◄ شکایت رانندگان کامیون از کمبود خدمات رفاهی / رانندگی بدون استراحتگاه، بدون سرویس بهداشتی و گرم شدن با پیک نیک!
رانندگان کامیون که مسافت های طولانی را در جاده های کشور رانندگی می کنند از کمترین خدمات رفاهی برخوردارند و این نقیصه سالهاست زحمتکش ترین فعالان عرصه حمل و نقل را آزار می دهد.
زمستان است و شب از نیمه گذشته. «ناصر» راننده کامیونی است که از تبریز عازم بندرعباس است. او بیش از ۱۲ ساعت است که در جاده است و چشم هایش از خستگی سنگین شده اند اما در مسیر طولانی اش حتی یک استراحتگاه مجهز برای رانندگان وجود ندارد. او در بهترین حالت می تواند در کنار یکی ازمجتمع های خدمات رفاهی کامیون خود را پارک کند و ساعتی در همان کامیون بخوابد. نهایتا مجبور می شود کامیونش را در کنار جاده پارک کند و در سرمای شب پیک نیک کوچکی را روشن کند تا خود را گرم نگه دارد. گاز قاتل مونو اکسید کربن آرام آرام فضای کابین را پر می کند. این تنها روایت ناصر نیست؛ صدها راننده کامیون در سراسر کشور به صورت مستمر با چنین مشکلاتی دست و پنجه نرم می کنند.
خبر مرتبط و پربازدید را بخوانید:
◄ پرسش رانندگان کامیون ؛ چرا برای ۴۰ هزار راننده سنگینسوار در جادهها خدمات رفاهی اختصاصی وجود ندارد؟!
نبود سرویس های بهداشتی تمیز و مناسب، کمبود جایگاه های سوخت رسانی گازوئیل و کمبود سوخت و فقدان محوطه های مخصوص استراحت، بخشی از دشواری های این شغل سخت و پرمسئولیت است. بسیاری از رانندگان کامیون هنگام توقف برای استراحت، در دل بیابان ها و حاشیه جاده ها مجبور به خوابیدن در کابین کامیون می شوند.
ناامنی برخی جاده ها کابوس شبانه رانندگان کامیون
به گفته بسیاری از رانندگان کامیون، مسیرهای منتهی به بنادر و پایانه های مهم از جمله بندرعباس، زاهدان و کرمان، از جمله ناامن ترین جاده های کشورند. در طول سال خبرهایی از سرقت کامیون ها، غارت بار و حتی در برخی موارد قتل رانندگان به گوش می رسد. یکی از رانندگان باسابقه در این مسیرها می گوید: «بارها دیده ایم که راننده هایی که شب در حاشیه جاده توقف کرده اند، هدف سارقان شده اند و بارشان را از دست داده اند و برخی دیگر حتی جانشان را در مواجهه با راهزنان از کف داده اند.»
در چنین شرایطی نبود استراحتگاه های امن، روشن و دارای امکانات رفاهی مناسب، نه تنها باعث خستگی بیش از حد رانندگان می شود، بلکه خطر مواجهه آنان با جرایم جاده ای را نیز افزایش می دهد. امنیت یکی از پایه های اصلی خدمات رفاهی برای رانندگان ماشین سنگین در جاده هاست اما به نظر می رسد این مهم از چشم برخی مسئولان دور مانده است.
بی مهری در پایانه ها و کارخانه ها به رانندگان
مشکل رانندگان کامیون فقط به جاده ها محدود نمی شود و آنها در مبدا و مقصد نیز با بی توجهی هایی روبه رو هستند. بسیاری از صاحبان بار و مسئولان پایانه ها کمترین تسهیلات رفاهی را برای رانندگان در نظر نمی گیرند. وقتی راننده ای برای بارگیری یا تخلیه در کارخانه ای می ایستد، گاهی اجازه استفاده از سرویس بهداشتی همان محل را هم ندارد. برخی از مکان ها حتی از رانندگان برای استفاده از این امکانات مبلغی دریافت می کنند! یکی از رانندگان در این باره می گوید: «چند ساعت باید منتظر بمانیم تا بار آماده شود، اما حتی اجازه نمی دهند از سرویس بهداشتی استفاده کنیم. واقعیت تلخی که وجود دارد این است که ما احساس می کنیم راننده تریلی بودن در کشور ما یعنی بی احترامی دیدن.»
این وضعیت باعث شده رانندگان احساس کنند که زحماتشان در چرخه اقتصاد کشور نادیده گرفته می شود در حالی که حمل ونقل جاده ای نقش حیاتی در تامین مواد اولیه کارخانه ها و کالاهای اساسی مردم دارد.
مقایسه وضعیت رفاهی رانندگان کامیون ایران با کشورهای دیگر
نگاهی به کشورهای پیشرفته نشان می دهد که خدمات رفاهی رانندگان کامیون بخش جدایی ناپذیر از نظام حمل ونقل جاده ای است. در ترکیه، در فاصله های منظم بین جاده های اصلی، استراحتگاه هایی مخصوص رانندگان تعبیه شده که دارای امکاناتی نظیر خوابگاه، رستوران، سرویس بهداشتی تمیز و حتی حمام هستند. در این کشور رانندگان کامیون نه تنها امکان استراحت ایمن دارند، بلکه خدمات بهداشتی و غذایی ارزان قیمت نیز برایشان فراهم است. در مقابل، رانندگان ایرانی با وجود عبور روزانه از هزاران کیلومتر جاده، در حسرت چنین امکاناتی هستند. نبود برنامه ریزی مشخص برای ساخت مجتمع های رفاهی بین راهی ویژه رانندگان، ضعف نظارت بر جایگاه های سوخت، و عدم توجه به سطح بهداشت جاده ای، باعث شده رانندگان کامیون کشور در یکی از سخت ترین شرایط کاری جهان به سر برند.
رفاه رانندگان یعنی رفاه اقتصاد کشور و رانندگان کامیون ستون فقرات حمل ونقل کشورند. آنها شب و روز در جاده ها تلاش می کنند تا چرخ اقتصاد از حرکت نایستد. تأمین رفاه آنان، نه تنها اقدامی انسانی است، بلکه تضمین کننده ایمنی جاده ها و سلامت زنجیره تأمین کالا نیز خواهد بود. در حالی که کشورهای همسایه با ایجاد برنامه های مدون برای رفاه و امنیت رانندگان کامیون قدم های بلند برداشته اند، انتظار می رود متولیان حمل و نقل کشور ما نیز با طراحی و احداث استراحتگاه های مجهز، امنیت جاده ها، و ارائه تسهیلات رفاهی در پایانه ها، از زحمتکش ترین قشر جاده ها حمایت کنند. رانندگان یکی از مطالبات اصلی خود را همین امر می دانندو معتقدند زمان آن رسیده است که به رفاه حداقلی رانندگان کامیون در جاده ها نه به عنوان هزینه ای اضافی، بلکه به عنوان سرمایه گذاری در ایمنی، سلامت و پایداری اقتصاد کشور نگریسته شود.
انتهای پیام
باسلام راننده کامیون هستم چند شب پیش در جاده ۲ طرفه ایرانشهر بزمان با سرعت ۱۳۰کیلومتر بابازذرت ناچارن مسیر و تمام کردم که حتی در مسیر یک سواری پراید با ۲ سرنشین مسافتها منو دنبال کردن و قصد نگهداشتنم کردن ولی سرعتم کم نکردم که باآخرین سرعت یعنی ۱۳۵کیلومتر به مسیر ادامه دادم تا به بزمان رسیدم و از ترس منو خواب نبرد تا بم ادامه دادم و در پلیس راه بم۲ ساعت سر صبح استراحت کردم نه که آسوده نشدم تا شبش هم استرس شب قبل رو داشتم
سلام همه سختیها به کنار شغل سخت و زیان آورمان چی شد رسیدگی شود
راننده درایران مرده
قرارداد تکمیلی بیمه دانا ملغی شده و انجمن صنفی رانندگان با خیانت به قشر رانندگان،سقف پرداخت خسارت درمانی دستگاه گوارش و چشم و... رو با قرارداد بیمه دی به رقم مضحک و توهین آمیز۴میلیون تقلیل دادن و هنوز رانندگان مظلوم از این فاجعه خیانت مطلع نیستن!حتی کمک هزینه درمان ناباروری که حداقل هزینه ش بالای۱۲۰میلیون در هرمرحله هست رو به سالی۱۵میلیون پرداخت خسارت کاهش دادن این خیانت به قشر رانندگانه که چندبرابر حق بیمه تامین اجتماعی و بیمه تکمیلی بارنامه هارو میپردازن!باید انجمن صنفی پاسخگو باشه خیلی سریع الحاقیه بزنه واین خیانت رو جبران کنن
در شهر هیچ امکانات رفاهی وجود ندارد، هرچی هم که بوده به مخروبه تبدیل شده، چه برسد به بین راه.
مملکت را به ویرانه تبدیل کرده اند، مشتی ماشین خارجی و اسباب بازی فقط جلوی چشم مردم انداخته اند که گول بخورند. در حقیقت هیچ جا را نساخته یا آباد نکرده اند. هر چه بوده هم قراضه شده. حتی نان را از سفره ی غذا جمع کرده اند و منی گرسنگی جلوی مردم گذاشته اند.
مردم ایران بیچاره شدن با این کامیون داری میری جنس بگیری میگه اینقدر پول کرایه برای اجناسم دادم گرون تر میدم خدا ازتون نگذره کالاها و اجناس با خط ریلی به دست مردم برسونید تمام سرمایه کشور دارید می ریزد توی جیب کامیون داره ها میلیارد ها دلار تا از اون ور کالا ها گران تر دست مردم برسند خط ریلی راه بندازید
امیدوارم خدا اساسی ترین کالات بدستت نرسونه. آدم بیفکر راننده شب و روز تویه برف و یخبندان تو جاده ،جونش و مالش تو جاده. خدا نکنه تویه بر بیابون ماشین خراب شه ، چه وقتهایی که بدون غذای مناسب بار میبره بعد همه چی به اسم راننده تمام میشه پول بارنامه، بیمه و گرانی قطعات و... بیداد میکنه
سلام راننده هستم واقعا در حق راننده ظلم میشه چطور میشه در جاده های ایران نه محل امنی برای استراحت داشته باشه نه سرویس بهداشتی نه جاده خوبی در بعضی وقتها از ترس نمی توانی بخوابی با وجود خستگی به مسیر خودباید ادامه بدی
پایانه های بار ایران بجز رشت یزد مشهد کرمان بافت تا حدودی حمام وآبگرم دارند اما متاسفانه بقیه پایانه های ایران زنجان کرمانشاه ارومیه که حتی آبکرم هم ندارند شیر آب ها زمستان یخ میزند و راننده ناامید از بهداشت است این درحالی ست که سال ۴۰۲ مهندس حمدالهی برای حمام خوابگاه به هرکدام از پایانه ها سی میلیارد پول داده که هیچکدام پول را برای رفاه هزینه نکردند که باید پاسخگو باشند .
سلام بر شما عزیزان با عرض ادب وخسته نباشید به شما امید است که حال همه خوب باشد من هم یک راننده کامیون مثل دیگر همکارانم خدا را شاکرم شما حرف دل ماها را بر زبان آوردید گوشهای از مشکلات کارت بر زبان آوردید شبانه روز همکاران ما در جادهها بااین مشکلات درگیرند از جمله کمبود گازوییل خاموشی پمپ ها بعداز ساعت 7شب و دیگر وسایل دیگر امید است شما مشکلات کارت پی گیری کنید
حتما پیگیری میکنند
از سهمیه گازویل هم بگویید
تورو خدا یه خوابگاه واسه پایانه شاهپور اصفهان درست کنید
خاک برسرتون بااین بیمه تکمیلی احمق خودتون هستین
{...} نگو الان همه کامیونها بخاری در جا دارن چیزی که نمید ونی الکی زر نزن
سلام. واقعاً تمام حرف های این رانندگان عزیز و زحمتکش عین واقعیت است. در تمام کشورهای جهان دولت باید این کار را انجام دهد ولی در کشور ایران حتی اگر سرمایه گذار شخصی هم بخواهد این کار را انجام دهد دولت آنقدر برای دریافت مجوز سنگ اندازی میکنند که پشیمان بشوی. بنده خودم سرمایه گذار شخصی بودم بعداز ۳ سال هنوز سازمان مربوطه مجوز ندادن. یک عده کارمند تنبل و........... غیره
رانندگان هستن که این مملکت به چرخش هستن اما چه فایده هیچ هیچ جا مثل ایران به راننده بی احترامی نمیکنند نا باربری که میری جای خواب دارن ن سرویس بهداشتی دارن فقط برا پلیس راهنمایی رانندگی خوب شده باج میگیرن
خدا ریشه ظلم از سر ما بکنه
رانندگان انسانها بی ادعای هستند در جاده به همه کمک میکنند من خودم راننده جاده ام پروردگار متعال پشت وپناهتان باشد
سلام خسته نباشی خدمت دوستان
رانندگی در ایران دیگه محاله درست بشه چون شده رقابت و قرض و بدهی و مسابقه....
یک راننده بجای مطالبه حق و حقوق خودش؛فقط به فکر کوچیک کردن خوشه هر روز بدتر از دیروز.
وقتی من اعتراض میکنم ۱۰۰تا راننده دیگه زیرآبی میرن
فقط خدا میتونه درستش کنه
سلام احتیاج نیست استراحتگاه درست کنن شغلمون تفریحیه احتیاج نیست مشاغل سخت بهمون بخوره بیمه هم نمیخایم وظعیت بندرهامونم اصلا بومی گرایی نیست گرونیه لاستیک و روغن ولوازمم نداریم فقط شما بیاید جاده ها رو یه روکش آسفالت بریزید اصلا ما وزیر راه داریم 😔😔
نگاه زیبایی بود ,, بهرحال دستشویی با آب گرم و حمام , در طول مسیر ,, از واجبات این شغل شریفه , و موجود بودن اش ,, باعث ایجاد نوعی آسایش و کاهش قابل توجه ایی از فشار داخلی بر رانندگان میشه ,, ,, اما توجه نمایید که اینکار نقشه راه و طرحی جامع و بسیار حساب شده نیاز داره که اغلب از دیده ها پنهان هست ,,, جاییکه در سرویس های بهداشتی , شیرآلات نصب شده , مورد سرقت قرار میگیره ,, ,, مورد داشتیم که ,, دستگاه کارتخوان دستشویی رو هم به سرقت برده بودند !! و ایضا جایی رفته بودیم که دستشویی ها کلا درب نداشت ,, ,, همه رو کنده و به سرقت برده بودند !! و ... و ....
همه راننده ها به گازوئیل گیر دادید فکر اینده تان نیستید که فرسودگی جسمی این شغل ما را زمین گیر می کند به بیمه و سختی کار توجه کنید با عصا نمی توانید پشت فرمان بشینید نه اینکه تامین اجتماعی پول بگیره بعد رها کنه حرف اول و اخر سختی کار و حقوق عادلانه