◄ کارشناس سرمایه گذاری: شبکه ریلی چین ستون فقرات توسعه اقتصادی و ژئوپلیتیک این کشور است

کارشناس سرمایه گذاری با اشاره به توسعه بی سابقه زیرساخت های ریلی چین، این شبکه را یکی از بزرگ ترین و پیشرفته ترین شاهکارهای مهندسی جهان معاصر توصیف کرد و گفت: سرمایه گذاری گسترده دولت چین در دو دهه اخیر، ساختار حمل و نقل، اقتصاد و جایگاه ژئوپلیتیکی این کشور را به طور اساسی متحول کرده است.

به گزارش تین نیوز، رامین رازانی گفت: شبکه خطوط ریلی چین بدون شک یکی از بزرگ ترین، پیشرفته ترین و شگفت انگیزترین پروژه های مهندسی جهان است. دولت چین طی دو دهه گذشته سرمایه گذاری های بسیار سنگینی در این بخش انجام داده که نتیجه آن، تغییر بنیادین در ساختار حمل و نقل و ژئوپلیتیک اقتصادی این کشور بوده است.

وی با مقایسه این روند با تجربه تاریخی ایالات متحده افزود: این مدل توسعه، یادآور ساخت سیستم بزرگراه های بین ایالتی آمریکا در دهه ۱۹۵۰ میلادی است؛ زمانی که آمریکایی ها با اجرای پروژه Interstate Highway System، نقشه کشور را با شبکه ای از بزرگراه های افقی و عمودی پوشش دادند و همین زیرساخت، ژنتیک اقتصادی، سبک زندگی و زنجیره تامین ایالات متحده را متحول کرد و به موتور محرک اقتصاد این کشور در قرن بیستم تبدیل شد.

به گفته این کارشناس سرمایه گذاری، چین امروز همان الگو را این بار بر بستر حمل و نقل ریلی و با سرعتی چشمگیر اجرا کرده است؛ طرحی که با عنوان هشت محور عمودی و هشت محور افقی (Eight Vertical and Eight Horizontal Spines) شناخته می شود.

رازانی تاکید کرد: اگر به نقشه جدید خطوط ریلی چین نگاه کنیم، ساختاری شبیه یک صفحه شطرنج دیده می شود. چین اکنون با بیش از ۴۵ هزار کیلومتر خطوط قطار تندرو، بزرگ ترین شبکه ریلی پرسرعت جهان را در اختیار دارد؛ رقمی که بیش از دو برابر مجموع خطوط تندروی سایر کشورهای جهان است.

وی گفت: این طرح بر دو محور اصلی استوار است؛ هشت خط عمودی که شمال چین را از مرزهای روسیه و مغولستان به جنوب، شامل هنگ کنگ، ماکائو و جزیره هاینان متصل می کند و هشت خط افقی که شهرهای ثروتمند ساحل شرقی مانند شانگهای را به مناطق غربی و شهرهایی مانند ارومچی در سین کیانگ پیوند می دهد.

به گفته رازانی، یکی از چالش های تاریخی چین، تمرکز ثروت و جمعیت در سواحل شرقی و محرومیت مناطق غربی و مرکزی بوده است، اما توسعه این شبکه ریلی موجب شده فاصله زمانی میان شهرهای دورافتاده غربی و قطب های اقتصادی شرق از چند روز به چند ساعت کاهش یابد.

وی افزود: این شبکه که توسط شرکت دولتی راه آهن چین (China Railway) مدیریت می شود، سالانه میلیاردها مسافر را جابه جا می کند و در مناسبت هایی مانند سال نوی چینی، بخش عمده بزرگ ترین جابه جایی فصلی جمعیت جهان را بر عهده دارد.

این کارشناس سرمایه گذاری همچنین با اشاره به پیشرفت های فناورانه چین در صنعت ریلی گفت: چین تنها در حوزه قطارهای چرخ دار پیشتاز نیست، بلکه در فناوری قطارهای مغناطیسی (Maglev) نیز جایگاه ویژه ای دارد. برای نمونه، قطار فرودگاه شانگهای سال هاست مسافران را با سرعت ۴۳۰ کیلومتر بر ساعت جابه جا می کند و نمونه های اولیه قطارهای با سرعت ۶۰۰ کیلومتر بر ساعت نیز با موفقیت آزمایش شده اند.

رازانی در ادامه با تاکید بر نقش ژئوپلیتیکی این شبکه عنوان کرد: ریل برای چین تنها یک ابزار حمل و نقل داخلی نیست، بلکه ستون فقرات راهبرد «کمربند و جاده» (Belt and Road Initiative) محسوب می شود. قطارهای باری چین-اروپا، مراکز صنعتی این کشور را مستقیماً به قلب اروپا متصل کرده اند و کالاها را سریع تر از حمل و نقل دریایی و با هزینه ای کمتر از حمل و نقل هوایی جابه جا می کنند.

وی افزود: چین همچنین از طریق پروژه هایی مانند راه آهن چین-لائوس و خطوط متصل به آسیای مرکزی، شبکه ریلی خود را به کشورهای همسایه گسترش داده تا دسترسی مستقیم به بازارهای منطقه ای را فراهم کند.

این کارشناس سرمایه گذاری با اشاره به توان مهندسی چین خاطرنشان کرد: یکی از شاخص ترین پروژه های این کشور، راه آهن تبت است که به عنوان مرتفع ترین راه آهن جهان، از ارتفاعی بیش از پنج هزار متر از سطح دریا عبور می کند. اجرای این پروژه مستلزم استفاده از فناوری های پیشرفته برای مقابله با یخ بندان دائمی و تأمین اکسیژن داخل واگن ها بوده است.

رازانی تاکید کرد: سرعت توسعه شبکه ریلی چین به اندازه ای بالا بوده که این کشور تنها طی ۱۵ سال موفق به ایجاد شبکه ای شده است که اروپا و ژاپن برای ساخت بخش هایی از آن بیش از چهار دهه زمان صرف کرده بودند. اگر بزرگراه های شبکه ای آمریکا زیرساخت تبدیل شدن این کشور به ابرقدرت قرن بیستم را فراهم کرد، چین نیز با توسعه شبکه ریلی پرسرعت خود، زیرساخت لازم برای تثبیت رهبری اقتصادی و ژئوپلیتیک در قرن بیست و یکم را ایجاد کرده است.