راه درازی پیش روی «هتل شناور» های ایران است
تین نیوز | تنها هتل شناوری که قرار بود چند سال پیش در آبهای کیش پهلو بگیرد تا نخستین هتل دریایی ایران باشد، هرگز وارد کشور نشد. فارغ از علت این ماجرا باید گفت در ایران هنوز سرمایهگذاران در ورود به این حوزه تردید دارند.
به گفته یک فعال گردشگری دریایی، مشکلاتی که در این حوزه وجود دارد، سرمایهگذاران را وا میدارد، ورود به حوزه کشتیرانی تجاری را به حوزه مسافری ترجیح دهند که هم خطر کمتری دارد و هم بخش پرسودتری است.
ساخت و استفاده از هتل شناورها سالهاست در سراسر جهان به منبعی برای جذب گردشگر دریایی تبدیل شده است. همین سال گذشته بود که یکی از شرکتهای ساخت و ساز لبنانی اعلام کرد، قصد دارد هتلی ۱۰ ستاره در جزیرهای شناور در برابر ساحل بیروت بسازد که تنها با قایق و هلیکوپتر میتوان به آن هتل رفت و آمد کرد. قرار است از ۲۳ طبقه این هتل، ۳طبقه زیر آب باشد. این نخستینبار نیست که چنین هتلی در جهان ساخته میشود.
همین حالا در نروژ، پاناما و حتی ترکیه و هند، هتلهایی وجود دارند که ساختمان آنها روی آب دریا یا دریاچه ساخته شده است. نوع دیگری از هتل شناورها نیز هتلهایی هستند که روی شناورها یا کشتیهای بزرگ احداث میشوند. کانادا، نروژ، انگلستان و روسیه، از سالهای پیش در مسیر استفاده از شناور و کشتی به عنوان هتل گام برداشتهاند تا گردشگری دریایی جهان در مسیر تحول گام بردارد.
ناکامی تنها هتل شناور ایران
ایران اگرچه به عنوان یک کشور دریایی محسوب میشود اما در استفاده از طرحهایی همچون احداث هتل شناورها، چه در ساحل و چه در کشتی، هنوز به موفقیتی دست نیافته است. اگرچه گامهای اولیه برای راهاندازی هتل شناور در ایران در یک دهه گذشته برداشته شد اما این حرکت به خاطر برخی مشکلات، ناکام ماند. مروری بر اخبار نشان میدهد، شرکت «غواصی و تفریحات دریایی ساحل شایان کیش» در سال ۱۳۸۹ با همکاری یک شرکت خارجی، قصد داشت با سرمایهگذاری ۱۸ میلیارد تومانی، هتل شناوری را که با همکاری اتریش و یونان ساخته شده بود و ظرفیت حمل ۴۰۰ نفر را داشت، به عنوان نخستین و
بزرگترین هتل شناور ایران وارد آبهای کیش کند.
آنطور که مصطفی وحدتی، یکی از مسئولان این شرکت به صمت میگوید، اقدامات و مذاکرات اولیه در راستای ورود این شناور به ایران، از حدود ۷ سال پیش آغاز شد و در سال ۸۹ قرار بود این ایده عملیاتی شود اما به دلیل نبود حمایت لازم از سوی دولت، این شناور هیچگاه وارد کشور نشد. او با بیان اینکه وارد کردن شناور به منطقه آزاد مشکلات خاص خود را دارد، میافزاید: تحریم نیز در این میان موثر بود و کشور فروشنده حاضر نشد شناور را به ما بفروشد. به همین دلیل با وجود برنامهریزی انجام شده، موفق به اجرای ایده خود نشدیم.
او با یادآوری تاثیری که هتل شناور میتوانست بر رونق گردشگری دریایی ایران داشته باشد، اظهار میکند: برخی برنامههایی که برای اجرا در این هتل شناور پیشبینی شده بود، به تازگی در کشورهایی مانند ترکیه آغاز شده و در حال توسعه است.
شناورهای فرسوده؛ گزینه مناسب برای هتل شناور
ایده هتل شناور را میتوان در شناورهای مغروق و فرسوده نیز اجرا کرد و به گفته یک فعال گردشگری دریایی، این شناورها بهترین گزینه برای راهاندازی هتل شناور هستند. حمید سلیمانی مقامی میگوید: اگر سازمان بنادر و دریانوردی قصد دارد شناورهای فرسوده را نوسازی کند، میتواند همین مسئله را تبدیل به یک قانون کند، یعنی اعلام کند شناورهای فرسودهای که دیگر قابلیت دریانوردی یا اقیانوسپیمایی ندارند، به شناورهای گردشگری و شناورهایی که امکان اقامت در دریا را فراهم میکنند، تغییر کاربری دهند.
به گفته او، از آنجا که این شناورها بیشتر در آبهای حفاظت شده مورد استفاده قرار میگیرند و فعالیت دریانوردی ندارند، فشارهای دریانوردی را تحمل نمیکنند و میتوانند در حوزه گردشگری استفاده شوند.
این فعال گردشگری دریایی ایده هتل شناور با شناورهای مغروق و فرسوده را شدنی و در دنیا متداول میداند و میافزاید: این تجربهای است که در همه دنیا به ویژه در رودخانهها موفق بوده است. در کشورهایی همچون امریکا، هلند و انگلیس، شناورهای بسیار قدیمی، تبدیل به شناورهای تفریحی و اقامتی شدهاند و این نشاندهنده متداول بودن این موضوع در جهان است، هرچند این موضوع در ایران تازگی دارد.
به گفته سلیمانی مقام در مسیر بکارگیری شناور به عنوان هتل دریایی، بحث تناژ مطرح نیست بلکه مهم توجه به سطح شناور است. او میگوید: از سوی دیگر باید به نکات ایمنی و مهندسی و ظرفیت مسافری شناور توجه شود. همچنین باید توجه کرد چه طراحی میتواند ایمنی این هتل را حفظ کند.
ایمنی؛ پاشنه آشیل هتل شناور در ایران
آنطور که این فعال گردشگری دریایی توضیح میدهد، نبود فرهنگ سفرهای دریایی و گردشگری دریایی نزد مدیران و مردم، از عوامل شکل نگرفتن ایده هتل شناور در ایران است. او ادامه میدهد: نگرانی از نبود ایمنی کافی، یکی از عوامل بازدارنده مدیران از ورود به بحث هتل شناورها بوده است اما مهمتر از آن، این است که مدیران و مسئولان دریایی ما راه استفاده و درآمدزایی از دریا را نمیدانند.
به گفته سلیمانی مقام، ایمنی یکی از مهمترین دغدغههایی است که سرمایهگذاران بخش خصوصی در حوزه گردشگری دریایی و راهاندازی هتل شناور دارند. وی میافزاید: در این کار هرچقدر هم ایمنی را پیشبینی کنید، باز هم ممکن است شرایط جوی به سمتی برود که خطراتی ایجاد شود.
در کشتی باری و تجاری، کارکنان آموزشهای لازم را برای مواجهه با چنین شرایطی دیدهاند اما در حوزه مسافری، جان تعداد زیادی انسان به خطر میافتد. به همین دلیل سرمایهگذاران ترجیح میدهند، در حوزه تجاری فعالیت کنند. از سوی دیگر در کنار مخاطراتی که کار مسافری دارد، هیچ مشوقی نیز برای سرمایهگذار درنظر گرفته نشده است.
به گفته این فعال گردشگری دریایی، هتل شناورها حتی میتوانند کشتیهای فرسودهای باشند که در ساحل لنگر انداختهاند و حرکت نمیکنند. وی میافزاید: در ایران هتلهای شناور بهتر است شناورهایی باشند که در حاشیه ساحل لنگر انداختهاند و فقط باید آنها را در شرایط بد جوی جابهجا کرد.
او با بیان اینکه نباید به دنبال دریانوردی در آبها برای گردشگران دریایی باشیم، میافزاید: مردم ما شجاعت رفتن به دریا را ندارند. بیشتر آنها در کشتی، دریازده میشوند و فرصت لذت بردن از جاذبههای طبیعی را از دست میدهند. وی معتقد است هنوز حتی زیرساختهای فرهنگی برای گردشگری ساحلی در ایران فراهم نیست، بنابراین تا اجرایی شدن ایده هتل شناور، راه درازی در پیش است.