| کد خبر ۸۸۸۵۶
کپی شد

◄آثار اقتصادی واگنهای عریض مسافری

◄آثار اقتصادی واگنهای عریض مسافری
|

وبلاگ تین‌نیوز، عباس قربانعلی بیک | بر اساس آمار اتحادیه بین ­المللی راه‌­آهن‌ها در سال 2014 راه­آهن ژاپن (که خطوط و ناوگان آن در نیمه دوم دهه 80 میلادی به شش شرکت مسافری واگذار شد) با حدود 19500 کیلومتر شبکه ریلی که 7700 کیلومتر آن دوخطه و 11700 کیلومتر آن برقی بوده جمعا بیش از 1/9 میلیارد مسافر (260 میلیارد نفر کیلومتر) جابجا کرده­ است.

ژاپنی­ها بیش از نیم قرن پیش با هدف رفع گلوگاه حمل و نقل حومه برای دسترسی به شهرهای بزرگ خود اقدام به طراحی و احداث اولین راه­آهن سریع­‌السیر دنیا کردند که نتیجه آن در سال 1964 منجر به انقلابی عظیم در حمل و نقل  شد و به عنوان یک رویداد استثنایی روند روبه افول حمل و نقل ریلی دنیا را متحول نمود و با دو دهه تقدم بر اروپایی­ها که بدلیل اشباع خطوط هوایی به این سو رفتند، توانستند فناوری‌های ارزشمندی را توسعه دهند.

با عنایت به جدول هزینه و درآمد راه­آهنها (سال 2007 UIC، صفحه 102) و تغییر نسبت درآمد به هزینه از 65% به 110% طی سالهای 1985 و 1990 در راه­آهن ژاپن پس از خصوصی­سازی، به نظر میرسد تصمیمات عقلایی مهندسین در زمان طراحی شبکه و قطار سریع (از جمله واگنهای عریض) و انتخاب الگوی صحیح خصوصی سازی (با رویکرد پیوستگی عمودی) را میتوان از مهمترین عوامل موفقیت این تجربه استثنایی برشمرد.

برای یک مقایسه دیگر میتوان به تجربه راه­آهن سوئد اشاره نمود که در دهه آخر قرن بیستم برای کاهش زمان سیر قطارهای مسافری بدون سرمایه­گذاری سنگین احداث خطوط سریع­السیر برخلاف کشورهای پرجمعیت اروپایی اقدام به طراحی و ساخت قطارهای خودکشش X2000 (یک لکوموتیو برقی و 5 واگن مسافری در طرح اولیه) نمود که با قابلیت کج شوندگی، Tilting، امکان عبور سریعتر از قوسهای خطوط قدیمی را فراهم می‌کنند.

در اقدامی جدید این کشور از سال 2005 جایگزینی نسل جدیدی از قطارهای خودکشش با نام Regina 250 بجای قطارهای X2000 را آغاز نمود که چند ویژگی ممتاز آنها قابل توجه و تامل است، یکی سرعت بالاتر 250 بجای 200 که میتواند به 320 نیز برسد، دوم قابلیت کج شوندگی بهتر که زمان سیر را در مقایسه با قطارهای کنونی کج شونده 10% کاهش میدهد، سوم عرض بیشتر این واگنها که امکان استفاده از 5 ردیف صندلی بجای 4 ردیف (درجه معمولی) یعنی 25% ظرفیت بیشتر را فراهم مینماید که نهایتا با چینش مناسبتر صندلی ها با گام کمتر توانسته اند ظرفیت مشابه یک قطار 6 واگنه X2000 با یک لکوموتیو را با 4 واگن خودکشش ایجاد کنند.

با توجه به پیشرفت قابل توجه طرح راه­آهن سریع­السیر تهران- اصفهان به عنوان اولین خط سریع­السیر کشور و الگو شدن این طرح برای سایر خطوط سریع­السیر و بر اساس طرح پیش­بینی شده برای ناوگان مسافری نیاز به 22 قطار خودکشش 8 واگنه 550 نفره میباشد که چنانچه از واگنهای عریض (با الگوی ژاپنی، سوئدی و چینی و ...) استفاده گردد میتوان تعداد واگنهای مورد نیاز را حداقل با 25% کاهش به 6 دستگاه رساند که این امر علاوه بر کاهش سرمایه­گذاری اولیه موجب کاهش هزینه بهره­برداری، تعمیرات و هزینه انرژی تقریبا با همین نسبت میگردد که با الگوبرداری مناسب از تجربیات کشورهای موفق در این زمینه میتوان این نسبت کاهشی را تا 33% رساند.

هرچند هزینه ناوگان اولیه این طرح نزدیک هزینه زیرسازی و ابنیه فنی برآورد شده ولی با افزایش ترافیک طی سالهای آتی باید سرمایه­‌گذاری بالاتری در ناوگان صورت پذیرد که در مطالعات مهندسی ارزش سال 87 این بخش حدود 50% هزینه کل را به خود اختصاص میداد و چنانچه رویکرد پیشنهادی برای انتخاب و خرید ناوگان اتخاذ شود میتوان آثار بسیار مثبت آنرا در طرح مذکور و طرح های آینده ریلی مشاهده کرد.

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.