چرخه حسرت را تکرار نکنیم

خلیل الله معمارزاده: تصور کنید اگر به سه ماه قبل یعنی نیمه آذر ماه سال ۱۴۰۴ هجری شمسی بازگردیم و این وضعیت فعلی یعنی نیمه اسفندماه سال ۱۴۰۴ هجری شمسی را می دانستیم، چه تصمیم هایی می گرفتیم که هم اکنون حسرت می خوریم ای کاش زودتر این تصمیم ها را می گرفتیم تا با این وضعیت مواجه نمی شدیم.

حال بدانیم در سه ماه آینده نیز وضعیتی شبیه به همین موقعیت را خواهیم داشت، لذا عقل و شرع حکم می کند اجازه ندهیم این چرخه حسرت تکرار شود. چرخه ای که با خودمان می گوییم کاش همه این ها که شاهد هستیم خواب و کابوسی باشد و بیدار شویم، و البته که بهتر است هم بیدار و هم هشیار و هوشیار شویم.

بدانیم هیچ کشوری برای کشور دیگری دل نمی سوزاند مگر برای تسلط منافع خودش و آنچه که به کشورهای سلطه جو جرات تعدی می دهد، ناکارآمدی های انباشته شده و اشتباهات داخلی مکرر خودمان است. شاید شکستن این چرخه حسرت در گام اول با آگاهی و پذیرش اشتباهاتمان شروع شود، افرادی که بر مسند تصمیم گیری ها بوده اند، متواضعانه اشتباهاتشان را بپذیرند و جای خودشان را به افراد و استعدادهای توانمند جدید و نوظهوری بدهند تا بتوانند چرخه اصلاحات را هر چه زودتر با افکار جدید آغاز کنند. بدون شک ایجاد فضای قطبیت داخلی نفوذی و خودی و غیرخودی و خیانت کار باعث تداوم آسیب به همین سرمایه همدلی اجتماعی و ملی ما می شود، موضوعی که دشمن را جسورتر می کند. این وضعیت اضطرار می تواند یک لطف خفیه الاهی باشد اگر منجر به بیداری، آگاهی، تغییر و اصلاح و البته وحدت دل ها و قلب های ما شود. من در عین حال که از تداوم این چرخه ناکارآمدی بیم دارم، به اصلاح آن نیز بسیار امیدوار هستم. سحرگاه نیمه رمضان.