◄ کریدور تهران–بازرگان؛ مسیر راهبردی ترانزیت ایران به اروپا زیر تیغ ایمن‌ سازی

توسعه زیرساخت های جاده ای و ارتقای ایمنی شریان های ترانزیتی، همواره یکی از ارکان اصلی توسعه اقتصادی و افزایش سهم کشور از درآمدهای فراملی بوده است. در این میان، کریدور جاده ای تهران–بازرگان به عنوان دروازه اصلی اتصال ایران به ترکیه، قفقاز و قاره اروپا، نقش بی بدیلی در دیپلماسی حمل ونقل کشور ایفا می کند. این شریان حیاتی اکنون با تمرکز ویژه سازمان راهداری و حمل ونقل جاده ای، در چارچوب کلان طرح بهسازی کریدورهای ده گانه کشور، زیر تیغ ایمن سازی و بهسازی همه جانبه قرار گرفته تا استانداردهای عبور بار بین المللی را به سطح مطلوب برساند.

کریدورهای ده گانه؛ اولویت نخست بودجه و عملیات راهداری

به گزارش تین نیوز، سازمان راهداری و حمل ونقل جاده ای با درک اهمیت استراتژیک راه های ترانزیتی، طرح بهسازی کریدورهای ده گانه را به عنوان یکی از پروژه های پیشران و کلیدی کشور در دستور کار قرار داده است. آمارهای رسمی نشان می دهند که این کریدورها در مجموع نزدیک به ۲۰ هزار کیلومتر از مسیرهای رفت وبرگشت شریانی کشور را پوشش می دهند و به دلیل تردد مداوم وسایل نقلیه سنگین تجاری، در پیشانی فرسایش و به تبع آن نیاز به بازسازی قرار دارند.

بر همین اساس، با آغاز سال جدید، تحرک بی سابقه ای در بخش سازندگی راه ها شکل گرفته است؛ تخصیص اعتباری بالغ بر ۲۷۰۰ میلیارد تومان از ابتدای سال، در کنار فعال سازی بیش از ۱۵۰ اکیپ اجرایی در سراسر کشور، گویای آن است که توسعه کیفی کریدورها اولویت اصلی بودجه ای و عملیاتی سازمان راهداری است. اختصاص بیش از ۶۰ درصد اعتبارات محورهای شریانی به این شبکه راهبردی، نشان می دهد دولت به دنبال تثبیت موقعیت ژئواکونومیک ایران در مسیرهای ترانزیتی منطقه است.

پیشینه و اهمیت راهبردی مسیر تهران–بازرگان

کریدور شماره ۳ کشور که با طول تقریبی ۱,۹۴۰ کیلومتر از مشهد آغاز شده و پس از عبور از پایتخت به پایانه مرزی بازرگان می رسد، شاه بیت ترانزیت شرق به غرب کشور است. بخش غربی این مسیر یعنی محور تهران–بازرگان، نزدیک ترین و اقتصادی ترین راه زمینی برای انتقال کالاهای ایرانی و ترانزیتی به مقصد بازارهای اروپایی است.

این شاهراه ارتباطی علاوه بر کاهش زمان سفر و مصرف سوخت ناوگان باری، ضامن پایداری تجارت خارجی کشور است. کارشناسان حمل ونقل بر این باورند که هرگونه سرمایه گذاری در جهت عریض سازی، روکش آسفالت و رفع نقاط حادثه خیز این مسیر، مستقیماً به افزایش ظرفیت جابه جایی بار، کاهش هزینه های استهلاک زنجیره لجستیک و در نهایت جلب اعتماد شرکت های کری یر بین المللی برای عبور از قلمرو ایران منجر می شود.

نگاه توسعه ای به اقدامات راهداری در طول کریدور

رویکرد سازندگی و توسعه ای سازمان راهداری در طول استان های مسیر تهران–بازرگان (شامل تهران، البرز، قزوین، زنجان، آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی) با اجرای پروژه های مکمل ایمنی نمود عملی یافته است.

راهداری استان ها با تمرکز بر گلوگاه های پرتردد، عملیات بهسازی را آغاز کرده اند:

• روان سازی گره های ترافیکی در شمال غرب: یکی از اقدامات راهبردی در انتهای این کریدور، ساماندهی سه راهی ایواوغلی خوی در آذربایجان غربی است. این نقطه به عنوان یکی از گلوگاه های اصلی متصل به پایانه های مرزی بازرگان و رازی شناخته می شود که اصلاح هندسی و ارتقای کیفی رویه آسفالت آن، به تسهیل و ایمن سازی عبور و مرور کامیون های ترانزیتی کمک شایانی می کند.
• ارتقای ایمنی بصری و خط کشی های سراسری: در گام های میانی کریدور، اجرای پروژه هایی مانند خط کشی و بهسازی بیش از ۳۰۰ کیلومتر باند در آزادراه های قزوین–زنجان و قزوین–کرج با تخصیص اعتبارات ویژه اجرایی شده است. این دست اقدامات با هدایت بهتر ترافیک عبوری در شب و شرایط نامساعد جوی، سوانح جاده ای ناوگان ترانزیتی را به حداقل می رساند.
• تکمیل حلقه های آزادراهی: در آذربایجان شرقی نیز سرمایه گذاری روی محورهای متصل به مرز بازرگان نظیر آزادراه تبریز–مرند–بازرگان با هدف اتصال زنجیره آزادراهی کشور به شبکه راه های بین المللی همسایه غربی دنبال می شود.

 تقویت تاب آوری ترانزیتی ایران

شواهد کارگاهی و آمارهای تخصیص بودجه نشان می دهند که نگاه به کریدور تهران–بازرگان از یک محور ارتباطی ساده به یک «زیرساخت راهبردی ثروت آفرین» تغییر یافته است. ایمن سازی این مسیر، علاوه بر ابعاد انسانی و کاهش تصادفات جاده ای، یک گام بلند در جهت افزایش تاب آوری اقتصاد حمل ونقل کشور در شرایط رقابت شدید لجستیکی منطقه است.

با تداوم اجرای این کلان طرح و استقرار مستمر اکیپ های راهداری در بخش های مختلف مسیر، پیش بینی می شود سطح کیفی روسازی و ایمنی کریدور تهران–بازرگان به استانداردهای بین المللی نزدیک تر شده و سهم ایران از بازار ترانزیت کالا بین آسیا و اروپا افزایش چشمگیری یابد.