◄ در انجمن رانندگان کامیون حمل‌ونقل سیمان شهرری چه خبر است؟

انجمن های صنفی رانندگان کامیون برای تسهیل امور رانندگان و دفاع از حق و حقوق آنها تاسیس می شوند اما به نظر می رسد بعضی از این انجمن ها اقداماتی انجام می دهند که با اهدافشان فاصله دارد.

یک راننده ماشین سنگین باسابقه حمل سیمان با بیش از هفت سال فعالیت در کارخانه سیمان تهران، در این باره به خبرنگار تین نیوز می گوید: علی رغم داشتن کد و موافقت صریح مدیرعامل کارخانه، به دلیل تصمیمات نامشخص انجمن صنفی کارگری رانندگان کامیون حمل ونقل سیمان شهرری، ماه هاست از کار محروم مانده و هیچ مرجع مشخصی نیز مسئولیت رسیدگی مؤثر به این بلاتکلیفی را بر عهده نمی گیرد.

وی در این زمینه  توضیح می دهد: اینجانب حسن شقاقی، راننده حمل سیمان، از حدود سال ۱۳۹۰ به صورت مستمر در کارخانه سیمان تهران (شهرری) مشغول به کار بوده ام و طی این سال ها هیچ گونه مشکل یا تخلفی نداشته ام.

حدود پنج تا شش ماه به دلایلی که خارج از اختیارم بود، موفق به مراجعه و فعالیت در کارخانه نشدم. پس از این مدت، زمانی که برای ادامه کار مراجعه کردم، به من اعلام شد که کد فعالیتم توسط انجمن صنفی کارگری رانندگان ناوگان حمل ونقل سیمان شهرری مسدود شده است صرفاً به این دلیل که شش ماه مراجعه نداشته ام. در حالی که هیچ گونه اطلاع رسانی قبلی مبنی بر ابطال کد در صورت عدم مراجعه شش ماهه به بنده نشده بود.

اظهارات غیر واقعی مسئولان انجمن از حضور در لیست رانندگان کامیون  رزرو

با مراجعه به انجمن و ارائه توضیحات و مدارک لازم (کپی گواهینامه، سند خودرو و …)، به من گفته شد که باید در لیست متقاضیان جدید عضویت قرار بگیرم و هر زمان نوبتم شد، با من تماس خواهند گرفت. با وجود اینکه بنده از قدیم با این انجمن بوده ام و کار کرده ام و کُد من همچنان در سیستم کارخانه سیمان تهران وجود دارد، عملاً در ردیف رانندگان کامیون جدید قرار داده شدم. در ادامه، برای پیگیری حق خود به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی مراجعه کردم. پس از مراجعات مکرر، به اداره تشکل های کارگری و کارفرمایی معرفی شدم و از سوی رئیس این اداره، نامه ای رسمی برای انجمن صنفی صادر شد تا مشکل بنده حل و امکان بازگشت به کار فراهم شود. رونوشت این نامه نیز به کارخانه سیمان تهران تحویل داده شد.

با وجود این انجمن صنفی اعلام کرد «در نوبت هستید، تماس می گیریم».مسئولان وزارت تعاون و حتی مدیران نظارتی تشکل های این وزارتخانه بارها با انجمن تماس گرفتند و خواستار باز شدن کد بنده شدند، اما اقدام مؤثری انجام نشد.

نهایتا انجمن اعلام کرد که اگر مدیرعامل سیمان تهران موافقت کند، انجمن مانعی ندارد. با مراجعه حضوری به مدیرعامل سیمان تهران، ایشان صراحتاً اعلام کردند که هیچ مشکلی با فعالیت بنده ندارند و حاضرند مجوز لازم را صادر کنند، به شرطی که انجمن صنفی نامه رسمی بدهد. حتی در جلسه ای که مدیرعامل و نمایندگان انجمن هم زمان حضور داشتند، مدیرعامل اعلام کرد: همین الان نامه را بنویسید، من امضا می کنم اما در کمال تعجب، انجمن از صدور نامه خودداری کرد و باز هم موضوع را به «نوبت» حواله داد.

نکته قابل تامل تر این بود که نگام بررسی لیست رانندگان کامیون ذخیره و در نوبت، مشخص شد نام بنده در هیچ یک از لیست ها وجود ندارد. در حالی که به من گفته شده بود «در لیست هستید»، بعدها اعلام شد که «لیست جدیدی تهیه می کنیم و اسم شما را آنجا می گذاریم». این لیست ها شامل ۴۰ تا ۵۰ نفر هستند و هیچ زمان مشخصی برای رسیدن نوبت وجود ندارد؛ حتی این احتمال مطرح شد که شاید سال آینده هم نوبتی نرسد.

سؤال  من این است: چگونه ممکن است راننده ای با سابقه بیش از هفت سال فعالیت، به بهانه ای که نه به صورت مکتوب و نه شفاهی اطلاع رسانی شده، از کار محروم شود و هیچ مرجع مؤثری هم پاسخگو نباشد؟  آیا این به آن معناست که یک تشکل صنفی می تواند بدون پاسخگویی، هر تصمیمی بگیرد و معیشت یک راننده را بلاتکلیف رها کند؟ بنده نه درخواست خارج از قانون دارم و نه امتیاز ویژه؛ تنها خواسته ام بازگشت به کاری است که سال ها صادقانه انجام داده ام.

امیدوارم مسئولان ذی ربط و متولیان امور صنفی، پاسخ روشنی به این وضعیت بدهند و اجازه ندهند حق یک راننده باسابقه، در پیچ وخم لیست های نامعلوم و وعده های بی نتیجه، تضییع شود.

تین نیوز آمادگی دارد توضیحات مسئولان انجمن مذکور و سایر مسئولان ذیربط را منتشر نماید.

انتهای پیام