|
کد خبر
۱۱۸۶۴۶
کپی شد
ضرورت زبان مشترک در تجارت دریایی
تیننیوز| در یادداشتی از بهروز فتحی در روزنامه گسترش تجارت میخوانیم: کمیتهای قابلتوجه در سیستمهای فراگیر لجستیکی، گاهی بیننده -حتی بیننده آگاه- را به اشتباه میاندازد. مدیران و کارشناسان در بازدید از بنادر بزرگ و موفق جهان، میزان امکانات بندری ـ دریایی، زیرساختهای لجستیکی، تعداد وسایل تخلیه و بارگیری، وسعت و امکانات محوطههای نگهداری، پایانههای حملونقل کامیون و ریل و بسیاری کمیتهای بزرگ را مدنظر قرار میدهند،
یعنی چیزی که با چشم یا سایر حواس قابل درک است اما مشاهده و درک الگوی کیفی که در این فضاها وجود دارد به سادگی مشاهده این امکانات و تجهیزات نیست.
درک و شناخت کیفی پدیدهها نیازمند نگاه، حس، درک و تفکری ویژه است که متاثر از نظریههای فیزیک کوانتومی، در یک قرن اخیر منجر به طرح ویژگیهایی منحصر بهفرد برای سازمانها و سیستمهای سازمانی شده است. براساس نظر «شلتون» و «دارلینگ» فیزیک کوانتوم به یک میدان دانش و اندیشه بزرگ در زمینه همه پدیدهها اشاره دارد. در تفکر کوانتوم، جهان از اساس مجموعهای از علایم یا «میدان اطلاعات» است. جهان بیشتر شبیه اندیشهای بزرگ است تا شبیه ماشین و کمیت بزرگی منطبق با تئوریهای نیوتنی.
در چشمانداز کوانتومی، جهان به عنوان یک سیستم «خود سازماندهنده» در جهت دستیابی به سطوح بالاتر پیچیدگی و انسجام (نظم)، تکامل و تحول مییابد. تفکر کوانتومی دارای دیدگاه منحصر بهفردی است.
در این تفکر هیچ چیز ایستا نیست و ماهیتی کیفی و مفهومی برای پدیدهها مفروض است، بنابراین برای شناخت، اندازهگیری و استفاده از پدیدههای کوانتومی باید همیشه آنها را در یک زمینه بزرگتر که کیفیت روابط آن پدیده تعریف میکند، بررسی کرد. پس ارتباط هر پدیده با سایر پدیدهها از جمله ویژگیهای بسیار بارز سیستمهای کوانتومی است و آشکار است که ابزار برقراری ارتباط نیز زبان و درک مشترک میان پدیدههاست.
اکوسیستم تجارت دریایی و بندری نیز از این قانون و نگاه جدا نیست و برای ایجاد بستری متکی بر درک روابط و کیفیت اجزا و موجودیتهای آن و نیز ارتباط اکوسیستم با محیط خارج، به زبان مشترک نیاز است. همچنین این زبان مشترک ابزار شناخت جوهره کوانتومی اکوسیستم مورد نظر است؛ جوهرهای که آگاهی و درک متقابل اکوسیستم در محیط درون و بین اجزا و همچنین برقراری ارتباط و تعادل آن با محیط بیرون را برعهده دارد.
براساس این دیدگاه، این فقط کمیتهای مربوط به تجهیزات، امکانات و نیروهای انسانی مشغول در اکو سیستم بندر نیست که اهمیت دارد و باید مورد توجه قرار گیرد. در دنیای امروز از طریق فناوریهای پیشرفتهای همچون همجوشی هستهای، از یک نصف لیوان آب میتوان به نیرویی همسنگ نیروی خورشید دست یافت و این نشان میدهد دنیای آینده دیگر محدودیتهای کمّی ندارد و بشر اسیر کمیتها نخواهد بود.
برای اجرا و پیادهسازی چنین دیدگاه و قابلیتی در سطح بندرها و تجارت دریاها، مهمترین موضوع، ایجاد و ارتقای توانمندیهایی همچون دیدن، درک، حس، تفکر و شناخت و عمل کوانتومی است، بنابراین فقط توان تخلیه و بارگیری بنادر در زمینه تعداد کانتینرها و تناژ بارها نیست که اهمیت دارد و فقط تعداد کشتیهای پهلوگرفته و مواردی از این دست نباید توجه ما را جلب کند، بلکه اهمیت شرایط، پایش و توجه به زایش دادههای حاصل از این عملیات و چرخه حیات و رویش آنها کمتر از کمیتهای یاد شده نیست. طرح و الگوی کیفی که میتواند اکوسیستم بنادر را متحول کرده و شاخصهای آنها را به نحو چشمگیری بهبود دهد، ایجاد و پایش چنین الگویی است.
بهروز فتحی - کارشناس لجستیک بندری
درک و شناخت کیفی پدیدهها نیازمند نگاه، حس، درک و تفکری ویژه است که متاثر از نظریههای فیزیک کوانتومی، در یک قرن اخیر منجر به طرح ویژگیهایی منحصر بهفرد برای سازمانها و سیستمهای سازمانی شده است. براساس نظر «شلتون» و «دارلینگ» فیزیک کوانتوم به یک میدان دانش و اندیشه بزرگ در زمینه همه پدیدهها اشاره دارد. در تفکر کوانتوم، جهان از اساس مجموعهای از علایم یا «میدان اطلاعات» است. جهان بیشتر شبیه اندیشهای بزرگ است تا شبیه ماشین و کمیت بزرگی منطبق با تئوریهای نیوتنی.
در چشمانداز کوانتومی، جهان به عنوان یک سیستم «خود سازماندهنده» در جهت دستیابی به سطوح بالاتر پیچیدگی و انسجام (نظم)، تکامل و تحول مییابد. تفکر کوانتومی دارای دیدگاه منحصر بهفردی است.
در این تفکر هیچ چیز ایستا نیست و ماهیتی کیفی و مفهومی برای پدیدهها مفروض است، بنابراین برای شناخت، اندازهگیری و استفاده از پدیدههای کوانتومی باید همیشه آنها را در یک زمینه بزرگتر که کیفیت روابط آن پدیده تعریف میکند، بررسی کرد. پس ارتباط هر پدیده با سایر پدیدهها از جمله ویژگیهای بسیار بارز سیستمهای کوانتومی است و آشکار است که ابزار برقراری ارتباط نیز زبان و درک مشترک میان پدیدههاست.
اکوسیستم تجارت دریایی و بندری نیز از این قانون و نگاه جدا نیست و برای ایجاد بستری متکی بر درک روابط و کیفیت اجزا و موجودیتهای آن و نیز ارتباط اکوسیستم با محیط خارج، به زبان مشترک نیاز است. همچنین این زبان مشترک ابزار شناخت جوهره کوانتومی اکوسیستم مورد نظر است؛ جوهرهای که آگاهی و درک متقابل اکوسیستم در محیط درون و بین اجزا و همچنین برقراری ارتباط و تعادل آن با محیط بیرون را برعهده دارد.
براساس این دیدگاه، این فقط کمیتهای مربوط به تجهیزات، امکانات و نیروهای انسانی مشغول در اکو سیستم بندر نیست که اهمیت دارد و باید مورد توجه قرار گیرد. در دنیای امروز از طریق فناوریهای پیشرفتهای همچون همجوشی هستهای، از یک نصف لیوان آب میتوان به نیرویی همسنگ نیروی خورشید دست یافت و این نشان میدهد دنیای آینده دیگر محدودیتهای کمّی ندارد و بشر اسیر کمیتها نخواهد بود.
برای اجرا و پیادهسازی چنین دیدگاه و قابلیتی در سطح بندرها و تجارت دریاها، مهمترین موضوع، ایجاد و ارتقای توانمندیهایی همچون دیدن، درک، حس، تفکر و شناخت و عمل کوانتومی است، بنابراین فقط توان تخلیه و بارگیری بنادر در زمینه تعداد کانتینرها و تناژ بارها نیست که اهمیت دارد و فقط تعداد کشتیهای پهلوگرفته و مواردی از این دست نباید توجه ما را جلب کند، بلکه اهمیت شرایط، پایش و توجه به زایش دادههای حاصل از این عملیات و چرخه حیات و رویش آنها کمتر از کمیتهای یاد شده نیست. طرح و الگوی کیفی که میتواند اکوسیستم بنادر را متحول کرده و شاخصهای آنها را به نحو چشمگیری بهبود دهد، ایجاد و پایش چنین الگویی است.
بهروز فتحی - کارشناس لجستیک بندری