◄ ارتباط جنوب غربی افغانستان و ولایت زرنج با بندر چابهار و بندرعباس برقرار است/ نیاز به ساخت راه آهن نیست
گرچه برخی کارشناسان پیشنهاد ساخت خط آهن زرنج زابل زاهدان را یکی از اولویت های اصلی برای تامین بار ترانزیت راه آهن چابهار زاهدان مطرح می کنند، شماری از کارشناسان نیز معتقدند هم اکنون، ارتباط جنوب غربی افغانستان و ولایت زرنج با بندر چابهار و بندرعباس برقرار است.
گرچه برخی کارشناسان پیشنهاد ساخت خط آهن زرنج زابل زاهدان را یکی از اولویت های اصلی برای تامین بار ترانزیت راه آهن چابهار زاهدان مطرح می کنند، شماری از کارشناسان نیز معتقدند هم اکنون، ارتباط جنوب غربی افغانستان و ولایت زرنج با بندر چابهار و بندرعباس برقرار است.
به گزارش تین نیوز، کارشناسانی که پیشنهاد ساخت خط آهن زرنج زابل زاهدان را مطرح می کنند، دلیل این پیشنهاد را تحلیل های موجود در زمینه کمبود بار ترانزیتی برای راه آهن زاهدان چابهار عنوان کرده و می گویند این راه آهن می تواند بار ترانزیتی از افغانستان، به ویژه از جنوب و شرق این کشور را به سمت ایران و سپس به بندر چابهار منتقل کند.
با این وجود محمد اسمعیل علیخانی درباره این پیشنهاد نظر دیگری دارد.
او به تین نیوز گفت: سالهاست ناحیه جنوب غربی افغانستان و ولایت زرنج از طریق راه زابل پل میلک با درون ایران از یک سو و بندر چابهار و بندرعباس از دیگر سو رابطه دارد و هرگز شنیده و دیده نشده بار افغانستانی ها روی زمین مانده باشد.
به گفته وی، در حال حاضر تقاضا حتی در حد راه و پل هم موجود نیست و اگر هم بیشتر شود راه موجود با کمترین هزینه پاسخگوست.
علیخانی با طرح این پرسش که مگر کشور افغانستان شبکه راه آهن دارد که ما می خواهیم به آن متصل شویم، اظهار کرد: برآورد تقاضای استان زرنج چند میلیون تن در سال است که جاده موجود پاسخگو نیست؟
این کارشناس افزود: چرا ما برای احداث راه آهن معیار نداریم؟ یکی از معیارها می تواند این باشد که وقتی تقاضای حمل بار از ۴ تا ۶ میلیون تن در سال بیشتر شد و راه و بزرگراه پاسخگوی این تقاضا نبود، مقدمات احداث راه آهن فراهم شود.
وی ادامه داد: مدیر کل راهداری و حمل و نقل جاده ای استان سیستان و بلوچستان بر اساس خبری که روز۲۰ بهمن سال جاری در تین نیوز منتشر شد، ترانزیت کالا در مرز پل میلک را در ده ماهه سال جاری، ۸۱۳ هزار ۸۳۳ تن اعلام کرد که احتمالا در سال جاری به یک میلیون تن خواهد رسید.
وی افزود: تعداد کامیون ها هم در هر روز به طور متوسط ۱۵۰ دستگاه بوده که تردد ۱۵ دستگاه در هر ساعت با فرض ده ساعت عبور و مرور را نشان می دهد. ( دست بالا هر ۴ دقیقه یک کامیون در هر جهت یکی پر و دیگری خالی)
علیخانی تاکید کرد: در هر کشور دیگر با درآمد ارزی فراوان که منابع روی دست دولت مانده باشد هم، برای یک میلیون تن تقاضا راه آهن احداث نمی کنند.
این کارشناس با بیان این که اگر کمی تامل کنیم، متوجه می شویم منابع مالی کشور واقعا محدود است، خاطرنشان کرد:صف طولانی کامیون ها در گمرک، ناشی از مشکلات دیگری است که باید برطرف و راه منتهی به تقاطع مرزی به علت توقف کامیون ها باید تعریض شود.
خب با این استدلال ، هم اکنون ارتباط عراق با کرمانشاه و ارتباط بصره با شلمچه و خوزستان و ارتباط ترکمنستان و آسیای میانه با سرخس و بندر عباس و ... کاملا برقرار هست و نیازی به ساخت راه آهن نیست.بطور مثال هم اکنون کامیون های ترکمنستانی و ازبکستانی بار هایشان را با کامیون به بندر عباس ترانزیت میکنند و اصولا پس دیگر نیازی به ساخت کریدور شمال به جنوب هم نیست.
ارتباط با عراق هم که این سالها کاملا برقرار بوده ، پس نیاز به ساخت خط آهن کرمانشاه به خسروی یا شلمچه به بصره هم نیست.
در نهایت باید گفت که این استدلال ها کاملا غلط هست.
وقتی از چابهار تا زاهدان با هزینه سنگینی راه آهن ساخته شده ،و وقتی راه آهن قرار هست منطقه فوق محروم زابل و سیستان را به شبکه ریلی وصل کند ، خب برای چه این خط آهن ۴۰ کیلومتر آنطرف تر به منطقه زرنج وصل نشود؟ این بنظرم با عقل ، منطقی بنظر نمیرسد که راه آهن تا زابل برود ولی به زرنج که دقیقا در فاصله اندکی کنار دست زابل هست وصل نشود !!
نکته دیگر اینکه احتمال زیاد دولت حاکم بر افغانستان در آینده تصمیم میگیرد تا خط آهن را از زرنج به مرکز قدرت اش یعنی شهر قندهار ادامه دهد و بسازد ، بنابراین امکان روانه شدن بار ترانزیتی از استان های جنوبی و شرقی افغانستان بسمت چابهار وجود دارد.
بار نواحی شمالی و غربی افغانستان هم بسمت راه آهن خواف_ هرات روانه میشود.
.
راه آهن زاهدان_زابل_بیرجند_مشهد بعنوان کریدور شرقی کشور در دست ساخت قرار دارد.
و اگر راه آهنی هم به سمت شهر زرنج ساخته شود بصورت آنتنی از شهر زابل بسمت زرنج ساخته میشود،
یعنی خط آهن از زابل دوشاخه میشود ، یک شاخه کوتاه تا داخل شهر زرنج و یک شاخه طولانی هم بسمت بیرجند و سرخس میرود.
در نهایت خط آهن زاهدان به چابهار بدون اتصال به افغانستان و البته بدون ساخته شدن راه آهن زاهدان_بیرجند_سرخس احتمالا تبدیل به یک راه آهن خلوت و [ ورشکسته ]بدون بار ترانزیتی خواهد شد.
و کارشناسان در همین تین نیوز در مورد خلوتی و بی کاربرد بودن این خط آهن احتمالا مقاله هایی خواهند نوشت
.
راه آهن چابهار به زاهدان بزودی افتتاح میشود،خب بعد از افتتاح [ دقیقا ] چه اتفاقی رخ خواهد داد.
کارشناسان بیایند و تحلیل کنند که از راه آهن چابهار به زاهدان چه استفاده ای خواهد شد ؟!!
.
آیا قیمت گازوییل در سال های آینده همچنان ارزان و مفت خواهد بود تا ترانزیت زمینی کشور های همسایه با کامیون پر رونق باقی بماند؟
نیازی به ساخت خط آهن زرنج نیست.
لاکن حداقل خط آهن را به منطقه محروم زابل و سیستان وصل کرده و کریدور ریلی زاهدان_زابل_بیرجند_سرخس را زودتر تکمیل کنید.
ایشان از هزار مزیت ریل ، تنها یک آیتم یعنی میزان بار فعلی را متوجه هستند و شدند کارشناس ! حالا اصلا بگذریم از تاثیر توسعه ریلی در حوزه های اجتماعی ، سیاسی امنیتی نظامی و توسعه دهنده سایر بخش ها و سایر زیرساخت ها .