◄ حادثه اتوبوس بی سرنشین BRT تهران؛ فراتر از یک نقص فنی، بحران فرسودگی ناوگان عمومی

حادثه اخیر برخورد اتوبوس بی سرنشین در خط BRT تهران و بریدن ترمز آن، فراتر از یک حادثه حوادث معمولی است.

به گزارش تین نیوز، یک کارشناس حوزه حمل و نقل شهری در کانال رهیافت یادداشتی در این زمینه منتشر  و عنوان کرد که این واقعه، آینه ای از وضعیت سلامت ناوگان اتوبوسرانی پایتخت و چالش های جدی در مدیریت ایمنی و نوسازی سیستم های ریلی و جاده ای است که امنیت شهروندان را به مخاطره انداخته است.

تحلیل این کارشناس نشان می دهد که وقوع حوادثی نظیر بریدن ترمز در ناوگان اتوبوسرانی تهران، ریشه در مسائل ساختاری دارد و با بررسی ابعاد این حادثه، سه محور اصلی از بحران ناوگان عمومی پایتخت برداشت می شود:

۱. بحران فرسودگی؛ میانگین سن ناوگان فراتر از حد ایمن

واقعیت آماری نشان می دهد میانگین سن ناوگان اتوبوسرانی تهران به حدود ۱۱ سال رسیده است. از نظر فنی، اتوبوس های فرسوده به دلیل ضعف در سیستم های هیدرولیک و ترمز، فاصله بسیار زیادی با استانداردهای ایمنی روز دارند. کارشناسان هشدار می دهند که ادامه بهره برداری از این خودروها، به معنای بازی با جان شهروندان است.

۲. تله نگهداری حداقلی و محدودیت بودجه

در حالی که نوسازی ناوگان یک ضرورت امنیتی است، محدودیت بودجه باعث شده تا مدیریت شهری در «تله ی نگهداری حداقلی» گرفتار شود. به جای بازنشسته کردن اتوبوس های آسیب پذیر، سال هاست که سیستم های فنی با روش های «وصله پینه کردن» نگهداری می شوند که نتیجه آن، رسیدن سیستم ها به نقطه انفجار و بروز حوادث ناگهانی است.

۳. ضعف در پروتکل های ایمنی و آموزش

علاوه بر مسائل فنی، ضعف در پروتکل های ایمنی غیرفعال و عدم آموزش صحیح در زمینه نگهداری اضطراری، از دیگر عوامل تشدید بحران است. نبود سیستم های هوشمند ایمنی، از جمله قفل اتوماتیک ترمز (Spring Brake) که در زمان افت فشار باد چرخ ها را قفل می کند، از شکاف های مهم در تجهیزات ناوگان فعلی است.

تأثیر بر مطلوبیت حمل و نقل عمومی

این کارشناس در پایان تاکید کرد  که وقوع حوادثی که ایمنی مسافر را زیر سوال می برد، مستقیماً مطلوبیت حمل و نقل عمومی را تخریب می کند.

زمانی که شهروند میان انتخاب ناامن عمومی و ترافیک شخصی سرگردان می شود، هدف اصلی مدیریت شهری یعنی انتقال مردم از خودروی شخصی به حمل ونقل عمومی، عملاً شکست می خورد.