◄ نامه مهم رانندگان ترانزیت به دفتر رئیس جمهور/ مرگ راننده کامیون در پاکستان و نگهداری پیکر او در یخ به دلیل اهمال مسئولان
در سال جاری یکی از رانندگان در خاک پاکستان جانش را از دست داد که با کمک همکاران و نگهداشتن جسد وی در یخ بعد از گذشت پانزده روز به خاک ایران برگشت داده شد و از این نمونه بی عدالتی و کارشکنی در مناطق مرزی به دلیل عدم مدیریت و نظارت و کنترل مسئولان به وفور مشاهده می شود.
نمایندگان رانندگان فعال در بخش ترانزیت کالا در نامه ای به دفتر رئیس جمهور، از عدم رسیدگی به معضلات موجود در مناطق مرزی کشور و وجود مشکلات فراوان برای رانندگان بخش ترانزیت ( گاز LPG ) و چهار مواد و بارهای تجاری، خبر دادند.
به گزارش تین نیوز، مهدی پورشاد و بهنام عارفی در این نامه تاکید کرده اند: پیرو نامه های ثبتی متعدد در این دفتر ( ۲۰،۰۰۸،۱۷۰ - ۲۰،۰۵۸،۶۴۰ - ۲۰،۰۶۴،۳۱۴ - ۲۰۱۲۶۷۳۲ ) از سوی نمایندگان رانندگان ناوگان سنگین و مطالبه گران بخش ترانزیت کشور مبنی بر اعتراض و شکایت در خصوص مشکلات و معضلات مربوط به پایانه های مرزی شرق کشور ( افغانستان و پاکستان ) که رانندگان ناوگان ترانزیت با آنها درگیر هستند، نظر شما را به گوشه ای از این موارد جلب می کنم.
این رانندگان مشکلات موجود را به شرح زیر فهرست کرده است:
۱ - هر ساله به جای کاهش و حذف مشکلات موجود، به تعدادشان افزوده می شود و رها کردن و فراموشی این مناطق توسط مسئولان و متولیان مربوط، موجب تحمیل قوانین سلیقه ای و خلق الساعه توسط صاحبان زور و قدرت ( نمایندگان صاحبان کالا، برخی مسئولان گمرکات و دلالان بومی و. ...) شده است که همگی شرایط سخت و دشواری را برای رانندگان به وجود آورده اند.
۲ - این مناطق که از ارائه کمترین امکانات خدماتی و رفاهی محروم هستند،اماناتی از قبیل ( سرویس بهداشتی، حمام، رستوران، فروشگاه مواد غذایی، استراحتگاه و غیره. ..) تیرپارک و پارکینگ با تجهیزات کامل که با رعایت فاصله طولی و عرضی ایمن و استاندارد ناوگان در کنار هم پارک شوند که در مواقع بروز حادثه فرصت تخلیه پارکینگ فراهم باشد و عدم وجود ایستگاه آتش نشانی با امکانات و تجهیزات اطفای حریق در شرایط اضطراری و حاد. همچنین در زمان بارش نزولات آسمانی ( برف و باران ) این مناطق تبدیل به دریاچه شده عبور و مرور برای افراد پیاده و حتی تردد ناوگان غیر ممکن می شود زیرا در گل و لای زمین گیر می شوند.
۳ - عدم مدیریت و کنترل و نظارت بر صف نوبت که رانندگان و ناوگانی که قصد بارگیری به این مقاصد را دارند براساس قوانین تعریف و تعیین شده به صورت مجازی ( الکترونیکی ) و بدون هیچ گونه بی عدالتی نوبت ثبت کنند و نسبت به پذیرش و تخلیه ناوگان اقدام گردد که متأسفانه نوبت دهی و تخلیه همگی برحسب حق حساب که از رانندگان وصول می گردد به میزان و مقدار کم و زیاد آن اولویت بندی می شوند و لاین خاصی جهت ساماندهی و عبور در صف قانونی وجود ندارد و از همه طرف چپ و راست با هماهنگی دلالان ناوگان پذیرش می شود در صورتی که با احداث بلوک های بتنی ( نیوجرسی ) به اندازه عرض ناوگان این مشکل تا حدودی حل می شود.
۴ - عدم هماهنگی پشتیبان سیستم نوبت دهی مقاصد مرزی با فرستنده و صاحبان کالا و نیز گمرکات و ایست و بازرسی های نیروی انتظامی، که با وجود حجم زیاد ترافیک و عدم پذیرش همزمان و گنجایش ناوگان مراجعه کننده و همچنین عدم امکانات کافی و مورد نیاز اولیه، رانندگان با مراجعه با سامانه نوبت دهی اقدام به ثبت نوبت خود می نمایند و و در زمان نزدیک شدن به اولویت تخلیه ناوگان خود براساس شماره نوبت ثبتی، زمان بندی و برنامه ریزی جهت حرکت به مقصد را انجام می دهند ( که این بازه زمانی را در محل سکونت خود سپری می کنند ) با توجه به اینکه اعتبار پته هر بار چهار روز می باشد در اکثر مواقع زمان انتظار در صف نوبت تا مراجعه به مقصد مورد نظر بیشتر از زمان اعتبار چهار روزه پته می باشد و همین موضوع موجب توقیف ناوگان فوق توسط ایست بازرسی نیروی انتظامی و پلیس امنیت اقتصادی مستقر در جاده با موضوع ظن به قاچاق کالا می گردد و تا سیر مراحل قضایی و قانونی و استعلامات انجام شده جهت اثبات و تبرئه رانندگان که در بعضی مواقع به بیش از یک ماه به طول می انجامد در صورتیکه با ارسال بخشنامه و دستورالعمل و هماهنگی با ارگان های مربوطه از سوی متولیان امر می توان از متضرر شدن و تضییع حقوق رانندگان جلوگیری شود.
۵ - با توجه به نوسانات ارزی و تورم و هزینه های افسارگسیخته کلیه اجناس و اقلام مصرفی و پر استهلاک ناوگان و هزینه های جانبی آن نظیر ( بیمه شخص ثالث، بیمه بدنه، بیمه تأمین اجتماعی و بازنشستگی رانندگان، هزینه های درمان، معاینه فنی، عوارضی جاده ها، دستمزد استادکاران، کمیسیون های نامتعارف و غیر قانونی شرکت های حمل و نقل بدون نظارت متولیان مربوطه، لاستیک، روغن، لوازم یدکی، خورد و خوراک و غیره. ...) که همگی به نرخ روز و براساس دلار و انس جهانی طلا سنجیده و نرخ گذاری می شوند به غیر از کرایه ناوگان سنگین که همیشه مورد بحث بوده و در مرحله آخر با درصد کم اعمال می شود که جوابگوی نیازها و سرپا نگهداشتن ناوگان نمی باشد چه برسد به اینکه خرج و مخارج خانواده راننده را تأمین کند.
به عبارتی ما رانندگان کرایه ها را با کمترین نرخ و به ریال دریافت می کنیم و تمامی هزینه ها را به دلار نرخ روز پرداخت می کنیم.
۶ - چرا نرخ کرایه محموله های ترانزیتی نظیر ( گاز LPG ) و غیره بایستی توافقی باشد و هیچ گونه تعرفه ای با پارامترهای خاص و کنترل و نظارتی بر بروزرسانی آنها وجود نداشته باشد و صاحبان بار ( تجار داخلی و خارجی ) و شرکت های ( فوروارد - کریر ) طرف قرارداد آنها کرایه ها را برحسب عرضه و تقاضا به صورت سلیقه ای به رانندگان تحمیل کنند و همیشه از این بی توجهی مسئولان و خلاء موجود در جهت پیشبرد اهداف شخصی و کسب درآمد و سودهای کلان سوءاستفاده نمایند ؟
۷ - عدم پرداخت هزینه و حق توقف در قبال معطلی ناوگان در محل بارگیری یا تخلیه و حتی عدم پاسخگویی صاحبان کالا و شرکت های صادر کننده ( CMR ) نسبت به بلاتکلیفی در عدم بارگیری و تخلیه که گاهی در خاک کشورهای همسایه ( افغانستان و پاکستان ) به دلیل اختلافات مالی بین تجار و یا غیر استاندارد و نامرغوب بودن محموله ارسالی ماه ها به طول می انجامد و حتی مسئولان کنسولگری، مرزبانی، گمرکات، وزارت امور خارجه پیگیر بازگشت به موقع رانندگان و ناوگان خارج شده از مرز به خاک ایران نیستند و دلیل تأخیر را جویا نمی شوند که آیا راننده زنده است یا خیر ؟ چرا جان رانندگان برای مسئولان کشور ما بی ارزش و بی اهمیت است با اینکه رانندگان با فعالیت خود ارز را وارد کشور می کنند و چرخ اقتصاد مملکت به شمار می آیند.
۸ - چرا عوامل پلیس راه، راهنامه یا ( CMR ) را جهت تردد ناوگان در سطح کشور به رسمیت نمی شناسند و قبول ندارند و رانندگان ناوگان ترانزیت حاوی محمولات صادراتی مجبورند جهت جلوگیری از جریمه شدن و یا توقیف ناوگان خود اقدام به صدور بارنامه داخلی کنند که هزینه آن را از جیب خود بایستی پرداخت کنند و صاحبان کالا این هزینه ها را قبول نمی کنند .
۹ - چرا شفافیتی در مشخص شدن صاحبان کالای اصلی ( فرستنده : تاجر داخلی و گیرنده : تاجر خارجی ) و همچنین شرکت های فوروارد و کریر و مشخصات کامل آنها در مجوزهای صادر شده نظیر ( CMR , اظهارنامه، پته، اداره استاندارد و غیره. ...) وجود ندارد و حتی نوع بار اعلام شده در این گونه مجوزها با بار بارگیری شده مغایرت دارند و در صورت بروز مشکل راننده را مقصر اصلی می دانند و مسئولان دستگاه های قضایی رانندگان را شریک جرم و تبانی کردن با عوامل این تخلفات قضاوت می کنند، آیا رانندگان به زبان انگلیسی مسلط هستند که واژه های خارجی که در ( CMR ) نوشته شده را متوجه بشوند ؟ آیا کلاس های تشریحی و توجیهی برای یادگیری و آموزش این مسائل به رانندگان از سوی متولیان مربوطه برگزار شده و این دوره های تخصصی را جهت بالا بردن سطح آگاهی و سواد صنفی و یادگیری اصول و قواعد مسائل مهم در بخش ترانزیت، شرط فعالیت رانندگان قرار داده اند یا خیر ؟ که امروزه دستگاه های قضایی رانندگان را مقصر در این قضایا می دانند؟
۱۰ - چرا در ازای صدور راهنامه ( CMR ) همانند بارنامه پیمایش و عملکرد سیستمی به منظور شارژ کارت سوخت ناوگان برای شرکت نفت ارسال نمی شود که ناوگان بخش ترانزیت مجبورند علاوه بر ( CMR ) بارنامه داخلی صادر کنند با این حال همیشه با کمبود سوخت مصرفی مواجه هستند و باید برای تأمین سوخت مورد نیاز خود گازوئیل آزاد خریداری نمایند که با پایین بودن نرخ کرایه ها مقرون به صرفه نمی باشد.
۱۱ - چرا دستگاه های متولی شرکت های ( فوروارد یا کریر ) را مجبور به انعقاد قرارداد با راننده قبل از ارسال ناوگان به محل بارگیری نمی نماید تا در صورت ایجاد مشکل دو طرف قرارداد جوابگو باشند در ضمن نمونه و الگویی از قرارداد باید بصورت پیش نویس تهیه و تنظیم گردد و منافع دو طرف قرارداد طبق قانون مد نظر قرار گیرد، در صورتی که بعضی از شرکت ها رانندگان را مجبور به امضای قراردادهایی می کنند که یک طرفه و به نفع خودشان است و تا جای ممکن از بستن قرارداد امتناع می کنند.
۱۲ - با توجه به هزینه های سنگین نگهداری ناوگان و بی کیفیت و نامرغوب و غیر استاندارد بودن اجناس موجود در بازار و همچنین بالا بودن دستمزد استادکاران و از طرفی وضعیت آسفالت و زیرساخت و ایمن نبودن جاده ها در بیشتر نقاط کشور، این ناوگان همیشه بعد از اتمام یک سفر تمامی کرایه دریافتی را خرج خرابی قطعاتی کند که دلیلش وضعیت اسفناک آسفالت این جاده ها می باشد.
۱۳ - بارهایی که برای مقصد بازارچه ریمدان بارگیری و بارنامه می شوند بایستی در منطقه صفر مرزی یعنی بازارچه تخلیه شوند چرا گمرک و مرزبانی ریمدان بدون مدارک و مجوزهای لازم ( پاسپورت، ویزا، گذرنامه ) اجازه خروج رانندگان و ناوگان از کشور را می دهند و مسئولان مرزبانی با رؤیت گواهینامه، کارت ملی و کارت ناوگان اجازه خروج از کشور و ورود به خاک پاکستان را صادر می کنند که این اقدام آنها خلاف قانون و مقررات است و در صورت بروز مشکل و حادثه برای این رانندگان و ناوگان در خاک پاکستان هیچ کس پاسخگو نیست برای نمونه در سال جاری یکی از رانندگان در خاک پاکستان جانش را از دست داد که با کمک همکاران و نگهداشتن جسد وی در یخ بعد از گذشت پانزده روز به خاک ایران برگشت داده شد و از این نمونه بی عدالتی و کارشکنی در مناطق مرزی به دلیل عدم مدیریت و نظارت و کنترل مسئولان به وفور مشاهده می شود.
لذا استدعا و خواهشمندیم با عنایت به موارد مطرح شده در جهت حل مشکلات عمده موجود، که ما کامیون داران با توجه به نامه نگاری های متعدد در تمامی ارگان های ذیربط و ذیصلاح اطلاع رسانی کرده ایم ولی تاکنون هیچ اقدام مؤثر و جدی صورت نگرفته است، دستورات شایسته و ضروری را مبذول فرمایید.
