◄ چگونه چالش های حمل ونقل دریایی آنتن دهی موبایل را تهدید می کند؟
بحران تأمین باتری برای سایتهای شبکه موبایل، بیش از آنکه یک چالش فنی باشد، به یک گره لجستیکی در زنجیره تأمین تبدیل شده است. محدودیت های حملونقل کالاهای خطرناک و اختلال در مسیرهای کشتیرانی، باعث شده تا روند نوسازی سایتهای مخابراتی با تأخیرهای جدی روبهرو شود.
تأمین پایدار برق سایت های موبایل و شبکه های بی سیم، در گروی وجود باتری های پشتیبان است؛ تجهیزاتی که این روزها «حمل ونقل دریایی» به پاشنه آشیل آن ها تبدیل شده است. بر اساس اظهارات فعالان این حوزه، پیچیدگی های لجستیکی در انتقال این کالا، عملاً امکان جایگزینی سریع را از اپراتورها سلب کرده است.
قانون منع حمل هوایی و اجبار به کشتیرانی
به گزارش سرویس لجستیک و ترانزیت تین نیوز، اصلی ترین عامل وابستگی تأمین باتری به شبکه کشتیرانی، ماهیت این کالا است. باتری ها به دلیل وزن بالا و طبقه بندی در زمره کالاهای خطرناک، امکان حمل ونقل هوایی را ندارند. همین موضوع باعث شده تا تمامی محموله های مورد نیاز شبکه ارتباطی، ناگزیر از طریق مسیرهای دریایی منتقل شوند. وزن بالای این تجهیزات عملاً گزینه های حمل ونقل جاده ای بین المللی را نیز برای حجم گسترده نیازهای مخابراتی ناکارآمد کرده و کشتیرانی را به تنها گزینه عملیاتی بدل کرده است.
اختلال در زنجیره تأمین چین و مسیرهای آبی
بخش قابل توجهی از قطعات و اجزای باتری های مصرفی در ایران از مبدأ چین تأمین می شود. وابستگی به این مبدأ در کنار مشکلات زیرساختی حمل ونقل دریایی، زنجیره تأمین را با چالش مواجه کرده است. مشکلات موجود در مسیرهای دریایی و شرایط حاکم بر تردد کشتی ها، زمان بندی دقیق ورود کالا به بنادر کشور را مختل کرده است.
این اختلالات لجستیکی باعث شده تا تأمین کنندگانی که پیش از این متعهد به تحویل کالا در بازه های زمانی کوتاه (مثلاً شش ماهه) بودند، اکنون به دلیل تأخیر در پهلوگیری و تخلیه بار کشتی ها، قادر به ایفای تعهدات خود در موعد مقرر نباشند.
تأمین پایدار برق سایت های موبایل و شبکه های بی سیم، در گروی وجود باتری های پشتیبان است؛ تجهیزاتی که این روزها «حمل ونقل دریایی» به پاشنه آشیل آن ها تبدیل شده است. بر اساس اظهارات فعالان این حوزه، پیچیدگی های لجستیکی در انتقال این کالا، عملاً امکان جایگزینی سریع را از اپراتورها سلب کرده است.
حسین ریاضی، رئیس هیأت مدیره سندیکای صنعت مخابرات ایران، در تأیید این چالش لجستیکی می گوید: «باتری از جمله اقلامی است که امکان حمل هوایی آن وجود ندارد و عمدتاً باید از طریق حمل ونقل دریایی منتقل شود. باتری ها از اقلام سنگین در حوزه حمل ونقل هستند و در شرایطی که حمل ونقل دریایی با مشکلاتی مواجه شده، تأمین آن ها نیز با دشواری روبه رو شده است.»
در واقع، ماهیت «کالای خطرناک» بودن باتری ها، دست وبال اپراتورها را برای استفاده از حمل ونقل هوایی بسته است و وزن بالای این تجهیزات، گزینه های جایگزین را از میان برده تا کشتی ها تنها مسیر ممکن برای ورود این محموله ها باشند.
از سوی دیگر، وابستگی به مبدأ چین برای تأمین اجزای باتری، این زنجیره را بیش از پیش به مسیرهای آبی گره زده است. در همین زمینه، ریاضی با اشاره به ریسک های تردد دریایی می افزاید: «بخش قابل توجهی از تأمین کنندگان قطعات و اجزای باتری از چین هستند و واردات این محصولات نیز عمدتاً به حمل ونقل دریایی وابسته است. بنابراین مشکلات موجود در مسیرهای حمل ونقل دریایی، از جمله شرایط مربوط به تردد کشتی ها و مسیرهای دریایی، بر زمان تأمین باتری اثر گذاشته است.»
این اختلالات لجستیکی باعث شده تا تأمین کنندگانی که پیش از این متعهد به تحویل کالا در بازه های زمانی کوتاه (مثلاً شش ماهه) بودند، اکنون به دلیل تأخیر در پهلوگیری و تخلیه بار کشتی ها، قادر به ایفای تعهدات خود در موعد مقرر نباشند.
تأثیر مستقیم نوسانات لجستیکی بر پایداری شبکه
تحلیل زنجیره تأمین نشان می دهد که حتی اگر موانع مالی و ارزی برطرف شود، ماهیت زمان بر بودن حمل ونقل دریایی و ریسک های موجود در ترافیک دریایی، همچنان سرعت نوسازی سایت های موبایل را محدود کرده است. در واقع، «لجستیک دریایی» اکنون به عامل تعیین کننده ای تبدیل شده که سرعت رسیدن به استاندارد پایداری شبکه در شرایط قطعی برق را مستقیماً کنترل می کند.
به نظر می رسد تا زمانی که راهکارهای جایگزین برای مدیریت حمل این کالاهای استراتژیک در زنجیره تأمین ایجاد نشود، سایت های ارتباطی همچنان به شدت تحت تأثیر نوسانات و تأخیرهای حمل ونقل دریایی باقی خواهند ماند.
