◄شخصیت دو گانه ما در رانندگی
وبلاگ تیننیوز، حمید نجف | روانشناسان شخصیت را مجموعهای از رفتار و شیوههای تفکر فرد در زندگی روزمره؛ با ویژگیهای بی همتا بودن، ثبات (پایداری) و قابل پیش بینی بودن تعریف كرده اند.
شاید بتوان نظر گوردن آلپورت را بعنوان بهترین تعریف در مورد شخصیت ارائه داد؛ او شخصیت را سازمان بندی پویای درون فرد توصیف می كند و آن را شامل نظام های روانی – فیزیکی می داند که رفتار و تفکر او را تعیین میکنند.
دسته ای از كارشناسان اعتقاد دارند كه شخصیت افراد در حین رانندگی تاثیر زیادی دارد ؛ اما همین شخصیت هم گاهی در هنگام راندن اتومبیل دچار اخلال میگردد؛ چرا ؟
پژوهشگران این حوزه بر این باورند كه شخصیت میتواند سازگارانه و یا ناسازگارانه باشد. «ناسازگاری» زمانی مطرح میشود که افراد قادر نباشند تفکر و رفتار خود را با محیط و تغییرات آن تطبیق دهند.
سازگاری یا عدم سازگاری ارتباط نزدیکی با «انعطاف پذیری» دارد. یک شخصیت سالم با وجود ثبات و پایداری به میزانی از انعطافپذیری بهره میبرد ؛ اما افراد ناسازگار در برخورد با موقعیتهایی که واکنش به آنها مستلزم تغییرات و تصمیمات جدید است، تفکر و رفتار انعطاف ناپذیری از خود بروز میدهند. بنابراین، اختلال شخصیت یعنی رفتارهای ناسازگار و انعطاف ناپذیر در برخورد با محیط و موقعیتها.
البته گاهی همین شخصیت سازگار هم به میزان زیادی در حین رانندگی تغییر می كند؛ نقطه جوش و عصبانیت افراد سریعتر حادث می شود؛ ضریب بخشش و رفعت آنان كاهش می یابد و حتی شاخصهایی نظیر مروت و مردانگی دستخوش تغییرات اساسی می شود.
صفاتی نظیر لجبازی، انتقام گیری، پرخاشگری، بدبینی، حسادت، تكبر و غرور ما معمولا پشت فرمان به شدت تحریك می شود برای ناسازگارها بیشتر و برای سازگارها كمتر اما مسئله این است كه؛ چرا ؟
چرا این ویژگی در بین ما ایرانی ها نسبت به سایر ملل پیشرفته؛ نمود بیشتری دارد؟
چرا در پشت رول تصور ما نسبت به دیگران تا این اندازه تغییر میكند؟
گاهی جاده در نظربعضی از ما چون میدان جنگی می ماند كه اگر نكشیم؛ قطعا كشته خواهیم شد؛ چرا باید حتی شاسی و نوع اتومبیل؛ بر روی چگونگی برخورد؛ رفتار و شخصیت ما تاثیر گذار باشد؟
ماشینهای شاسی بلند همچنان كه ضریب دید ما را افزایش می دهند؛ متاسفانه به شكلی نا خودآگاه صفات ناپسند برخی از ما را نیز تحریك می كنند.
آیا سرعت و حركت ناشی از رانندگی موجب پیدایش این صفات در ما می شود و یا سرمستی ناشی از سواره بودن این حس را به ما منتقل می كند ؛ كه گاهی حتی متضاد با شخصیت اصلی خود ظاهر شویم.
آنچه مسلم است در این بین چالشی وجود دارد؛ مشكلی كه برای برون رفت از آن نیاز به یك خود سازی درونی داریم؛ واضح است كه شخصیت عنصر ثابتی نیست و روز به روز بر اثر فاكتورهای محیطی و آموزشی قابلیت تغییر و رشد دارد؛ شكلی از رفتار است كه به تدریج می توان آن را به هر سمتی هدایت كرد؛ حتی در هنگام رانندگی می توان با كمی ممارست این اسب سركش را تا حدودی مهار و كنترل كرد.
آقا چرا خودت راگول میزنی، این حرفای(…) اسمش راگذاشتی تخصص؟ رافت و گذشت و صبوری و…چیه؟ این چراغ سبز به بینظمی و تجاوز گسترده فرهنگ رانندگی در ایرانه که مسبب تمام ناراحتیهای ماست. این معضل باید با رفتار شدید سرکوب پلیسی جا بیفته بعد شما انگار داری از اخلال عده ای نوزاد در یک تفرجگاه شیک حرف میزنی؟
دوست عزیز این روزها چوب و سرکوب حتی مختص حیوان هم نیست چه رسد به انسان که شما توصیه می فرمائید
دوست عزیز تجربه نشان داده که اعمال قانون از طریق زور و فشار برای کوتاه مدت جوابگو است و اگر فکر و تدبیر در کار باشد دوام یک کار بیشتر خواهد بود و پذیرش از جانب مردم بهتر ظاهرا شما یا نظامی هستی و یا زیاد حرف زور شنیدی و فکر می کنی با زور همه چیز درست می شود. با کمی تعقل می تواند راهکارهای بهتری به دست آورد. نا امید نباش!