◄ هوشمندسازی فرودگاه ها، ارتقای ظرفیت و کیفیت خدمات
به باور محمدرضا عبدالرحیمی پیاده سازی فناوری های انقلاب صنعتی چهارم، سودآوری فرودگاه ها را تا ۸ درصد افزایش می دهد. بهره گیری از هوش مصنوعی، نگهداری پیش بینانه و دوقلوهای دیجیتال، با حذف سیستم های قدیمی و مدیریت هوشمند جریان مسافران، علاوه بر کاهش هزینه های عملیاتی، دقت و کیفیت خدمات زیرساختی را ارتقا می بخشند.
بی تردید کاربست فناوری های زیرساختی پیشرفته می تواند با ارتقای کیفیت خدمات، تجربیات مسافران در فرودگاه ها را بهبود بخشد، عملیات فرودگاهی را ساده کرده و ارزش های قابل توجهی برای مسافران و مدیریت فرودگاه ها ایجاد کند.
با این وجود امروز علیرغم توسعه سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات و فناوری ها و راهکارهای خروجی انقلاب صنعتی چهارم، بسیاری از فرودگاه ها در پیاده سازی برنامه های تحول دیجیتالی خود عقب افتاده اند. اگرچه فرودگاه های امروزی با باجه های ساده پذیرش خودکار و تابلوهای دیجیتال جذاب می توانند مدرن به نظر برسند، اما این فناوری که در معرض دید مسافران قرار می گیرد، همیشه بیانگر کل داستان نمی باشد. در پشت صحنه، فناوری های زیرساخت فرودگاه که اغلب قدیمی هستند، ممکن است توسط سیستم های نرم افزاری قدیمی، داده های پراکنده و پروژه های متوقف شده فناوری های زیرساخت فرودگاه که به نظر می رسد برای همیشه در حالت تست و آزمایش گیر کرده اند، مختل شوند.
امروزه اگرچه بسیاری از فرودگاه ها در سطح جهانی اهداف و آرمان های بلندی برای تحول دیجیتال خود دارند، با این وجود تعداد اندکی از آنها به نتایج قابل توجهی در این خصوص دست می یابند. بررسی ها و تجارب ارزشمند زیسته در نظام مدیریت فرودگاهی در سطح جهانی رهاوردهای زیر را نتیجه هوشمندسازی و کاربست فناوریهای محصول انقلاب صنعتی چهارم معرفی می کند:
- افزایش بازده اقتصادی و مالی
تجزیه و تحلیل ها نشان می دهد که فرودگاه هایی که از فناوری های مناسب به روش صحیح استفاده می کنند، می توانند سود قبل از مالیات و استهلاک فرودگاه را ۶تا ۸درصد افزایش دهند که بخش قابل توجهی از این افزایش سود تنها در عرض چند سال قابل دستیابی است. بسیاری از ابتکاراتی که می توانند به ایجاد این نتایج کمک کنند، اهداف بلندپروازانه نیستند بلکه راه حل های عملی و آزمایش شده ای هستند که در حال حاضر در برخی از قطب های هوایی پیشرفته تفاوت ایجاد می کنند:
- هوش مصنوعی به دنبال برنامه ریزی ظرفیت و مدیریت جریان ها در زمان واقعی:
وقتی برنامه ریزی به سیستم های نرم افزاری قدیمی که به داده های منتزع از هم متکی هستند، واگذار می شود، رهاورد آن ایجاد گره ها در نقاط کنترل پذیرش و سوار شدن و بازرسی امنیتی، استقرار ناکارآمد کارکنان در مناطق اشتباه و در زمان های اشتباه و صف های طولانی مسافران باشد. فناوری نوین زیرساخت فرودگاهی بهبود یافته که توسط الگوریتم های هوش مصنوعی پشتیبانی می شوند به مجموعه داده های جامع و یکپارچه متکی هستند، می توانند باز تخصیص و در زمان واقعی کانترها و گیتها و نیروی کار را بر اساس جریان واقعی مسافران انجام دهند و در نتیجه تأخیرها را به حداقل رسانده و تجربیات مسافران از حضور در فرودگاهها را بهبود بخشند.
نظام تعمیر و نگهداری پیش بینانه و داده محور برای کاهش هزینه ها و جلوگیری از اختلالات:
در فرایند مدیریت تاسیسات و تجهیزات فرودگاهی، یک استراتژی، نگهداری انفعالی می باشد که در آن تعمیرات فقط در پاسخ به خرابی ها انجام می شود. تجربه نشان داده است که این رویکرد علاوه براینکه می تواند منجر به خرابی های مکرر و خرابی های غیرمترقبه زیرساخت های حیاتی فرودگاه شود، هزینه مضاعفی را در حوزه تجهیزات و تاسیساتی به فرودگاهها تحمیل می کند. از این رو بهره گیری از فناوری های دیجیتال و هوشمند می توانند سیستم های تعمیر و نگهداری پیش بینانه و به تعبیری پیشگیرانه را فعال کند. در این فرایند از حسگرهای نصب شده روی اجزای پرکاربرد - مانند تسمه نقاله های بار، پله برقی ها و قطعات سیستم های گرمایش، سرمایش و تهویه مطبوع - برای پیش بینی مشکلات قریب الوقوع تجهیزات - قبل از خرابی، و ایجاد برنامه های تعمیر و نگهداری کارآمدتر و به حداقل رساندن اختلالات در عملیات استفاده می شود.
- گیت های خودکار و سیستم های هوشمند جامدان برای سرعت بخشیدن به سفرهای مسافران:
تجربه های همه فعالان خدمات فرودگاهی نشان داده است فرآیندهای دستی در نقاط بررسی جامدان و گیت های سوار شدن به هواپیما می تواند منجر به گم شدن جامدان ها، از دست رفتن پروازهای ارتباطی مسافر و کار مضاعف کارکنان در ساعات اوج ترافیک شود. از این رو تغییر این فرایندها به ردیابی خودکار جامدان و گیتهای خودکار می تواند به سوار شدن سریع تر، خطاهای کمتر، صف های کوتاه تر و تحویل روان تر جامدان کمک کند.
- دوقلوهای دیجیتال برای هماهنگی عملیات و کاهش مصرف انرژی:
دوقلوهای دیجیتال نمایش دیجیتالی یک محصول، سیستم یا فرایند فیزیکی در دنیای واقعی مورد نظر یا واقعی است (یک همزاد فیزیکی) که به عنوان همتای دیجیتال غیرقابل تشخیص آن برای اهداف عملی، مانند شبیه سازی، ادغام، آزمایش، نظارت و نگهداری عمل می کند. درفقدان نمای کلی و روشن از نحوه تعامل سیستم های متعدد موجود، فرودگاه ها از عملیات و اقدامات جزیره ای و اثرات غیرقابل پیش بینی و سلبی ناشی از اختلالات سیستم ها و تجهیزات و مصرف ناکارآمد انرژی در ترمینال ها رنج می برند.
دوقلوهای دیجیتال، ماکت های مجازی هستند که از داده های حسگر برای نظارت بر شرایط و ارائه شبیه سازی های بلادرنگ استفاده می کنند. آنها می توانند تصمیمات هوشمندانه تری در مورد مسائلی از تخصیص گیت ها گرفته تا تنظیمات سیستم تهویه مطبوع را که از یک رویکرد جامع و سطح بالا سرچشمه می گیرند، ممکن سازند. به عنوان مثال، یک دیدگاه یکپارچه ارائه شده توسط دوقلوی دیجیتال می تواند به طور خودکار باعث گشایش در خطوط امنیتی پرازدحام یا محدوده های سوار شدن بر اساس جریان مسافران شود. امروز بهره گیری از این فناوری ها تنها ویژگی های خوبی برای داشتن نیستند بلکه در حال تبدیل به مبنایی ضروری برای رقابت در صنعتی هستند که حاشیه سود آن کم و انتظارات از آن بالا است.