در روزگار سخت همدیگر را نشانه نرویم!
تین نیوز | چرا بخش حمل و نقل دریایی ما هیچ وقت خبرساز نمی شود؟ چرا در طول سال حتی یک مورد هم اتفاق نمی افتد که خبرهای دریایی راه به نیمه بالای روزنامه ها ببرد ؟ چرا مقام های سازمان بنادر و دریانوردی مانند صدها کشتی بزرگ و کوچک می آیند و می روند . بدون آنکه توجه کسی را جلب کنند ؟ چرا هیچ کس از بابت خدمات این بخش اعلام رنجوری نمی کند ؟ چرا مسایل و مشکلات این حوزه اگر از اتاق های دستگاه حاکمیتی هم بیرون رفت در نهادهای مدتی بخش به حکمیت گذاشته می شود و هر دو شاکی و مدعی به رضایت پی کار خود می روند ؟ چرا از آن همه مشکل و معضل که در حمل و نقل جاده ای و ریلی و هوایی هست . در عرصه
دریا وجود ندارد یا به بحث های رسانه ای منتهی نمی شود؟
سه بخش دیگر اما بسیار پر سر و صدا هستند و مرتبا بحث هایشان رسانه ای می شود و به تیترهای اصلی روزنامه ها می رسد . رادیو تلویزیون ها به تکاپو می افتند تا بزرگی خبرها را به اطلاع مردم برسانند . زاویه های بسیار برای بحث ها می گشایند که اصلی ترین آن ها بی صلاحیت دانستن هر مقامی است که به یکی از این بخش ها حکم می راند. نامش هم فرقی نمی کند . می خواهند که آن مقام عذرخواهی کند و از پست خودش کنار برود . محبت می کنند و نمی خواهند که ماننده کره جنوبی یا ژاپن خودشان را بکشند !
هواپیمایی سقوط می کند و سی چهل مسافر کشته می شوند . خیلی بزرگتر از تصادف دو اتوبوس در بزرگراه تهران ، قم هم نیست . در تصادفات جاده ای کشورمان هر روز بیش از این انسان های بی گناه پرپر می شوند و کسی آخ نمی گوید ؛ نه از وزیر راه و شهرسازی می خواهند که پست اش را ترک بگوید و نه تقاضای عزل مسئولان پلیس راه یا راهنمایی و رانندگی را مطرح می کنند . ما را چه می شود ؟ چرا در این سه بخش این همه ناملایمات رخ کرده است ؟ چرا به این باور نمی رسیم که دور هم بنشینیم و برای رفع معضلات هر سه بخش چاره ای بیندیشیم ؟
ظاهرا می خواهیم هم اوقاتمان را به گرفتن یقه این و آن بگذرانیم و برای یافتن راهکار رفع مشکلات فرصتی باقی نگذاریم همه می دانیم و واقعیتی پوشاندنی نیست که در تامین امکانات هر سه بخش زمینی و هوایی و ریلی وامانده ایم هواپیماهای جدید را نمی توانیم بخریم به ما نمی دهند و اگر هم می دادند پول کافی نداشتیم که بخریم . امکانات حمل و نقل جاده ای ما فرسوده و از کار افتاده اند . نه دولت پولی در بساط دارد که ناوگان ها را نو نوار کند و نه بخش خصوصی جسارت آن را دارد که سرمایه هایش را به این بخش بیارود که بازتاب اش به اندازه بخش مسکن و سوداگری پول و بده و بستان ارز و طلا مطمئن نیست .
به همان سوال اول برگردیم ؟ چرا بخش حمل و نقل دریایی ما این همه جار و جنجال ندارد ؟ چون هیچ مسیر دریایی از داخل کشور ما عبور نمیکند ؛ چون غالب شرکت های کشتیرانی و خدمات بندری ما تحت مدیریت نهادهای دولتی نیستند ، چون بخش بزرگی از بازارهایشان رقابتی است و قبول کرده اند که با مشتریانشان به زبان رایج در تجارت بین المللی صحبت کنند ؛ چون محاسبات هزینه و درآمدشان علمی و منطقی است ؛ ما در هر سه بخش دیگر با الگوهای خودمان به میدان آمده ایم و تجارب دیگران را به هیچ گرفته ایم فقط همین !