◄ پرسش رانندگان کامیون ؛ چرا برای ۴۰ هزار راننده سنگین‌سوار در جاده‌ها خدمات رفاهی اختصاصی وجود ندارد؟!

شب، آرام آرام در جاده تهران بندرعباس فرود می آید. کامیون ها یکی یکی در کنار جاده می ایستند؛ چراغ های کم نورشان در شانه خاکی جاده می درخشد. صدای موتور خاموش می شود اما چشم های خسته رانندگان کامیون در کنار جاده همچنان بیدار است. کسی که ساعت ها پشت فرمان نشسته جایی برای استراحت پیدا نمی کند جز همان کابین کوچک و سرد کامیون! تا کیلومترها نه از سرویس بهداشتی خبری هست، نه مکانی امن برای خوابیدن.

خوابیدن در اتاقک سرد کامیون با استرس همیشگی

در مسیر صدها کیلومتری جاده های ایران، هزاران راننده کامیون، که تعداد کل آنها بیش از 40 هزار نفر برآورد می شود؛ شب ها را در همان اتاقک فلزی سپری می کنند. گاهی شامشان کنسرو سردی است که با آب جوش روی پیک نیک کنار تریلی گرم می شود، گاهی نان و پنیری در بیابان های سوزانی که جاده از میان آنها می گذرد. این تصویر تلخ بخشی از واقعیت زندگی انسان های زحمتکشی است که بار اقتصاد کشور را در حوزه حمل و نقل بر دوش خود می کشند، اما ساده ترین امکانات رفاهی نصیبشان نمی شود.

مشکل آنها تنها «نبود استراحتگاه» نیست بلکه نبود احترام و درک جایگاه رانندگان کامیون در نظام حمل ونقل کشور است. بسیاری از آنها می گویند حتی هنگام تخلیه و بارگیری در کارخانه ها یا پایانه ها با رفتار نامناسب و بی مهری روبه رو می شوند. برخی شرکت ها و پایانه های باربری اجازه استفاده از سرویس بهداشتی را به آنها نمی دهند، یا برای هر بار استفاده مبلغی طلب می کنند. در بعضی موارد، راننده مجبور است ساعت ها در صف تخلیه منتظر بماند بدون اینکه حتی بتواند یک فنجان چای گرم بنوشد یا در اتاقی تمیز استراحت کند.

رانندگان کامیون قشر فراموش شده جاده ها

با وجود آنکه بیش از ۴۰ هزار راننده کامیون سنگین سوار در جاده های کشور فعال اند و شبکه حمل ونقل بار را سرپا نگه داشته اند، سهم آنان از امکانات رفاهی تقریباً هیچ است. هیچ نهاد مشخصی مسئول ایجاد امکانات خدماتی ویژه رانندگان کامیون حتی در مسیرهای پرتردد و بین المللی، نیست. این در حالی است که در بسیاری از کشورها، پایانه های بین جاده ای برای رانندگان کامیون با امکاناتی چون خوابگاه ارزان قیمت، حمام، رستوران و خدمات فنی وجود دارد.

کمبود این خدمات، رانندگان را به استراحت در حاشیه جاده ها و توقف های خطرناک وا می دارد؛ وضعیتی که نه تنها به سلامت آنان آسیب می زند، بلکه امنیت ترافیک را نیز تهدید می کند. راننده خسته، آن هم پس از چندین ساعت رانندگی بی وقفه، در معرض حادثه ای بزرگ قرار دارد می دارد؛ وضعیتی که نه تنها به سلامت آنان آسیب می زند، بلکه امنیت ترافیک را نیز تهدید می کند. راننده خسته، آن هم پس از چندین ساعت رانندگی بی وقفه، در معرض حادثه ای بزرگ قرار دارد.

با این حال، هنوز پاسخ روشنی برای پرسش رانندگان کامیون وجود ندارد. چرا با وجود نقش حیاتی آنان در چرخه اقتصادی کشور، هیچ برنامه منسجمی برای رفاه و کرامتشان تدوین نشده است؟ خستگی در جاده را می توان با آسایش و احترام جبران کرد؛ چیزی که این قشر شریف سال هاست از آن بی بهره مانده اند.

امروز، اگر قرار است چرخ اقتصاد همچنان بر محور رانندگان کامیون بچرخد، وقت آن رسیده است که چرخ رفاه و توجه نیز برای آنان به حرکت درآید.

انتهای پیام