| کد خبر ۳۲۷۱۷۶
کپی شد

◄ درآمد و هزینه آمبولانس‌ های هوایی | آیا پروازهای پزشکی سودآور هستند؟

آمبولانس‌ های هوایی با وجود درآمد بالای هر مأموریت، به‌دلیل هزینه‌ های سنگین نگهداری هواپیما، تجهیزات پزشکی، بیمه و دستمزد کادر پروازی و درمانی، لزوماً کسب‌ وکاری پرسود نیستند؛ سودآوری این خدمات به تعداد پروازها، قراردادهای بیمه‌ ای و میزان بهره‌ برداری از ناوگان بستگی دارد.

درآمد و هزینه آمبولانس‌ های هوایی |  آیا پروازهای پزشکی سودآور هستند؟
تین نیوز |

آمبولانس های هوایی با وجود درآمد بالای هر مأموریت، لزوماً کسب وکاری پرسود محسوب نمی شوند؛ چراکه هزینه های نگهداری هواپیما، تأمین تجهیزات پزشکی، بیمه، سوخت، دستمزد خدمه پروازی و کادر درمان، بخش قابل توجهی از درآمد این پروازها را مصرف می کند. در ایران نیز استفاده از هواپیماها و بالگردهای مجهز برای انتقال بیماران در حال توسعه است، اما تداوم و سودآوری این خدمات به افزایش تعداد مأموریت ها، انعقاد قرارداد با بیمه ها و ایجاد زیرساخت های تخصصی وابسته است.

 به گزارش تین نیوز، آمبولانس هوایی یکی از تخصصی ترین خدمات ترکیبی در حوزه هوانوردی و پزشکی است که با هدف انتقال سریع بیماران بدحال، مصدومان حوادث و افرادی که نیاز به دریافت خدمات درمانی در مراکز مجهزتر دارند، مورد استفاده قرار می گیرد.

در این شیوه، هواپیما یا بالگرد به تجهیزات پزشکی مورد نیاز برای مراقبت از بیمار در طول پرواز مجهز می شود و در برخی مأموریت ها، پزشک، پرستار یا تیم مراقبت های ویژه نیز بیمار را همراهی می کنند.

آمبولانس هوایی در ایران؛ خدمتی میان ضرورت درمان و ظرفیت هوانوردیدر ایران، بخشی از ظرفیت آمبولانس های هوایی از طریق بالگردهای امدادی و اورژانسی تأمین می شود، اما هواپیماهای سبک و جت های تجاری نیز در برخی مأموریت های انتقال بیماران مورد استفاده قرار می گیرند.

یک فروند جت دوموتوره هاوکر400XP متعلق به شرکت هواپیمایی طوس ایر با رجیستر EP-TOB، از جمله هواپیماهایی است که علاوه بر انجام پروازهای تشریفاتی، قابلیت استفاده در مأموریت های آمبولانس هوایی را دارد. این هواپیما با سرعت پروازی حدود۸۲۰ کیلومتر بر ساعت، امکان جابه جایی سریع بیماران میان شهرها و مراکز درمانی را فراهم می کند.

کابین این نوع هواپیماها می تواند برای انتقال بیماران به برانکارد، تجهیزات تأمین اکسیژن، دستگاه های پایش علائم حیاتی و تجهیزات مراقبت های ویژه مجهز شود. همچنین شرکت های هوانوردی و نمایندگی های استانی، در هماهنگی پرواز، انتقال بیمار و برنامه ریزی عملیاتی این مأموریت ها نقش دارند.

شرکت هوانوردی رابین نیز به عنوان نماینده استانی طوس ایر در خوزستان، در هماهنگی خدمات پروازی این مجموعه فعالیت می کند؛ ظرفیتی که می تواند در انتقال سریع بیماران از مناطق جنوبی کشور به مراکز درمانی مجهز مورد استفاده قرار گیرد.

هزینه پرواز پزشکی چقدر است؟

هزینه یک مأموریت آمبولانس هوایی به عوامل مختلفی بستگی دارد و نمی توان برای همه پروازها رقم ثابتی تعیین کرد. مسافت پرواز، نوع هواپیما، وضعیت جسمانی بیمار، تعداد اعضای تیم پزشکی، تجهیزات مورد نیاز و زمان انجام مأموریت، از مهم ترین عوامل اثرگذار بر قیمت نهایی هستند.

براساس برآوردهای ارائه شده درباره بازار اروپا در سال۲۰۲۶، هزینه یک مأموریت آمبولانس هوایی در مسیرهای کوتاه حدود۱۵ تا۲۵ هزار پوند است. این رقم در مسیرهای طولانی تر و پروازهای بین المللی می تواند به حدود۳۰ تا۷۵ هزار پوند برسد.

در مأموریت هایی که بیمار به مراقبت های ویژه نیاز دارد، هزینه پرواز افزایش می یابد؛ زیرا علاوه بر تجهیز هواپیما، حضور پزشک متخصص، پرستار مراقبت های ویژه و تجهیزات پیشرفته پزشکی نیز ضرورت پیدا می کند.

آمبولانس هوایی

چرا درآمد بالا به معنای سود خالص بالا نیست؟

در نگاه نخست، رقم بالای هر مأموریت ممکن است نشان دهد که آمبولانس هوایی یک فعالیت بسیار سودآور است، اما ساختار هزینه ای این صنعت پیچیده تر از آن است که صرفاً بر مبنای درآمد هر پرواز ارزیابی شود.

هزینه خرید یا اجاره هواپیما، تعمیر و نگهداری دوره ای، تأمین قطعات، بیمه بدنه و مسئولیت، سوخت، حقوق خدمه پروازی، دستمزد تیم پزشکی و آماده باش عملیاتی، از جمله هزینه های اصلی این کسب وکار به شمار می روند.

در هواپیماهای جت نیز تعمیرات اساسی موتور، تأمین قطعات تخصصی و رعایت الزامات فنی و ایمنی، هزینه های قابل توجهی به شرکت تحمیل می کند. به همین دلیل، شرکتی که مأموریت های محدودی در ماه انجام می دهد، ممکن است بخش بزرگی از درآمد خود را صرف هزینه های ثابت و عملیاتی کند.

از سوی دیگر، آمبولانس هوایی باید در بسیاری از مواقع در وضعیت آماده باش قرار داشته باشد؛ حتی اگر در یک بازه زمانی مأموریتی به آن محول نشود. این موضوع هزینه هایی ایجاد می کند که مستقیماً به تعداد پروازهای انجام شده وابسته نیست.

نقش بیمه ها در رونق آمبولانس هوایییکی از مهم ترین عوامل اقتصادی در توسعه این صنعت، پوشش بیمه ای است. هزینه انتقال بیمار با آمبولانس هوایی برای بسیاری از خانواده ها سنگین است و بدون قراردادهای بیمه ای یا حمایت سازمانی، استفاده گسترده از این خدمات دشوار خواهد بود.

قرارداد با شرکت های بیمه، بیمارستان ها، سازمان های امدادی، شرکت های بزرگ و اپراتورهای خدمات درمانی می تواند تعداد مأموریت ها را افزایش دهد و به شرکت های ارائه دهنده خدمات آمبولانس هوایی امکان دهد هزینه های ثابت خود را بهتر مدیریت کنند.

در بازارهای توسعه یافته، بخشی از مأموریت ها از طریق قراردادهای سالانه، پوشش بیمه ای یا خدمات عضویت انجام می شود. این مدل به شرکت ها کمک می کند درآمد قابل پیش بینی تری داشته باشند و برای نگهداری ناوگان و آماده باش عملیاتی برنامه ریزی کنند.

آمبولانس هوایی؛ بازاری در حال رشد در جهاندر سطح بین المللی، شرکت هایی مانند REVA در آمریکا، FAI در آلمان و AirMed International از فعالان شناخته شده حوزه آمبولانس هوایی هستند. این شرکت ها در انتقال بیماران میان کشورها، جابه جایی بیماران بدحال و ارائه خدمات پزشکی در پروازهای طولانی فعالیت می کنند.

براساس برآوردهای منتشرشده، ارزش بازار جهانی خدمات آمبولانس هوایی در سال۲۰۲۶ حدود۱۰.۹ میلیارد دلار تخمین زده شده است. رشد گردشگری پزشکی، افزایش نیاز به انتقال بیماران میان کشورها، توسعه خدمات درمانی تخصصی و ضرورت دسترسی سریع به مراکز مجهز، از عوامل مؤثر بر گسترش این بازار به شمار می روند.

با این حال، توسعه این صنعت نیازمند استانداردهای دقیق عملیاتی، فرودگاه های مناسب، تیم های پزشکی آموزش دیده، ناوگان آماده و مقررات شفاف است. بدون این الزامات، افزایش تعداد پروازها می تواند با ریسک های ایمنی و درمانی همراه شود.

چالش های توسعه آمبولانس هوایی در ایرانآمبولانس های هوایی در ایران با چالش هایی مانند محدودیت ناوگان، هزینه بالای قطعات و تعمیرات، دشواری تأمین برخی تجهیزات پزشکی، نبود پوشش بیمه ای گسترده و تفاوت سطح امکانات درمانی میان استان ها مواجه هستند.

همچنین برای توسعه این خدمات، باید هماهنگی میان شرکت های هواپیمایی، سازمان هواپیمایی کشوری، اورژانس، بیمارستان ها، بیمه ها و مراکز درمانی افزایش یابد. زمان در انتقال بیماران اهمیت زیادی دارد و هرگونه تأخیر در هماهنگی پرواز، دریافت مجوز یا پذیرش بیمار می تواند اثربخشی مأموریت را کاهش دهد.

از سوی دیگر، استفاده از هواپیماهای تجاری برای انتقال بیماران باید براساس دستورالعمل های مشخص پزشکی و هوانوردی انجام شود. نوع بیماری، شرایط بیمار، امکان پرواز، فشار کابین، مدت مسیر و تجهیزات مورد نیاز باید پیش از هر مأموریت به صورت تخصصی بررسی شود.

آمبولانس هوایی

سودآوری در گروی تعداد مأموریت ها و بهره برداری مستمرآمبولانس هوایی می تواند یک فعالیت درآمدزا باشد، اما سودآوری آن به یک مأموریت گران قیمت وابسته نیست. تعداد پروازهای انجام شده، میزان استفاده از ناوگان، قراردادهای بیمه ای، مدیریت هزینه ها و امکان بازگشت هواپیما پس از مأموریت، نقش تعیین کننده ای در سود نهایی دارد.

در واقع، درآمد بالا از هر پرواز زمانی به سود عملیاتی تبدیل می شود که هواپیما در بخش قابل توجهی از زمان خود مورد استفاده قرار گیرد و هزینه های ثابت آن میان تعداد بیشتری از مأموریت ها توزیع شود.

بر این اساس، آینده آمبولانس هوایی در ایران بیش از آنکه تنها به ورود هواپیماهای مجهز وابسته باشد، به شکل گیری یک مدل اقتصادی پایدار، توسعه بیمه ها، افزایش همکاری میان بخش درمان و هوانوردی و ایجاد شبکه منسجم انتقال بیماران نیاز دارد.

آخرین اخبار حمل و نقل را در پربیننده ترین شبکه خبری این حوزه بخوانید
ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.