◄ سر نخ تصادفات!
محمد جواد عطرچیان در تازهترین یادداشت خود در هفته نامه حمل و نقل به سوانح جادهای پرداخته و معتقد است نقشه راه کاهش تصادفات کشور از حوزه اقتصادی ـ اجتماعی میگذرد و انسان به عنوان راننده در این چرخه نیاز به بازتعریفهای مجدد دارد.
وبلاگ محمدجواد عطرچیان| در پی سوانح اخیر رانندگی در کشور که تعدادی از هموطنان عزیز ما در آن کشته و مجروح شدند، موجی از تأثر و تألم کشور را فرا گرفت، به ویژه آنجا که شماری از دانشآموزان دختر تیزهوش هرمزگانی از دست رفتند و پس از اندکی، اتوبوس دیگری در درههای جاجرود سقوط کرد. مطابق معمول، بلافاصله جلسات متعددی در دستگاهها و سازمانهای ذیربط و با حضور مقامات از صدر تا ذیل تشکیل و گزارشهای متعددی ارائه و کمیتههایی مأمور بررسی علل و عوامل سوانح شدند. حتی معاون اول محترم رئیسجمهور دستور داد نقشه راه کاهش تصادفات در کشور را همان دستگاهها تهیه و تدوین کنند.
حتماً گزارشهای ریز و درشت متعددی در هفتهها و ماههای آتی بر میز مسئولان و صاحبنظران کشور قرار خواهد گرفت. از قدیم، در کلاسهای درس دانشگاه گفتهاند سه عامل انسان، وسیله نقلیه و جاده از عوامل اصلی تصادفات در دنیا هستند. به نظر نگارنده، سر نخ اصلی تصادفات کشور را باید در حوزه اقتصاد ملی جستجو کرد. علل تصادفات اخیر را باید بیشتر در وضع معیشتی و اقتصادی خانوار و نگرانیهای ناشی از فشارهای اقتصادی، بیکاری، مشکلات عصبی، نبود امنیت شغلی و... رانندگان وسایل نقلیه عمومی، این قشر زحمتکش جامعه، واکاوی کرد.
ضروری است در گزارشهای کارشناسی، متخصصان به موضوعات اجتماعی، اقتصادی و روانشناسی رانندگان وسایل نقلیه عمومی هم بپردازند. معمولاً در همه این سالها، شهریورماه به دلیل اوج سفرهای برونشهری آمار تصادفات در مقایسه با ماههای دیگر بیشتر است. رکورد مصرف روزانه ۱۰۶ میلیون لیتر بنزین در هفته پیش، بیانگر این است که مردم همچنان به سفر در روزهای پایانی تعطیلات تابستانی علاقهمند هستند. بر خلاف نظر برخی از کارشناسان درباره تعطیلات رسمی دوروزه کشور در پایان هفته، هنوز دولت نتوانسته است برای این موضوع راه حل مناسبی پیدا کند.
بدیهی است تعطیلی دو روز آخر هفته مانند سایر کشورها، استقبال از سفرهای برونشهری را در طول سال تقسیم خواهد کرد و خود عاملی برای کاهش تصادفات خواهد بود. اخیراً، برخی منابع خبری اعلام کردهاند تهران ششمین شهر پرتنش جهان است و در صدر این شهرها بغداد قرار دارد. رانندگان اتوبوسهای بین شهری از این قاعده مستثنی نیستند. مشکلات اقتصادی و فشارهای اجتماعی ـ اقتصادی و بررسی علل آن، حلقه مفقودهای است که تا کنون کمتر از دیدگاه تخصصی به آن پرداخته شده است.
بدیهی است در جامعهای پرنشاط و بدون دغدغههای اصلی و تنشهای اقتصادی و اجتماعی، به همان میزان، تعداد تصادفات رانندگی به شدت کاهش مییابد. رابطه استرس و تصادف، مستقیم و بیواسطه است. به نظر میرسد امروز که دستور تدوین نقشه راه کاهش تصادفات کشور در صدر برنامههای ایمنی قرار دارد، کارشناسان و متخصصان ذیربط باید به موضوعات انسانی که ناشی از مسائل اقتصادی و اجتماعی جامعه است، دقت نظر بیشتری ملحوظ کنند. بیتردید، نقشه راه کاهش تصادفات کشور از حوزه اقتصادی ـ اجتماعی میگذرد و انسان به عنوان راننده در این چرخه نیاز به بازتعریفهای مجدد دارد.