◄ بحران سوخت در هوانوردی آمریکا؛چرا تلاش یونایتد ایرلاینز برای جبران هزینه ها ناکام ماند؟
افزایش نرخ بلیت و استمرار تقاضای پروازها از سوی مسافران، نتوانست سپر مالی پایداری در برابر موج سهمگین جهش قیمت انرژی ایجاد کند و شرکت هواپیمایی «یونایتد ایرلاینز» ناچار شد پیشبینی سودآوری خود را برای سال ۲۰۲۶ بهشدت کاهش دهد.
این غول هوانوردی آمریکایی که پیش تر برآورد سود هر سهم خود را بین ۹ تا ۱۱ دلار تخمین زده بود، اکنون تحت فشار افزایش ۲۳ درصدی قیمت سوخت، سقف این رقم را به ۷.۲۲ دلار تعدیل کرده است؛ رویدادی که نشان می دهد مکانیسم های سنتی شرکت های هواپیمایی برای انتقال بار تورمی به مسافران، در برابر شتاب سرسام آور هزینه های عملیاتی به بن بست خورده است.
به گزارش سرویس هوایی تین نیوز، گزارش های رسمی این شرکت حاکی از آن است که میانگین قیمت هر گالن سوخت هواپیما در سه ماهه چهارم سال جاری به ۴.۸۰ دلار خواهد رسید که در مقایسه با رقم ۳.۹۰ دلاری ثبت شده در سه ماهه سوم، جهشی ۲۳ درصدی را نشان می دهد. همین افزایش نرخ حامل های انرژی، میلیاردها دلار هزینه اضافی به تراز مالی یونایتد ایرلاینز تحمیل کرده و موجب شده تا سود تعدیل شده هر سهم این شرکت در سه ماهه پایانی سال در بازه ۵۰ سنت تا ۱.۵۰ دلار برآورد شود؛ رقمی که فاصله معناداری با انتظارات پیشین تحلیلگران بازار سرمایه دارد.
ناکامی یونایتد ایرلاینز در حفظ چشم انداز سودآوری در حالی رخ داده که بخش تجاری و فروش این شرکت عملکرد روبه رشدی را ثبت کرده است. درآمد کل این ایرلاین در سه ماهه منتهی به ۳۰ سپتامبر با افزایشی ۱۷.۴ درصدی به ۱۷.۸۸ میلیارد دلار و سود خالص آن با ۸.۵ درصد رشد به ۱.۰۳ میلیارد دلار رسید. علاوه بر این، درآمد به ازای هر واحد ظرفیت صندلی در پروازهای داخلی ۱۴.۵ درصد و در مسیرهای بین المللی ۱۷.۴ درصد بالا رفته و حجم کل مسافران نیز بیش از دو درصد رشد داشته است. با این حال، تمام این دستاوردهای درآمدی و افزایش قیمت بلیت ها عملاً زیر سایه سنگین رشد هزینه های سوخت بلعیده شد.
کارشناسان اقتصادی بر این باورند که تجربه اخیر یونایتد ایرلاینز، زنگ خطری جدی برای کل زنجیره ارزش هوانوردی تجاری در جهان محسوب می شود. زمانی که رشد نرخ بلیت و وفاداری مسافران به سفر نیز نمی تواند فاصله هزینه های فزاینده انرژی با سود نهایی را پر کند، شرکت های هواپیمایی با محدودیت کشش تقاضا روبه رو شده و حاشیه سود آن ها بیش از پیش آسیب پذیر خواهد شد؛ وضعیتی که نشان می دهد مهار بحران هزینه ها فراتر از افزایش ساده قیمت صندلی هاست و به اصلاحات عمیق تر در بهینه سازی ناوگان و مدیریت ریسک قیمت سوخت نیازمند است.