لزوم باز طراحی ساختار اقتصادی کشورهای حاشیه خزر بر مبنای ایجاد منافع مشترک
وبلاگ تین نیوز، محمد سعیدنژاد | براساس آمار بانک تجارت جهانی میزان کل تجارت کشورهای منطقه خزر حدود 600 میلیون دلار است که در مقایسه با حجم کلی تجارت جهانی چندان رضایت بخش نیست لذا با توجه به وجود پتانسیل های اقتصادی در این حوزه توسعه روابط اقتصادی و اجتماعی کشورهای منطقه دریای خزر ضروری است.
توسعه حمل و نقل دریایی در دریای خزر مستلزم این است که زیرساخت های بندری و ناوگان دریایی بنادر این حوزه توسعه یابد. با توجه به اینکه ایران همواره بر توسعه زیرساختهای حمل و نقلی توجه داشته است می توان به اهمیت حضور ایران در کشورهای منطقه پی برد.
با توجه به اهمیت حوزه دریای خزر و اقتصاد شرق آسیا تا اروپا ایران نیز به توسعه و تجهیز بنادر انزلی، نوشهر، فریدون کنار، نکا و آستارا پرداخته است که با توجه به اتصال ریلی و جادهای و اتصال به خلیج فارس می توان به نقش محوری ایران به منظور اتصال کشورهای دریای خزر به خلیج فارس را پی برد.
توسعه اقتصادی دریانوردی در دریای خزر از طریق همکاری منطقهای کشورهای پیرامون این دریا امکان پذیر است هرچند توسعه تجارت از اهمیت بالایی برخوردار است لیکن صیانت و نگهداری از محیط زیست این دریای بسته از اهمیت دو چندان برخوردار است. در واقع به منظور افزایش ایمنی دریانوردی در دیای خزر و برای نیل به اهداف توسعه پایدار رعایت شرایط زیست محیطی اجتناب ناپذیر است.
همچنین از آنجا که سرنوشت تجاری بنادر دریای خزر همبستگی کاملی با وضعیت بنادر دیگر کشورهای منطقه دارد بنابراین اجرای طرح های توسعه بندری و توسعه ناوگان دریایی کشورهای این حوزه مستلزم توسعه کشورهای منطقه است لذا ضروری است برای ایجاد مرکز منطقهای برای سرمایه گذاری و مطالعات و تدوین برنامه های مشترک به منظور اجرای هماهنگ طرح های توسعه بندری و دریایی این حوزه اقدامات لازم صورت گیرد.
پایین آمدن آب دریای خزر و تاثیرات آن در بنادر در آینده می تواند به عنوان تهدید برای بنادر کشورهای ساحلی مطرح شود، باور داریم توسعه پایدار منطقه ای در گرو مناطق مشترک استقرار می یابد لذا باید مکانیزم حقوقی و اقتصادی محمکمی برای ایجاد منافع مشترک در حوزه دریای خزر ایجاد نماییم. یعنی ساختار اقتصادی باید بر مبنای ایجاد منافع مشترک و روابط چند جانبه کشورهای دریای خزر باز طراحی شود، طراحی و اجرای این ساختار می تواند توسعه اقتصادی و رفاه جمعیتی کشورهای منطقه را به ارمغان آورد.