تبدیل زباله های پلاستیکی اقیانوس به آسفالت جاده

پژوهشگران با استفاده از تورهای ماهیگیری دورریخته شده و پلاستیک های خانگی، نوعی آسفالت ساخته اند که آلودگی پلاستیکی جدیدی ایجاد نمی کند.
به گزارش تین نیوز ، وبگاه سای تِک دِیلی در گزارشی آورده است:هاوایی با انبوه زباله های پلاستیکی دست به گریبان است. بازیافت در این ایالت جزیره ای هم دشوار است و هم هزینه زیادی دارد، به ویژه وقتی زباله از دل دریا بیرون کشیده می شود.

پژوهشگران هاوایی در حال آزمایش روشی تازه هستند: تبدیل زباله های پلاستیکی و تورهای ماهیگیری دورریخته شده به آسفالت جاده. نتایج اولیه این آزمایش امیدوارکننده است.از سال ۲۰۲۰ میلادی، بیشتر جاده های هاوایی با آسفالت پلاستیکی ویژه ساخته می شود. این آسفالت انعطاف پذیرتر از نوع معمولی است و در برابر تَرَک، فرورفتگی و آب، مقاوم تر عمل می کند. در آب و هوای گرم و مرطوب هاوایی، این ویژگی ها حکم طلا را دارد.سازمان حمل و نقل هاوایی (HDOT) از پژوهشگران خواست:

۱. تورهای ماهیگیری سرگردان در اقیانوس را برای استفاده در آسفالت تأمین کنند؛

۲. بررسی کنند آیا آسفالت بازیافتی، در مقایسه با آسفالت معمولی میکروپلاستیک بیشتری منتشر می کند یا خیر.

دکتر جنیفر لینچ می گوید: تورهای ماهیگیری خارجی، بزرگ ترین معضل زباله های دریایی هاوایی هستند. طرح بانتی (برنامه تشویقی برای جمع آوری زباله های دریایی) ما تاکنون بیش از ۸۴ تُن از این تورهای سرگردان را از اقیانوس آرام بیرون کشیده است.

پس از تبدیل زباله ها به مواد مناسب برای آسفالت، بخشی از یک جاده مسکونی در اوآهو (جزیره ای از مجموعه جزایر هاوایی) با استفاده از سه نوع آسفالت ساخته شد:
گروه پژوهشی پس از حدود ۱۱ ماه تردد عادی خودروها، گردوغبار جاده را از هر بخش جمع آوری کرد تا میزان رهاسازی میکروپلاستیک را بررسی کند.

نتایج اولیه روشن کرد که جاده های بازیافتی آلودگی پلاستیکی بیشتری نسبت به جاده های معمولی ندارند. میکروپلاستیک پیدا شد، اما سهم پلاستیک های بازیافتی در آن بسیار ناچیز بود.

دلیلش ساده است: پلاستیک ها در آسفالت ذوب می شوند. ذراتی که بعداً جدا می شوند، پلاستیک خالص نیستند؛ بلکه آمیزه ای از سنگ، آسفالت و پلاستیک ذوب شده هستند.

نکته جالب این است که ساییده شدن لاستیک خودروها، میکروپلاستیک بسیار بیشتری نسبت به آسفالت بازیافتی آزاد می کند. دکتر لینچ می گوید: در داده های اولیه، دیدیم سایش لاستیک آن قدر زیاد است که اثر پلاستیک های بازیافتی در آن آمیخته است و به سختی تشخیص پذیر است.

هنوز مشخص نیست این جاده ها تا چند سال دوام می آورند؛ پژوهشگران امیدوارند این روش بتواند حجم زباله هایی که به محل های دفن می روند و همچنین زباله های شناور در اقیانوس را کاهش دهد.
دکتر لینچ در پایان می گوید: برخی فکر می کنند بازیافت پلاستیک بی فایده و بسیار دشوار است؛ اما این کار ثابت می کند که وقتی جامعه حفاظت از محیط زیست را جدی بگیرد، بازیافت امکان پذیر است.