فرصت بی نظیر سیستان و بلوچستان برای توسعه صنایع دریایی و ساحلی
تین نیوز | دستیار ویژه رییس جمهور در امور اقوام و اقلیت های دینی و مذهبی گفت: سواحل دریای عمان فرصت بینظیری برای توسعه سیستان و بلوچستان است که هیچ استان دیگری در کشور آن را در اختیار ندارد.
علی یونسی افزود: سیستان و بلوچستان پتانسیل بسیار بزرگی برای تجارت و کشاورزی دارد. از بعد صنعتی هم، صنایع در ساحل زمینه رشد زیادی دارند.
وی توضیح داد: سواحل دریای عمان فرصت بینظیری است که در هیچ استان دیگری نداریم. چرا که سیستان و بلوچستان در ساحل دریای آزاد و مجاورت اقیانوس هند قرار دارد. در آنجا انواع صنایع تولید انرژی، فولاد، کشتیسازی و... را میتوانیم توسعه دهیم و از دریا و منافع تجارت آزاد بهره ببریم.
وزیر اسبق اطلاعات تأکید کرد: سواحل جنوبی کشور از چابهار تا بندرعباس فرصت فوقالعادهای است که میتواند نه تنها میتواند مشکلات اقتصادی و بیکاری استانهای مرزی، بلکه میتواند بخش مهمی از مشکلات اقتصادی کشور را حل کند.
به گفته دستیار ویژه رییسجمهور، دولت در حال ایجاد جاده ساحلی در این منطقه و فراهمسازی بستر توسعه صنعتی است و این امر در اولویت کاری دولت یازدهم نیز قرار دارد.
وی مشکل اصلی در برابر توسعه استان سیستان و بلوچستان را «احساس ناامنی سرمایهگذاران» دانست و افزود: ما بعنوان دولت نمیتوانیم سرمایهگذار غیردولتی را وادار کنیم در چابهار، سراوان، زابل و مناطق دوردست و مرزی سرمایهگذاری کند. سرمایهگذار وقتی امکان فعالیت در مناطق مرکزی که امن و نزدیک بوده تسهیلات حملونقل و شرایط اقلیمی مناسب را دارد؛ به مناطق مرزی با شرایط نامناسب نمیآید. اصولا سرمایهگذار همواره به جایی میرود که دو مسأله سود و امنیت در آن تأمین و تضمین شده باشد. البته، دولت با اقدامات تشویقی میتواند سود بیشتر در مناطق مرزی را تضمین کند؛ اما
تأمین امنیت و از آن مهمتر، از بین بردن «احساس ناامنی» زمانبر است.
یونسی ادامه داد: من معتقدم مناطقی مانند سیستان و بلوچستان از احساس ناامنی رنج میبرند. امنیت در آنجا برقرار است و فرق چندانی با تهران و کرج ندارد؛ اما احساس ناامنی همچنان هست که این احساس ناامنی را باید از بین برد.
وی افزود: دولت برای سرمایهگذاری در این مناطق باید اولویت قائل شود و تسهیلات و ترجیحات دهد. خود دولت، ارگانها و شرکتهای دولتی باید در مناطق مرزی سرمایهگذاری کنند. راهکار اینکه این اقدامات سریعتر به نتیجه برسد، بهکارگیری مردم آن مناطق است. باید کارگران بومی به کار گرفته شوند؛ نه اینکه یک مجتمع بزرگ کشاورزی یا صنعتی در سیستان و بلوچستان احداث شود، ولی کارگران آن را از نقاط دیگر بیاورند. در این صورت، هم بیکاری در این مناطق کاهش مییابد و هم خود کارگران و مردم منطقه امنیت فعالیت اقتصادی را تأمین میکنند.