| کد خبر ۳۱۳۴۴۲
کپی شد

◄ پرسش رانندگان کامیون ؛ چرا برای ۴۰ هزار راننده سنگین‌سوار در جاده‌ها خدمات رفاهی اختصاصی وجود ندارد؟!

رانندگان کامیون در تماس‌ های مکرر با خبرنگار تین‌ نیوز این پرسش منطقی را مطرح می‌ کنند که چرا با وجود هزاران سنگین‌سوار فعال در این صنف، در جاده‌های کشور، استراحتگاه موقت، خوابگاه، حمام یا اماکنی با امکان آماده کردن و گرم کردن غذا وجود ندارد؟

پرسش رانندگان کامیون ؛ چرا برای ۴۰ هزار راننده سنگین‌سوار در جاده‌ها خدمات رفاهی اختصاصی وجود ندارد؟!
تین نیوز |

شب، آرام آرام در جاده تهران بندرعباس فرود می آید. کامیون ها یکی یکی در کنار جاده می ایستند؛ چراغ های کم نورشان در شانه خاکی جاده می درخشد. صدای موتور خاموش می شود اما چشم های خسته رانندگان کامیون در کنار جاده همچنان بیدار است. کسی که ساعت ها پشت فرمان نشسته جایی برای استراحت پیدا نمی کند جز همان کابین کوچک و سرد کامیون! تا کیلومترها نه از سرویس بهداشتی خبری هست، نه مکانی امن برای خوابیدن.

خوابیدن در اتاقک سرد کامیون با استرس همیشگی

در مسیر صدها کیلومتری جاده های ایران، هزاران راننده کامیون، که تعداد کل آنها بیش از 40 هزار نفر برآورد می شود؛ شب ها را در همان اتاقک فلزی سپری می کنند. گاهی شامشان کنسرو سردی است که با آب جوش روی پیک نیک کنار تریلی گرم می شود، گاهی نان و پنیری در بیابان های سوزانی که جاده از میان آنها می گذرد. این تصویر تلخ بخشی از واقعیت زندگی انسان های زحمتکشی است که بار اقتصاد کشور را در حوزه حمل و نقل بر دوش خود می کشند، اما ساده ترین امکانات رفاهی نصیبشان نمی شود.

مشکل آنها تنها «نبود استراحتگاه» نیست بلکه نبود احترام و درک جایگاه رانندگان کامیون در نظام حمل ونقل کشور است. بسیاری از آنها می گویند حتی هنگام تخلیه و بارگیری در کارخانه ها یا پایانه ها با رفتار نامناسب و بی مهری روبه رو می شوند. برخی شرکت ها و پایانه های باربری اجازه استفاده از سرویس بهداشتی را به آنها نمی دهند، یا برای هر بار استفاده مبلغی طلب می کنند. در بعضی موارد، راننده مجبور است ساعت ها در صف تخلیه منتظر بماند بدون اینکه حتی بتواند یک فنجان چای گرم بنوشد یا در اتاقی تمیز استراحت کند.

رانندگان کامیون قشر فراموش شده جاده ها

با وجود آنکه بیش از ۴۰ هزار راننده کامیون سنگین سوار در جاده های کشور فعال اند و شبکه حمل ونقل بار را سرپا نگه داشته اند، سهم آنان از امکانات رفاهی تقریباً هیچ است. هیچ نهاد مشخصی مسئول ایجاد امکانات خدماتی ویژه رانندگان کامیون حتی در مسیرهای پرتردد و بین المللی، نیست. این در حالی است که در بسیاری از کشورها، پایانه های بین جاده ای برای رانندگان کامیون با امکاناتی چون خوابگاه ارزان قیمت، حمام، رستوران و خدمات فنی وجود دارد.

کمبود این خدمات، رانندگان را به استراحت در حاشیه جاده ها و توقف های خطرناک وا می دارد؛ وضعیتی که نه تنها به سلامت آنان آسیب می زند، بلکه امنیت ترافیک را نیز تهدید می کند. راننده خسته، آن هم پس از چندین ساعت رانندگی بی وقفه، در معرض حادثه ای بزرگ قرار دارد می دارد؛ وضعیتی که نه تنها به سلامت آنان آسیب می زند، بلکه امنیت ترافیک را نیز تهدید می کند. راننده خسته، آن هم پس از چندین ساعت رانندگی بی وقفه، در معرض حادثه ای بزرگ قرار دارد.

با این حال، هنوز پاسخ روشنی برای پرسش رانندگان کامیون وجود ندارد. چرا با وجود نقش حیاتی آنان در چرخه اقتصادی کشور، هیچ برنامه منسجمی برای رفاه و کرامتشان تدوین نشده است؟ خستگی در جاده را می توان با آسایش و احترام جبران کرد؛ چیزی که این قشر شریف سال هاست از آن بی بهره مانده اند.

امروز، اگر قرار است چرخ اقتصاد همچنان بر محور رانندگان کامیون بچرخد، وقت آن رسیده است که چرخ رفاه و توجه نیز برای آنان به حرکت درآید.

انتهای پیام

 

 

 

آخرین اخبار حمل و نقل را در پربیننده ترین شبکه خبری این حوزه بخوانید
ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.

  • ناشناس پاسخ

    رانندگان چه چیز درستی دارند که حالا امکانات رفاهی باشه

  • محمد پاسخ

    شما بگو در ایران کدام قشر زحمت کش مورد احترام و دارای خدمات مناسب هست هرچه که هست برای ارگان های دولتی هست از اختصاص اراضی شهری تا فروشگاه ها زنجیره ای تا حتی کلاس های آموزشی و مکان های تفریحی مانند استخر و...

  • مجتبی نیکخواه پاسخ

    مگر راننده در این مملکت ارزش داره یکی از اصلی ترین مشکل راننده گان یعنی ( خون بی ارزش)موضوع کرایه توافقی است که بیشتر راننده گان از ناچاری بدهکاری و کامیون قستی وهزاران مشکل دیگر مورد سواستفاده اول باربری ها بعد صاحب کالا قرار گرفتن وهرروز هم بدتر میشود
    این گوشه ای از مشکلات است

  • ناشناس پاسخ

    نمیدانم چرا

  • صابر پاسخ

    راننده ها فداکاروگمنام دوست بی نمکداردروطن

  • راننده سنگین، ،ول پاسخ

    سلام، ،من یک راننده سنگین هستم، ،آقایون مسوول به داد ما رانندگان برسید ،،آقایون مسوول شما خودتان با حقوق ماهیانه ۱۵،الی ۱۶ تومن قادر به تامین نیازهای اولیه ی زندگیتان هستید، ،،در شرایطی که رمق در بدن ندارید، اما زندگی پر از مخارج و نیازهای اساسی و غیر مترقبه، ،
    همه‌ی شما، همه چیز را میدانید، ،
    آقایان، ،مسوولان، ،با این حقوق بازنشستگی، نمی‌شود حتی زنده ماند، ،زندگی در این شرایط بماند، ،

  • گرسنه پاسخ

    اینجا ایران است روضه خوان ها مسولین هستند اصلا شغل نمی دانند چیست از مردم گرفتند خوردند فوتی به چراغ .و تفی به ........‌?بله چه می دانند رانندگان کامیون بیچاره ها بخاطر نبودن توالت و اب سر پایی می شاشند و..

  • اسماعیلی پاسخ

    سلام. چند شب در گمرک سرخس.
    شب اول در منطقه ویژه، نماز صبح در دستشویهایی که بدترین وضع را داشت وضوء گرفتن، نماز را در نمازخانه یک نفری که از سرامیکها و جای شیراش معلوم بود که قبلش حمام یا دستشویی بوده.
    شب دوم را در وسط مسیر منطقه ویژه و گمرک کیوسکی برای به صف نگه داشتن کامیونها بود که نه دستشویی و نه شیر آب و نه هیچ امکاناتی، حتی یک شیر آب هم نداشت، حدود ۱۰۰ کامیون در صف بودن و برف بار و باد شدید بود نماز صبح را با آب آفتابه در بیابان وضو گرفتم و خواندم، در سرمایی که استخوان را میسوزاند.

  • اسماعیلی پاسخ

    ادامه نظر: از مسجد ازش سوال کردن گفت که رئیس تاسیسات گفته درب را بعد نماز قفل کنم، تاسیسات رفتم کسی نبود به ۱۴۱ زنگ زدم گفتن باید شماره سیمرت را بدی سیمر بنده هم دست نماینده بود شماره ماشین و کد ملی خودم را دادم گفتن تا سیمر نباشد ما نمیتونیم کاری بکنیم شب که شد یک موتور به ماشینم مراجعه کرد گفت که درب مسجد را باز کرده.
    برای مشکلات این چنینی به نهاد رئیس جمهوری مراجعه کردم گفتن چشم ولی دوباره بعد سه روز درب مسجد قفل شد، در بیرون مسجد، نماز عصر و مغرب را با جماعت خوندیم دوباره نماز عشاء مسجد باز شد.
    ادامه دارد...

  • اسماعیلی پاسخ

    اداما نظر: میخوام بگویم که قشری که برای دولت هیج جایگاهی نداره راننده هست. در صورتی که تمام بار مملکت روی دوش این قشر زحمتکش هست.
    این قشر نیاز به چند تا وکیل دارد تا حق و حقشون ضایع نشود، و این شدنی هست اگر رانندگان همت کنند.
    هر راننده اگر ماهی ده هزار تومان بده میشه ۴۰۰ ملیون تومان، چهار وکیل خوب بگیرند تا از حقشون دفاع کنند، این شدنی هست اگر میخوایید سر و سامان بگیرید و حق و حقتون ضایع نشود.