◄ هشدار مجلس درباره خطر سقوط جایگاه ترانزیتی ایران | توقف ۴۰ روزه کامیون ها در مرزها
سخنگوی کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی با هشدار نسبت به تضعیف جایگاه ترانزیتی کشور و تشدید رقابت کریدورهای منطقه ای، از توقف های تا ۴۰ روزه ناوگان باری در مرزها و تحمیل هزینه های سنگین به اقتصاد خبر داد و تاکید کرد که موقعیت جغرافیایی به تنهایی مزیتی ایجاد نمی کند.
چالش های نفس گیر گذرگاه های مرزی و زنگ خطر از دست رفتن سهم ایران از بازارهای ترانزیتی منطقه، روز سه شنبه در صحن علنی مجلس شورای اسلامی طنین انداز شد و کمیسیون عمران ابعاد تازه ای از بحران توقف ناوگان باری را به اشتراک گذاشت.
به گزارش تین نیوز، عبدالجلال ایری، سخنگوی کمیسیون عمران مجلس، در قرائت گزارش این کمیسیون درباره ارزیابی عملکرد دستگاه های مسئول در روان سازی عبور و مرور ناوگان حمل ونقل بار، با اشاره به بازدیدهای میدانی به دستور رئیس مجلس تاکید کرد: ایران اگرچه از موقعیت جغرافیایی بی نظیری برای اتصال حوزه های اقتصادی منطقه برخوردار است، اما «جغرافیا به تنهایی مزیت ترانزیتی ایجاد نمی کند»؛ بلکه مؤلفه هایی نظیر زمان عبور، هزینه، قابلیت پیش بینی، امنیت، کیفیت خدمات، ثبات مقررات و مدیریت کارآمد مسیر در انتخاب یک کریدور تعیین کننده هستند.
وی با اشاره به ریشه های این اختلالات افزود: در سال های اخیر، زنجیره ترانزیت کشور با مشکلاتی چون توقف ناوگان، محدودیت ظرفیت، تعدد و تعارض مقررات، کنترل های موازی و ضعف هماهنگی دستگاه های ذیربط دست وپنجه نرم می کند و گلوگاه های مرزی، در واقع خروجی یک اختلال ساختاری از مبدا تا مرز هستند.
ایری با هشدار جدی نسبت به سبقت گرفتن مسیرهای رقیب از جمله ترکیه و کشورهای قفقاز در جذب بارهای ترانزیتی، تصریح کرد: هرچه زمان و هزینه عبور از کریدورهای ایران افزایش یابد، انگیزه صاحبان کالا برای تغییر مسیر بیشتر می شود. بر اساس گزارش های میدانی، توقف ناوگان در برخی مرزها به حدود ۴۰ روز رسیده و با احتساب هزینه های پنهان، دستمزد راننده، سوخت و هزینه فرصت، زیانی در حدود ۱۰۰ دلار در روز به ازای هر کامیون (به ویژه ناوگان یخچالی و کالاهای فسادپذیر) بر اقتصاد کشور تحمیل می کند.
سخنگوی کمیسیون عمران در پایان تاکید کرد که حل این معضل پیچیده صرفاً با افزایش ظرفیت فیزیکی یا افزودن چند گیت محقق نمی شود؛ بلکه اصلاح فرآیندها، مدیریت هوشمند ریسک، تنوع بخشی به مسیرها، توسعه زیرساخت ها و هماهنگی همه جانبه میان دستگاه های داخلی و کشورهای پیرامونی، راه حل های اساسی برای نجات جایگاه ترانزیتی ایران به شمار می روند.
