◄ تنگه هرمز و رکود ساخت و ساز بین المللی!
در پی مناقشات و جنگ امریکا و رژیم صهیونیستی بر علیه ایران و بستن تنگه هرمز، هزینه مصالح ساختمانی افزایش یافته است. این افزایش هزینه، از انگلستان تا هند و از ژاپن تا استرالیا، طرح های ساختمانی را با تأخیر در تعهدات و افزایش هزینه مواجه ساخته است.
برخی منابع داخلی به نقل از «فاینشنال تایمز» گزارش دادند ؛ در پی مناقشات و جنگ امریکا و رژیم صهیونیستی بر علیه ایران و بستن تنگه هرمز، هزینه مصالح ساختمانی افزایش یافته است. این افزایش هزینه، از انگلستان تا هند و از ژاپن تا استرالیا، طرح های ساختمانی را با تأخیر در تعهدات و افزایش هزینه مواجه ساخته است.
در بحرانی که طی تقریباً دو ماهه اخیر دامن حوزه خلیج فارس را گرفته است، عمده نگاه ها و تحلیل ها معطوف به تأثیر مستقیم این بحران بر حامل های انرژی بود. البته اغلب کارشناسان بر این باور بوده و هستند که بر خلاف دیدگاه پدید آورندگان خارجی جنگ و خون ریزی و کسانی که به طور مرموزی در داخل به طبل جنگ می کوبند و راه هر گونه مصالحه و توافق برد-برد را مسدود می کنند، بحران موجود یک «تأثیر دومینویی» (Domino Effect) در تمامی حوزه ها و فرایندهای اقتصادی خواهد داشت.
اختلال در ناوبری و تنش های فزاینده در تنگه هرمز، نه تنها امنیت انرژی جهانی را تهدید می کند، بلکه زنجیره تأمین کالا را نیز تحت فشار قرار داده است. بسته شدن یا محدود شدن تردد در این گلوگاه استراتژیک، باعث افزایش نرخ بیمه کشتی ها، افزایش هزینه های حمل ونقل دریایی و ایجاد تأخیر در تحویل مواد اولیه و تجهیزات سنگین شده است. این عوامل دست به دست هم داده اند تا قیمت نهایی مصالح ساختمانی (مانند؛ فولاد، سیمان ، رنگ های ساختمانی ، مصالح روبه فزون مشتقات نفتی و نانو و سایر تجهیزات وارداتی) را در بازارهای منطقه ای و جهانی افزایش دهند که این امر می تواند پروژه های زیرساختی را با چالش های مالی جدی مواجه کند.
این خبر، فراتر از یک گزارش خبری ساده، نشان دهنده یک «تأثیر دومینویی» در اقتصاد است. این موضوع از سه منظر قابل بررسی است؛
الف) زنجیره تأمین و هزینه های لجستیک :
تنگه هرمز یکی از حیاتی ترین مسیرهای تجارت جهان است. هرگونه ناامنی در این منطقه باعث می شود شرکت های کشتیرانی یا مسیر خود را عوض کنند (که در صورت امکان، باعث افزایش طول مسیر، مصرف سوخت و سایر هزینه های تحمیلی می شود) یا هزینه «بیمه جنگی» (War Risk Insurance) را به شدت بالا ببرند. این هزینه های اضافی مستقیماً در قیمت هر تن از مصالحی که از طریق دریا جابه جا می شوند، لحاظ می شود.
ب) تأثیر بر قیمت انرژی و مواد اولیه :
بسیاری از مواد ساختمانی (مثل پتروشیمی های مورد استفاده در افزودنی های سیمان یا پلاستیک ها) مستقیماً با قیمت نفت و گاز در ارتباط هستند. تنش در تنگه هرمز، قیمت انرژی را بالا می برد و این هزینه تولید مصالح در کارخانه ها را نیز افزایش می دهد.
ج) تورم ساخت و ساز و رکود پروژه ها :
افزایش قیمت مصالح، منجر به افزایش «هزینه نهایی تمام شده» (Final Cost) در پروژه های ساختمانی می شود. این موضوع دو پیامد دارد :
- تورم ساختمانی : قیمت مسکن و سایر ساختمان های اداری - تجاری و ... ، بالا می رود.
- توقف پروژه ها : اگر سازندگان نتوانند هزینه های افزایشی را به مشتری منتقل کنند، ممکن است پروژه ها را متوقف کنند که منجر به رکود در بخش ساخت و ساز می شود.
نهایتاً ؛ این خبر نشان می دهد که چگونه یک ریسک ژئوپلیتیک می تواند به سرعت از یک بحث نظامی - سیاسی صرف، به یک بحران اقتصادی و افزایش هزینه های زندگی در سطح کره خاکی تبدیل شود. برای سرمایه گذاران در حوزه املاک و ساختمان ، این یک سیگنال احتیاط است که نشان می دهد هزینه های عملیاتی به دلیل عوامل خارجی (خارج از کنترل تولید کننده) در حال افزایش است.
تصمیماتی که شاید دیروز بر اساس سه اصل «عزت، حکمت و مصلحت» به درستی نگرفتیم، در کنار زبان نافهمی، زیاده گویی و زیاده خواهی ابرقلدرهای جهانی، امروز وضعیتی را در منطقه پدید آورده است که هم اثرات زیان بار داخلی دارد و هم تمام دنیا را متأثر ساخته است.
صدها چراغ دارد و بی راهه می رود
بگذار تا بیفتد و بیند سزای خویش
*کارشناس امور رسانه و مدیریت ساخته
