میان نهادهای مسئول در حوزه حمل ونقل، گمرک، مناطق آزاد و بخش خصوصی می تواند نقش تعیین کننده ای در تقویت این مسیرهای ترانزیتی داشته باشد.
فعالان اقتصادی معتقدند اگر مشکلات زیرساختی و اداری در این کریدورها برطرف شود، ایران با اتکا به موقعیت جغرافیایی خود قادر خواهد بود نه تنها نیازهای اساسی کشور را تأمین کند، بلکه جایگاه خود را در شبکه ترانزیت و تجارت منطقه ای نیز تقویت کند.
