◄ تغییر آرایش لجستیک کشور؛ پاسخ ایران به سناریوی محاصره دریایی
رئیس کمیسیون اصل نود مجلس با تشریح ابعاد تهدید محاصره دریایی، بر ضرورت انتقال ثقل لجستیک کشور از مسیرهای دریایی به شبکه ریلی و جاده ای تأکید کرد و گفت: خنثی سازی این سناریو تنها با عبور از «دفاع منفعل» و فعال سازی هم زمان کریدورهای زمینی، ظرفیت بنادر شمالی و ابزارهای نوین مالی و ترانزیتی امکان پذیر است.
حجت الاسلام والمسلمین نصرالله پژمانفر هدف اصلی آمریکا از طرح محاصره دریایی را ایجاد اختلال در مدیریت ایران بر تنگه هرمز و برهم زدن زنجیره تأمین کالاهای اساسی عنوان کرد و افزود: این سناریو به دلیل تبعات فوری بر بازار جهانی انرژی و هزینه های سنگین عملیاتی برای واشینگتن، از پایداری لازم برخوردار نیست و در این معادله، عامل زمان به نفع ایران عمل می کند.
به گزارش تین نیوز، پژمانفر در گفتگو با خانه ملت با اشاره به اثرگذاری آنی هرگونه اختلال در تنگه هرمز بر قیمت جهانی نفت تصریح کرد: کوچک ترین تنش در این آبراه، در همان روز نخست خود را در بازارهای جهانی نشان می دهد؛ در حالی که تأثیر توقیف احتمالی محموله های نفتی ایران به دلیل فرآیندهای تسویه مالی، فوری نخواهد بود.
کریدور پاکستان؛ بازتعریف تأمین کالا با مدل «خرید منطقه ای–حمل زمینی»
رئیس کمیسیون اصل نود مجلس، کریدور پاکستان را یکی از محورهای کلیدی بازآرایی لجستیک کشور دانست و گفت: راهبرد مؤثر، تغییر مدل واردات از حمل مستقیم دریایی به «خرید در بازار داخلی پاکستان و انتقال زمینی و خرد» است؛ مدلی که ریسک توقیف دریایی را به حداقل می رساند.
به گفته وی، ظرفیت بالای پاکستان در تولید غلات و گوشت، این کشور را به جایگزینی مطمئن برای مبادی دوردستی مانند برزیل تبدیل می کند و می تواند امنیت غذایی ایران را در شرایط بحران تضمین کند.
تهاتر انرژی با کالا؛ حذف گلوگاه ارزی در زنجیره تأمین
پژمانفر با اشاره به ظرفیت تهاتر منطقه ای افزود: صادرات گاز مایع و اوره ایران می تواند مبنای تهاتر با کالاهای اساسی نظیر برنج و گوشت قرار گیرد و نیاز به ارز واسط را حذف کند. همچنین با فعال سازی کشاورزی قراردادی در اراضی کشت نشده پاکستان، امکان تأمین کامل نهاده های دامی از جمله ذرت و سویا فراهم می شود.
بنادر خزر؛ حلقه مغفول شبکه لجستیک کشور
نماینده مردم مشهد و کلات با انتقاد از بلااستفاده ماندن ظرفیت بنادر شمالی خاطرنشان کرد: در حال حاضر حدود ۷۷ درصد ظرفیت بنادر حاشیه دریای خزر فعال نیست، در حالی که این بنادر می توانند نقش مؤثری در کاهش فشار بر مسیرهای جنوبی ایفا کنند.
وی افزود: واردات گندم و کود از روسیه و استفاده از ظرفیت خالی ۱۲ تا ۱۵ میلیون تنی صنعت آسیابانی کشور، این امکان را فراهم می کند که ایران به هاب فرآوری غلات در منطقه تبدیل شود.
جهش ترانزیتی از مسیر شمال؛ افزایش ظرفیت و درآمد ارزی
پژمانفر با اشاره به مزایای اقتصادی کریدور شمال تصریح کرد: فعال سازی کامل بنادر خزر، ظرفیت ترانزیت کشور را تا ۲۰ میلیون تن افزایش می دهد و می تواند سالانه حدود یک میلیارد دلار درآمد ترانزیتی و نزدیک به ۸۰۰ میلیون دلار درآمد از محل فرآوری غلات ایجاد کند.
دیپلماسی پترویوان؛ پیوند لجستیک انرژی با شرق
وی در بخش دیگری از سخنان خود، استفاده از سازوکارهای مالی شرقی را مکمل راهبردهای ترانزیتی دانست و گفت: با اتصال صادرات انرژی ایران به نیازهای راهبردی چین و بهره گیری از تسویه یوانی و سامانه CIPS، وابستگی به دلار و سوئیفت کاهش می یابد. در این چارچوب، افزایش ظرفیت تولید نفت تا افق ۱۰ میلیون بشکه، نقش ایران را در زنجیره تأمین انرژی شرق تثبیت می کند.
تاب آوری زنجیره تأمین صنعتی با مسیرهای غیرمستقیم
رئیس کمیسیون اصل نود مجلس، ثبت سفارش غیرمستقیم از طریق شرکت ها و تجار منطقه ای در آسیای میانه را راهکاری برای تأمین قطعات حساس صنعتی و پلیمری عنوان کرد و افزود: این روش، زنجیره تأمین کشور را در برابر رصد تحریم ها مقاوم می سازد.
باند ساحلی امن و تضمین دریانوردی
پژمانفر با اشاره به استفاده از آب های سرزمینی تحت پوشش پدافند موشکی گفت: ایجاد «باند ساحلی امن» در فاصله ۱۰ تا ۱۲ کیلومتری ساحل، امنیت صادرات نفت و تردد دریایی را افزایش می دهد. همچنین تأسیس «صندوق ملی ضمانت دریانوردی» برای صدور بیمه نامه و تضمین ریسک کشتی های خارجی، می تواند اعتماد شرکای تجاری را تقویت کند.
انتقال ثقل لجستیک به ریل و جاده
وی در پایان تأکید کرد: با توجه به ذخایر استراتژیک موجود که فرصت بازآرایی ۳ تا ۴ ماهه ایجاد می کند، انتقال ثقل لجستیک از دریا به شبکه ریلی و جاده ای، راهبرد کلیدی خنثی سازی محاصره و افزایش تاب آوری حمل ونقل کشور است؛ راهبردی که بدون عقب نشینی سیاسی، هزینه های سنگینی به اقتصاد طرف مقابل تحمیل می کند.
